Lavandula spica

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Lavandula spica
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Lavandula spica
Lavandula spica 2.jpeg
Grabáu decimonónicu de L. spica
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Lamiales
Familia: Lamiaceae
Subfamilia: Nepetoideae
Tribu: Lavanduleae
Xéneru: Lavandula
Especie: Lavandula spica
Cav.
[editar datos en Wikidata]

Lavandula spica Cav., ye una yerba, que floria en branu, a partir del mes de xunu; ye conocida como espliegu, alhucema o cantueso. Alcuéntrase nes fasteres y collado cascayosos o predresos, ente 600 y 1.700 msnm d'altitú. Recuéyese para usos melecinales mientres los meses de xunu y xunetu, cuando tán abiertes les flores.

Ye un sinónimu de Lavandula angustifolia.[1]

Propiedaes[editar | editar la fonte]

L. spica usar en forma de tisana como dixestivu, estimulante y antiespasmódico, pa combatir los cólicos y los flatos y les indigestión . Al esterior fai usu d'él contra'l reumatismu; anque pa esti menester, ye muncho más xeneral l'empléu del alcohol o espíritu d'espliegu.

La fervinchu preparar con una toma de sumidaes floríes y 1 l d'agua; poner a ferver nun caciplu bien límpio, cola so tapadoria y échense les flores a l'agua por que fierva; de siguío, tápase'l recipiente y retírase de la lumbre. Depués cólase o a cencielles se decanta. D'esti fervinchu, tómase una taza dempués de les comíes, como dixestiva y estimulante.

El fervinchu asina preparáu, sirve pa desagafar feríes y llagues, a condición d'anovala, cada vegada que se vaya a usar. Y otru de los usos tradicionales del espliegu, seique'l más importante, ye pa la fabricación de l'agua de lavanda, arume conocíu dende bien antiguu.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Lavandula spica describióse por Philip Miller y espublizóse en The Gardeners Dictionary: . . . eighth edition non. 2. 1768.[2]

Etimoloxía

Lavandula: nome xenéricu que se cree que remanez del francés antiguu lavandre y n'última instancia del llatín llavara (llavar), refiriéndose al usu de fervinchos de les plantes.[3] El nome botánicu Lavandula como l'usáu por Linneo considérase deriváu d'este y otros nomes comunes europeos pa les plantes. Sicasí, suxúrese qu'esta esplicación puede ser apócrifa, y que'l nome en realidá puede ser deriváu del llatín livere, "azuláu".[4]

spica: epítetu llatín que significa "espiga".[5]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Lavandula spica». The Plant List. Consultáu'l 29 de xunetu de 2014.
  2. «Lavandula spica». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 29 de xunetu de 2013.
  3. Concise Oxford Dictionary
  4. The alternative derivation of the name lavender from Latin livere and medieval Latin lavindula is given in Upson and Andrews, where it is presented as a conjecture. The problems with the standard derivation are also described; such as that there is non knowledge of the common use of lavender for washing by Greeks and Romans.
  5. N'Epítetos Botánicos

Referencies bibliográfiques[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]