Jerónimo Méndez

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Jerónimo Méndez
Presidente Jerónimo Méndez Arancibia.jpg
senador de Chile


ministru del Interior de Chile

Vida
Nacimientu Chañaral Traducir25  de setiembre de 1887
Nacionalidá Bandera de Chile Chile
Fallecimientu

Santiagu14  de xunu de 1959

(71 años)
Estudios
Estudios Universidá de Chile
Oficiu
Oficiu Médicu Ciruxanu
Creencies
Partíu políticu Partido Radical Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Jerónimo Méndez Arancibia (Chañaral, 25 de setiembre de 1887-Santiago, 14 de xunu de 1959) foi un médicu y políticu chilenu, miembru del Partíu Radical. Foi Ministru del Interior mientres el gobiernu de Pedro Aguirre Cerda, asumiendo la vicepresidencia del país tres el so fallecimientu en 1941.

Biografía[editar | editar la fonte]

Hijo de Jerónimo Méndez y de Clotilde Arancibia. Casóse con Amelia Toyos Reales con quien tuvo cinco fíos: Hugo, Amelia, Eliana, Raquel y Mario.

Estudió nel Licéu d'Homes de La Serena. Titular de médicu ciruxanu de la Universidá de Chile en 1914, cola tesis "Enfermedaes de la vista". Especializar en oftalmoloxía. Realizó viaxes de perfeccionamiento a Europa en dicha disciplina.

Empezó exerciendo l'oficiu en Ovalle, hasta 1919. En 1921 foi nomáu médicu del Hospital de Coquimbo, siendo direutor del mesmu ente 1924 y 1945. Foi médicu xefe del Seguru Obreru de Coquimbo ente 1930 y 1944.

Foi miembru del Club Social de Coquimbo y dirixente del Club Deportivu Magallanes.

Carrera política[editar | editar la fonte]

Ingresó al Partíu Radical en Coquimbo en 1905, aportando a presidente provincial y nacional del mesmu.

Foi alcalde de Coquimbo ente 1933 y 1935, y rexidor de dicha municipalidá ente 1935 y 1938. En 1940, foi escoyíu senador por Atacama y Coquimbo n'elección complementaria en reemplazu del fináu Abraham Gatica Silva.

Al ser designáu por Pedro Aguirre Cerda ministru del Interior el 10 d'ochobre de 1941, recibió'l mandu supremu de la nación en calidá de vicepresidente de la república cola misión de llamar a les próximes eleiciones presidenciales. Estes realizaron el 1 de febreru de 1942, trunfando'l candidatu radical Juan Antonio Ríos Morales.

Darréu foi ministru de Salobridá, Previsión y Asistencia Social del gobiernu de Ríos, de febreru a xunetu de 1943. So la presidencia de Gabriel González Videla foi designáu ministru del Interior suplente y ministru de Relaciones Esteriores subrogante, dambos ente abril y mayu de 1950.

Ente otres actividaes, foi presidente de la Llinia Aérea Nacional (1941-1942), direutor xeneral de Beneficencia (1942-1943), presidente de la Compañía Chilena d'Eletricidá y conseyeru del diariu La Hora.

Precedíu por:
Leonardo Guzmán Cortés
Ministru del Interior
10 d'ochobre de 1941
Asocedíu por:
Leonardo Guzmán Cortés
Precedíu por:
Pedro Aguirre Cerda
Presidente de la República
Vicepresidente de Chile
Coat of arms of Chile (c).svg
10 de payares de 1941 - 2 d'abril de 1942
Asocedíu por:
Juan Antonio Ríos Morales
Presidente de la República
Precedíu por:
Miguel Etchebarne Riol
Ministru de Salobridá, Previsión y Asistencia Social de Chile
4 de febreru de 1943 - 7 de xunu de 1943
Asocedíu por:
Sótero del Ríu Gundián








Jerónimo Méndez