Francisco Beceña

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Francisco BeceñaPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu Cangues d'Onís30  d'ochobre de 1889
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

7  d'agostu de 1936

(46 años)
Estudios
Estudios Universidá de Deusto
Oficiu
Oficiu xuristacaderalgu d'universidá
Cambiar los datos en Wikidata

Francisco Pedro Beceña González (30  d'ochobre de 1889Cangues d'Onís - 7  d'agostu de 1936)[1] foi un xurista presidente del Tribunal de Cuentes, vocal del Tribunal de Garantíes Constitucionales y caderalgu de Derechu Constitucional nes universidaes d'Uviéu (ente 1925 y 1930), La Llaguna, Valencia y Madrid.[2] Miembru del Partíu Republicanu Lliberal Demócrata yera un home próximu a Melquíades Álvarez. A primeros d'agostu de 1936 ,al poco d'españar la Guerra Civil Española, foi encarceláu por milicianos del bandu republicanu y asesináu pocu dempués.

Biografía[editar | editar la fonte]

Fíu del matrimoniu formáu por Francisco Beceña y Coru y Camila González Pérez, naz la casa familiar sito nel barriu de Mercáu de la ciudá de Cangues d'Onís.[3] La folgosa posición económica de la familia deber a qu'el so padre foi “americanu”, ye dicir un emigrante a tierres hispanoamericanes en busca de la prosperidá y fortuna que la so Asturies natal negába-y. Según dellos autores, el padre de Beceña embarcara para Cuba en 1852 tornáu en 1877 con una gran fortuna que dempués amontó.[1]Pero magar ye ciertu que Francisco Beceña y Coru, como tantos asturianos d'aquella dómina que tamién embarcaron escontra América en busca de fortuna, foi un "americanu" emigrante a l'América hispana, fontes de la so familia confirmen que Beceña padre nun escoyó Cuba como destín, sinón que se dirixó a Chile onde s'estableció en Valparaíso, espolletando ellí como home de negocios y faciendo atroxu una importante fortuna. Francisco empecipió'l bachilleratu nel colexu de la Inmaculada Concepción, que la Compañía de Xesús tien en Xixón.

Formación[editar | editar la fonte]

Cursó estudios de Derechu na Universidá de Deusto y esaminóse oficialmente na de Salamanca, llogrando la llicenciatura en 1910. Exerció l'abogacía especializándose en derechu procesal a partir de 1915. Unviáu en 1921 pola Xunta pa l'Ampliación d'Estudios a la Universidá de Berna. El doctoráu cursar na Universidá Central, que naquélla dómina yera la única na que podía llograse el títulu de doctor, presentando la tesis titulada L'interés del capital y la Llei Azcárate contra la usura.[4][1]

Catedráticu[editar | editar la fonte]

En 1923 llogró la cátedra de Procedimientos Xudiciales y Práctica Forense” de la Universidá de La Llaguna.[5] Beceña nun viaxó a Canaries porque pasó, una vegada que tomara posesión de la cátedra, a la situación de excedencia na que se caltuvo un añu.[1] Al quedar vacante la cátedra de l'asignatura na Universidá de Valencia, tomó posesión d'ella'l 1 d'avientu.[6] N'ochobre de 1925 permutó la plaza al catedráticu d'Uviéu Marcos Pelayo, permaneciendo nesta Universidá per espaciu de cinco años, cuando tuvo la oportunidá de treslladase a la Universidá Central al xubilase Tomás Montejo y Rica, en 1928. Beceña tomó parte nel concursu, siendo nomáu por Real Orde de 21 de febreru de 1930.

Pa la pedagoxía del derechu adoptó'l métodu del case system, inventáu diba poques décades n'Estaos Xuníos.[1] El so alumnu Ángel Enciso Calvo diría en 1940 que Beceña representó pa la universidá española "el primer intentu seriu de poner los estudios y l'enseñanza del Derechu procesal a altor universal”.[1]

Actividá política y muerte[editar | editar la fonte]

Beceña taba afiliáu al Partíu Reformista de Melquíades Álvarez, con quien había simpatizado en 1910, y dientro del partíu atopábase ideológicamente nel sector más a la izquierda.[1] En 1931, yá mientres la Segunda República, dio un mitin nel Teatru Campoamor d'Uviéu nel que criticó a la parte de la izquierda que collaborara cola dictadura de Primo de Rivera. El mitin terminó en balasma. Al añu siguiente criticó la torpeza de la política relixosa de la República en temes relixoses, yá que taba dando solu "golpes a lo esterno, ensin estropiar les partes esenciales de la Ilesia Católica, provocando ruiu, rensíes y pocos daños". En 1933 Beceña foi escoyíu poles izquierdes pal acabante crear Tribunal de Garantíes Constitucionales por un mandatu de cuatro años.[1]

El 18 de xunetu de 1936, l'españíu de la Guerra Civil sosprendió-y de vacaciones n'Asturies.[1] Lo qu'asocedió dempués ye confusu. Según delles versiones, Beceña taba en Cangues d'Onís y fuxó escontra'l conceyu de Ponga pa pasar a la provincia de Lleón, controlada pol bandu subleváu. Otros dicen que taba de caza cerca de Ponga. Sía que non, a otru día, 19 de xunetu, Beceña ingresó na prisión de Canes d'Onís, bien por ser arrestáu bien por apurrise voluntariamente al presidente del Comité de Guerra local, del bandu republicanu.[1] Pasó dellos díes na cárcel hasta que foi "sacáu" y asesináu en dalgún llugar indetermináu de la carretera escontra Sama de Llangréu. Los sos restos mortales nun fueron alcontraos. La fecha pudo ser ente'l 23 de xunetu y el 7 d'agostu.[1] El motivu d'el so asesinatu desconoz pero supúnxose que pudo debese a la rensía pol mentáu mitin de 1931 n'Uviéu.[1]

Reconocencia[editar | editar la fonte]

En 1940 la so hermana Camila Beceña instituyó en memoria so una beca nel seminariu diocesanu d'Uviéu.[1] Por mandar parte de los sos bienes a la facultá de Derechu d'Uviéu, esta universidá dio'l nome de «Francisco de Beceña» al so Seminariu de Derechu Procesal. Tamién el Conceyu d'Uviéu dedicó-y una cai cola denominación de Caderalgu Francisco Beceña González, que s'atopa asitiada nel barriu Buenavista. La Fundación Llar Beceña González foi fundada polos benefactores cangueses Camila Beceña y José González, allugar en Cangues d'Onís y almite tanto pacientes válidos como asistíos.[7]

Delles obres de la doctrina procesal[editar | editar la fonte]

La so obra nun ye bien abondosa, en parte porque morrió nueva, en plenu maduror intelectual. Les primeres publicaciones daten de 1920 y la postrera de 1934.[8][1]

  • Valor xurídicu de la demanda (Notes a una Sentencies del Tribunal Supremu). En “Revista de Derechu Priváu”, núm. 77, febreru (1920), pp. 46-50.
  • Los procedimientos executivos nel Derechu procesal español (Notes de sistematización). En “Revista de Derechu Priváu”, núms. 82-83, xunetu-agostu (1920), pp.221-225.
  • Sobre la formación de la Maxistratura. Nel diariu “El Sol”, del 23 d'abril de 1921.
  • Casos de Derechu procesal civil pa usu de los estudiantes, Madrid, 1925.
  • Maxistratura y Xusticia.
  • Notes pal estudiu de los problemes fundamentales de la organización xudicial.
  • Notes de Derechu procesal civil.
  • Notes de Derechu procesal penal.
  • Sobre la instancia única o doble nel procesu civil.
  • L'interés del capital y la llei Azcárate contra la usura (1923).(tesis doctoral, publicada na Llibrería Xeneral que l'editor Victoriano Suárez tenía na cai Preciaos númberu 48)
  • Casos de derechu Procesal y Civil pa usu d'estudiantes (1925).

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Montero Aroca, Juan: "Aproximamientu a la biografía de Francisco Beceña", en Revista de Derechu Procesal Iberoamericana, añu 1980, núm 1, pp. 131-163, y tamién en “Estudios de Derechu Procesal”, Bosch, Barcelona, 1981, pp. 603-632.
  • Bermejo Castrillo, Manuel Ángel: "Nos oríxenes de la ciencia procesal española. Francisco Beceña: trayeutoria académica, moliciones docentes y aportación doctrinal", en Cuadiernos del Institutu Antonio de Nebrija d'Estudios sobre la Universidá, 11/2 (2008), pp. 143-211.
  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 «Francisco Beceña (1889-1936) ochenta años dempués: Notes recordatories y dalguna repostia por cuenta de un aniversariu». Revista Xurídica d'Asturies (39):  pp. 77-121. 2016. https://www.unioviedo.es/aconceyáu/index.php/RJA/article/download/11188/10520. Consultáu 'l 19 de xunu de 2017. 
  2. La Nueva España, Francisco Beceña, 72 años ensin reposu.
  3. La inscripción de nacencia figura practicada nel Rexistru civil de Cangues d'Onís el día1 de payares, llibru 35 de nacencies, seición 1ª, númberu 262, y nella dizse que doña Camila “…dio a lluz na so habitación a los dos de la mañana'l día trenta d'ochobre próximu pasáu un neñu que se-y punxo'l nome de Francisco”. El segundu nome “Pedro” nun figura nel Rexistru civil.
  4. “Verificáu l'exerciciu del grau de Doctor na Facultá de Derechu de la Universidá Central, el 8 de mayu de 1915, ante'l Tribunal compuestu polos Señores doctores D. Adolfo González Posada, Presidente; D. José Olózaga, Vocal; D. Jerónimo González, ídem; D. Felipe Clemente de Diego, ídem; D. Felipe Sánchez Román y Gallifa, Vocal Secretariu. Llogrando la calificación de SOBRESALIENTE”.
  5. Beceña foi designáu catedráticu pola Real Orde de 18 de mayu de 1923.
  6. Concursó a ella y por Real Orde de 18 d'ochobre de 1924 nomóse-y catedráticu de Procedimientos Xudiciales y Práctica Forense” en dicha Universidá.
  7. Web de la Fundación.
  8. Universidá d'Uviéu, Departamentu de Ciencies Xurídiques Básiques, Antiguos profesores de Derechu Procesal.
Francisco Beceña