Diferencies ente revisiones de «Estanislau Figueras i de Moragas»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
ensin resume d'edición
 
==Biografía==
Nacíu y criáu en Barcelona, llicencióse a los 21 años en [[derechu]] civil. En [[1840]] ingresó nel [[Partíu Progresista]], y cuatru años más tarde coló pa [[Tarragona]], ú entamó a trabayar como abogáu, una profesión na qu'algamaría una sonadía importante. Ellí participó destacadamente nos llevantamientos de [[1848]], nos que: tuvo la suerte de nun acabar na cárcel, y darréu coló pa [[Madrid]]. Nesi tiempu entamaron los sos contactos colos círculos políticos republicanos de la capital, anque siguió formando parte del [[Partíu Progresista]]. Pero sólo hasta [[1849]]: nesi añu pasa a les files del [[Partíu Demócrata]], que nace n'abril d'esi añu como una escisión de los progresistes.
 
En [[1851]] foi elexíu, por primer vegada, diputáu por [[Tarragona]] (diba selo, nos años vinientes, delles vegaes más, cuando por esa ciudá y cuando por [[Mataró]]), y volvió allí pa formar parte de la so Xunta Revolucionaria: foi el so presidente nos acontecimientos políticos que llevaron al periodu que se conoz como Bieniu Progresista ([[1854]] - [[1856]]). En [[1855]] foi elexíu diputáu a les Cortes Constituyentes que se convocaron col envís de redactar una Constitución nueva que sustituyera a la moderada de [[1845]], que foi anulada. Nelles foi el cabezaleru de la minoría republicana, que nun pudo sacar alantre la opción d'instituyir un réxime republicanu. Nos discutinios parlamentarios defendió la descentralización del Estáu y les desamortizaciones, lo que lu enfrentó a les xentes más averaes a la [[Ilesia Católica|Ilesia]].
 
Siguió siendo diputáu nes eleiciones de los años [[1862]] y [[1865]] y, a resultes de les medides represives qu'adoptara [[Ramón María Narváez|Narváez]] escontra los implicaos na sublevación del cuartel de artillería de San Gil ([[22 de xunu]] de [[1866]]), tuvo de fuxir a [[Portugal]] en [[1867]] pa nun acabar na cárcel. Tres el trunfu de la [[Revolución de 1868]], que dio aniciu al periodu que se conoz como el [[Sexeniu Democráticu]], volvió pa [[España]] ya ingresó nel [[Partíu Republicanu Democráticu Federal]] que recién formara [[Francisco Pi y Margall|Pi y Margall]]. Nesi mesmu añu fundó'l periódicu ''La Igualdad'', d'ideariu republicanu federal. Con elli y cola so intensa actividá política y parlamentaria convirtiose nel líder más nomáu de la minoría republicana del Congresu, igual nos discutinios que culminaron na proclamación de la [[Constitución de 1869]], qu'establecía la monarquía como forma de gobiernu n'España, que dempués de la xubida'l tronu del rei [[Amadéu I de Saboya|Amadéu I]].
 
, país del que pudiera tornar a [[España]] poco dempués pa incorporase na revolución de [[1868]], conocida como ''[[Revolución de 1868|La Gloriosa]]'', qu'entamara'l Sexeniu Democráticu ([[1868]]-[[1874]]). Esi añu fundara'l pedióricu ''La Igualdad'' (''L'igualdá'' n'asturianu), y al añu siguiente lliderara la miñoría republicana nes Cortes, destacando como llogru l'alderique sobro la forma l'Estáu: monarquía o república. Diputáu a Cortes tamién durante la monarquía d'[[Amadéu I]], desendolcó un inxente llabor parlamentariu, representando el programa del republicanismu federal. Al proclamase la [[I República Española]], el [[11 de febreru]] de [[1873]], tres l'abdicación d'Amadeo polos problemes nel so Estáu, Figueras foi nomáu presidente del poder executivu (sigún la denomación daquel momentu políticu), y non presidente de la República, como inesactamente se-y llama frecuentemente (esi cargu non sedría almitíu fasta promulgada la constitución).
El so reináu finó de sópitu cuando, fartucu de los problemes políticos del país (guerra en [[Cuba]], guerra carlista, intrigues de los republicanos y los monárquicos alfonsinos), abdicó el [[11 de febreru]] de [[1873]]. Al día siguiente les Cortes, que se constituyeran n'Asamblea Nacional, decidieron por mayoría que la forma de gobiernu diba ser, pa en delantre, la republicana. Nacía, así, la [[Primera República Española]]. Nesa mesma sesión decidiose la composición del primer gobiernu del nuevu réxime, y nella foi nombráu Figueras presidente del poder executivu. Esi, qu'incluyía les funciones de xefe del Estáu y del Gobiernu, foi el cargu que recibió: nun foi, porque nun llegaría inxamás a promulgase la constitución qu'estableciera esa figura, presidente de la república, como suel dicise davezu.
 
La proclamación de la república foi una sospresa, porque la mayoría los diputaos yeran monárquicos. El gobiernu de Figueras incluyía, mayormente, a federales y progresistes que ya teníen sío ministros durante la monarquía, y nun contaba col apoyu de la población, emprobecida pola crisis económica y cabreada porque la obligaben (había serviciu militar obligatoriu) a dir lluchar a [[Cuba]], nin tan siquier de toos los republicanos. Ansina, el propiu presidente de l'Asamblea Nacional, el [[Partíu Radical|radical]] [[Cristino Martos]], intentó, per aciu d'un golpe d'Estáu, implantar una república unitaria. El golpe del 23 de febreru fracasó, y toos los progresistes del gobiernu foron sustituyíos por ministros republicanos federales, qu'aprobaron la suspensión del serviciu militar obligatoriu.
 
. Al proclamase la [[I República Española]], el [[11 de febreru]] de [[1873]], tres l'abdicación d'Amadeo polos problemes nel so Estáu, Figueras foi nomáu presidente del poder executivu (sigún la denomación daquel momentu políticu), y non presidente de la República, como inesactamente se-y llama frecuentemente (esi cargu non sedría almitíu fasta promulgada la constitución).
 
A fines de febreru hebo formar un nuevu gobiernu (tres la intentona de [[Cristiano Martos]] díes enantes), esta vegada integráu solamente por republicanos. Suel considerase a [[Francisco Pi y Margall|Pi y Margall]] como l'alma d'esi gobiernu qu'hebo d'enfrentase escontra un montoneru de problemes na sociedá de la I República (la [[Tercera Guerra Carlista]], insubordinaciones separatistes, militares subordinaos, conspiración monárquica...), dichu gobiernu desfizo l'Asamblea, convocando Cortes Constituyentes, pal [[1 de mayu]]. El [[23 d'abril]], Martos, esta vegada amparáu nel gobernador de [[Madrid]], Estébanez, aprofitara un nuevu Golpe d'Estáu, tamién fináu por Pi y Margall (naquella dómina yera Ministru de Gobiernación). Al tiempu españaba'l movimientu cantonalista, les cortes constituyentes elixeron el [[9 xunu]] como presidente a Pi y Margall pola incapacidá de Figueras. Esti fuxe pa [[Francia]], pa tornar en pocu tiempu, col envís de xunir les diverxentes idees republicanes ensín ésitu nengún. En [[1880]] funda'l Partíu Republicanu Federal Orgánicu, d'acordiu col exiliáu parisín [[Manuel Ruíz Zorrilla|Ruíz Zorrilla]]. Estanisláu Figueras morrió en [[Madrid]], a los 63 años d'edá, en [[1882]].

Menú de navegación