Elías Jaua

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:PA

Elías JauaPicto infobox character.png
Elias Jaua, December 2011.jpg
embaxador


Vicepresidente de Venezuela Traducir

27 xineru 2010 - 13 ochobre 2012
Vida
Nacimientu

Caucagua Traducir17  d'avientu de 1969

(50 años)
Nacionalidá Bandera de Venezuela Venezuela
Estudios
Estudios Universidá Central de Venezuela
Oficiu
Oficiu sociólogu, profesor y políticu
Creencies
Partíu políticu Partíu Socialista Xunío de Venezuela
Movimiento V República Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Elías José Jaua Bilanu (Caucagua, 17 d'avientu de 1969)[1] ye un revolucionariu, políticu, profesor, sociólogu, ex diputáu y ministru d'educación venezolanu.[2]

Biografía[editar | editar la fonte]

Ye fíu de Carlos José Jaua, d'orixe llibanés,[ensin referencies] y quien foi militante rexonal del partíu políticu COPEI y de Elba Tomasa Bilanu, quien ye educadora d'orixe italianu.[ensin referencies]

Carrera universitaria[editar | editar la fonte]

Desenvolvió'l so tempranu maduror políticu nos sos años como estudiante universitariu, lo cual llevar en 1993 a ser electu presidente del Conseyu d'Estudiantes de Socioloxía, na UCV (Universidá Central de Venezuela). En 1995 recibió'l titulo de sociólogu.[2] Desempeñóse depués como profesor de Problemes Sociales Contemporaneos na Escuela de Comunicación Social y na Escuela de Socioloxía.[ensin referencies]

Cursó estudios de posgráu en Ciencies Polítiques na USB (Universidá Simón Bolívar). Ente 1996 y 2000 foi profesor investigador de la Universidá Central de Venezuela.[2]

Vida política[editar | editar la fonte]

Jaua tien una llarga trayeutoria na izquierda venezolana. En 1988, con 18 años d'edá, incorporar a la UJR (Unión de Mozos Revolucionarios), seición clandestina del partíu Bandera Colorada (Venezuela) (que na actualidá ta enfrentáu col chavismo).[3][4] Identificábase[ensin referencies] colos ideales del Movimientu 80 (na universidá UCV), onde tamién tuvieron Juan Barreto (que más tarde sería alcalde de Caracas) y Julio Montes, que s'oponíen al intervencionismu de los partíos tradicionales (AD y COPEI) y promovían la renovación de la cultura. Sicasí nunca integró esi movimientu.[ensin referencies] Pa 1989, Elías Jaua presidía los Centru d'Estudiantes de Socioloxía de la UCV y pasó a ser militante clandestín de Bandera Colorada.[ensin referencies] Na so militancia fixo munchos contactos, pos viaxaba con frecuencia a Arxentina, Cuba, Perú y Colombia.[ensin referencies]

Chavismo[editar | editar la fonte]

En 1996 conoció a Hugo Chávez. Sumar al MBR 2000, la naciente organización que sofitaba a Chávez. Dende esi momentu, a pesar de la so mocedá, convertir n'unu de los homes de más enfotu del presidente.[3] Participó na creación del so partíu'l Movimientu Quinta República, del que foi «direutor d'ideoloxía», el principal partíu de la coalición que sofitaba a Chávez,[3] que más tarde sería sustituyíu pol PSUV (Partíu Socialista Xuníu de Venezuela).

Cuando falamos de socialismu nun falamos d'un capitalismu d'Estáu. Queremos democratizar los medios de producción. Que nun tean namái en manes de les corporaciones y les trasnacionales. Por eso queremos impulsar l'asociación cooperativa, crear cooperatives de los trabayadores, qu'en dellos casos cogestionan col Estáu y el sector priváu y n'otros faen autoxestión. Nun queremos que seya solo la iniciativa privada la que motorice el desenvolvimientu, sinón que sían, fundamentalmente, formes cooperatives les que tengan el protagonismu principal.

Elías Jaua[3]

En 1999 foi miembru de l'Asamblea Nacional Constituyente de Venezuela.

Nel añu 2000 abandonó la docencia na Universidá Central de Venezuela[2] y desempeñóse como segundu vicepresidente de la Comisión Llexislativa Nacional (conocida como Congresillo),[5] y miembru del Comandu Tácticu Nacional del partíu izquierdista MVR.

N'ochobre de 2000 foi designáu ministru de la Secretaría de la Presidencia,[5] cargu nel que se caltuvo hasta mayu de 2001.

En 2002, Jaua empecipió na USB (Universidá Simón Bolívar), una maestría en Ciencies Polítiques que nun remató, porque foi nomáu embaxador n'Arxentina. Viaxó a Buenos Aires, pero n'abril de 2002, el canciller Carlos Ruckauf ―ministru del derechiegu presidente arxentín Eduardo Duhalde― refugó-y el placet col argumentu de que Elías Jaua taba tratando de «esportar» la Revolución Bolivariana. Jaua tuvo que volvese al so país.[3]

En xunetu de 2003, el presidente Chávez nomar presidente del FIDES (Fondu Intergubernamental pa la Descentralización),[5] l'ente estatal que financia a los organismos locales que faen posible la participación en cada barriu.[3]

Darréu desempeñóse como ministru d'Economía Popular, una cartera que tien al so cargu los planes sociales y de fomentu de cooperatives. Desenvolvió'l plan social para sacupaos de Venezuela, que tien l'insólitu nome de Vuelvas Cares, n'honor a una táctica qu'usaba José Antonio Páez pa engañar a los invasores españoles. Esi plan incorporó a 0,3 millones de sacupaos y privilexó la so asociación en cooperatives autogestionadas por sobre'l so ingresu como asalariaos al mercáu priváu.[3] En mayu de 2005 viaxó a Buenos Aires en calidá de ministru. Mientres la so estadía axuntar cola ministra Alicia Kirchner ―hermana del presidente d'esi momentu, l'izquierdista Néstor Kirchner― y ufiertó-y financiamiento pa les cooperatives arxentines. Tamién comentó la esperiencia venezolana: «Tenemos que democratizar les rellaciones de producción».[3]

El neolliberalismu inda ta presente dende un puntu de vista ideolóxicu. Pero nun nos esmolecen les crítiques. Son interesaes. Lo que nun quieren ye qu'incluyamos a los que quedaron fuera y que non socialicemos les ganancies del petroleu.

Elías Jaua[3]

El 24 de febreru de 2006 foi nomáu ministru d'Agricultura y Tierres.

El 27 de xineru de 2010, Hugo Chávez nomar primer vicepresidente de la República Bolivariana de Venezuela.[6][6] Tamién foi vicepresidente "sectorial"[6] encargáu de les temes económicu y granible del país y de la mesma ministru del Poder Popular pa l'Agricultura y Tierres.[6]

El 29 de xineru de 2012 foi nomáu de nuevu ministru d'Agricultura y Tierres, calteniendo'l cargu de vicepresidente executivu. N'ochobre de 2012 dexó'l so cargu de vicepresidente pa convertise en candidatu del PSUV a la gobernación del estáu Miranda. Perdió por apenes 45 mil voto por Henrique Capriles, y llogró consiguir la mayoría llexislativa nel Conseyu Llexislativu de Miranda.

El presidente Chávez nomar presidente de CorpoMiranda, cargu col cual cumplió toles promeses que fixera al pueblu mirandino.

En xineru de 2013, sol gobiernu d'Hugo Chávez, foi designáu ministru de Rellaciones Esteriores, en reemplazu de Nicolás Maduro quien llogró'l cargu de vicepresidente. Tres la muerte de Chávez, el presidente Maduru ratificó a Elías Jaua nel cargu.[7]

Exerció como ministru de les Comuñes y Movimientos Sociales del Gobiernu del presidente Nicolás Maduro, hasta'l 26 de mayu de 2015 y foi remplazado por Rosángel Orozco.[8][9]

Discutinios[editar | editar la fonte]

El 24 d'ochobre del 2014, Yaneth Anza, emplegada doméstica de Elías Jaua y dellos familiares d'ésti, viaxaron a Brasil nun avión pa usu oficial de la estatal petrolera PDVSA. Al llegar al Aeropuertu Internacional de Guarulhos, Anza foi detenida por llevar un maletu propiedá de Jaua, que contenía un revólver cubique 38 y delles municiones.[10] Delles persones non solo criticaron el fechu del porte illegal d'armes, sinón que Jaua usara un avión del Estáu pa usos personales (actu prohibíu pola llexislación venezolana), lo que reveló un treme de corrupción per parte de los altos funcionarios del gobiernu chavista qu'usaben bienes públicos pa usos personales.[11][12]

Posterior al fechu Jaua dio declaraciones onde reconocía que l'arma que portaba Anza yera de la so propiedá y que se trataba d'un error involuntariu de la emplegada.[13]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes Llugar_de_nacencia
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Elías Jaua Bilanu». vicepresidencia.gob.ve. Archiváu dende l'orixinal, el 20 d'ochobre de 2013. Consultáu'l 20 d'ochobre de 2013.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Piqué, Martín: «L'embaxador que nun foi, volvió. Ye'l ministru d'Economía Popular de Venezuela, que tuvo nel país pa roblar alcuerdos con Alicia Kirchner», artículu nel diariu Páxina/12 (Buenos Aires) del 25 de mayu de 2005.
  4. Según un artículu nel diariu Talo como (Venezuela) del 15 d'ochobre de 2004
  5. 5,0 5,1 5,2 «Elías Jaua Bilanu».
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 «Hugo Chávez nomó a Elías Jaua como nuevu vicepresidente de Venezuela».
  7. «Designen a Elías Jaua como Canciller de la República». El Universal (15 de xineru de 2013). Consultáu'l 20 d'abril de 2018.
  8. rellaciones esteriores.aspx Elías Jaua nuevu ministru de Rellaciones Esteriores. Últimes Noticies. 16 de xineru de 2013. http://www.ultimasnoticias.com.ve/noticies/actualidá/politica/elias-jaua-nuevu-ministru-de rellaciones esteriores.aspx. Consultáu 'l 20 d'ochobre de 2013. 
  9. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes retiro2015
  10. (n'es) Detienen a emplegada de Elías Jaua por tráficu d'armes en Brasil. El Nacional. 25 d'ochobre de 2014. http://www.el-nacional.com/noticies/politica/detienen-emplegada-elias-jaua-por-trafico-armes-brasil_119292. Consultáu 'l 26 de marzu de 2018. 
  11. «priváu-aviones-pdvsa/ Escándalu en Venezuela pol usu priváu d'aviones de PDVSA» (es-la). Consultáu'l 26 de marzu de 2018.
  12. (n'es-ES) ¡LUJO DE ENCHUFADOS! Neñera de Elías Jaua detenida en Brasil viaxaba n'avión de PDVSA. Maurecíes.com. 25 d'ochobre de 2014. https://madurecíes.com/luxos-de-enchufados-ninera-de-elias-jaua-detenida-en-brasil-viaxaba-en-avion-de-pdvsa/. Consultáu 'l 26 de marzu de 2018. 
  13. (n'es-CO) Elías Jaua asegura que ye so l'arma pola que foi detenida neñera | ELESPECTADOR.COM. ELESPECTADOR.COM. 2 de payares de 2014. https://www.elespectador.com/noticies/elmundo/elias-jaua-asegura-so-l'arma-foi-detenida-ninera-articulo-525551. Consultáu 'l 26 de marzu de 2018. 

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Nicolás Maduro
Ministru de Rellaciones Esteriores
2013
Socesor:
Rafael Ramírez Carreño
Predecesor:
Ramón Carrizales
Vicepresidente de Venezuela
2010-2012
Socesor:
Nicolás Maduro









Elías Jaua