Eddie Anderson

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Eddie Anderson
Eddie Anderson
Eddie anderson 1947.JPG
Eddie Anderson en 1947
Nome real Edmund Lincoln Anderson
Nacencia 18 de setiembre de 1905
Bandera de Estaos Xuníos d'América Oakland, California, Estaos Xuníos
Muerte 28 de febreru de 1977
Bandera de Estaos Xuníos d'América Los Angeles, California, Estaos Xuníos
Otros nomes Eddie "Rochester"
Pareya/es Mamie Wiggins Nelson (1939 – 1954); Eva Simon (1956 – 1973)
Ficha en IMDb

Eddie Anderson (18 de setiembre de 190528 de febreru de 1977), tamién conocíu como Eddie "Rochester" Anderson, foi un actor y humorista de nacionalidá estaunidense.

Empecipiáu nel mundu del espectáculu siendo un adolescente y actuando nel circuitu de vodevil, a principios de los años 1930 pasar al cine y a la radio. En 1937 empezó'l so papel de mayor fama, el de Rochester van Jones, usualmente conocíu solo por "Rochester", l'ayuda de cámara de Jack Benny nel show radiofónicu The Jack Benny Program. Anderson foi'l primera afroamericano en llograr un papel regular nun programa d'emisión nacional. Cuando la serie pasó a la television, Anderson siguió col so papel, que desempeñó hasta rematar el show en 1965.

A partir d'entós, Anderson fixo papeles televisivos como artista invitáu, y trabayó como actor de voz en producciones d'animación.

Amás de la so faceta artística, foi un entusiasta de les carreres de caballos, siendo propietariu de dellos animales y trabayando como preparador equín nel Hollywood Park Racetrack.

Primeros años[editar | editar la fonte]

El so verdaderu nome yera Edmund Lincoln Anderson, y nació en Oakland, California. El so padre, "Big Ed" Anderson, yera intérprete de minstrel, y la so madre, Ella Mae, dedicar al funambulismo, teniendo de dar fin a la so carrera tres una cayida.[1][2] Él dicía que yera descendiente d'esclavos que fuxeron del Sur mientres la Guerra Civil de los Estaos Xuníos por aciu el ferrocarril soterrañu.[3] A los diez años d'edá, Anderson y la so familia fueron a vivir a San Francisco (California). A los 14 años d'edá dexó la escuela pa trabayar como recaderu y poder ayudar económicamente a los suyos.

Anderson empecipiar nel mundu del espectáculu a los 14 años formando parte d'una revista de repartu afroamericano, ganando primeramente un concursu d'aficionaos al vodevil en San Francisco. Anderson sumar al elencu de Struttin' Along en 1923, y en 1924 formó parte de Steppin' High como baillarín y como unu de los "Three Black Aces" al pie del so hermanu Cornelius, col cual más palantre actuaría nel vodevil.[1][4]

Anderson mancárase les cuerdes vocales cuando yera nueva y vendía periódicos en San Francisco. Les remortines diéron-y un tonu de voz personal que lu ayudar a algamar la fama y a ser reconocíu pol públicu radiotelevisivo a lo llargo de tola so carrera.[5]

Carrera[editar | editar la fonte]

The Jack Benny Program[editar | editar la fonte]

Jack Benny y Eddie Anderson baxar d'un tren en Los Angeles en 1943 con un camellu

La primer actuación de Anderson en The Jack Benny Program tuvo llugar el 28 de marzu de 1937.[6][7] Orixinalmente foi contratáu pa encarnar a un mozu d'estación nuna hestoria na cual el show viaxaba de Chicago a California en tren, coincidiendo col desplazamientu real del programa dende Nueva York a los NBC Studios na Mariña Oeste, en Hollywood.[3] Mientres Jack Benny y el so show viaxaben a California en tren, Benny y los sos guionistes escurrieron un númberu nel cual un mozu d'estación llevaba lo meyor de Benny nun viaxe ficticiu dende Chicago a Los Angeles. En valorando otres posibilidaes, Benny escoyó a Eddie Anderson pal papel.[6]

Cerca d'un mes tres la primer actuación de Anderson nel programa de Benny, él foi llamáu pa otru papel radiofónicu nel show, esta vegada como camareru nun restorán sirviendo a Benny.[6] Poques selmanes más tarde foi vueltu llamar, faciendo'l papel d'un suxetu con desalcuerdos económicos con Benny.[8]

Los personaxes de Anderson tuvieron una bona aceptación pol públicu, polo que Benny decidió da-y un papel fixu, el del so mayordomu y ayuda de cámara, Rochester van Jones.[9][6] Faciéndose un miembru regular del show de Benny, Anderson foi'l primera afroamericano en tener un papel fixu nun programa radiofónicu d'emisión nacional.[10]

El personaxe de Rochester fíxose inmensamente popular. Principalmente tres la Segunda Guerra Mundial, Rochester yera'l más popular dempués de Benny, recibiendo los aplausos más entusiastes nes sos actuaciones.[11] Empezó a superar a Mary Livingstone como'l principal acompañante de Jack Benny, especialmente cuando Livingstone actuó con menor avezamientu por causa del so mieu escénico.

Alcalde de Central Avenue[editar | editar la fonte]

Ticket pa la recepción nel Elks' Club por cuenta de ser nomáu alcalde de Central Avenue en 1940

Anque Anderson naciera y criara na zona de Oakland, él llegó a la comunidá afroamericana de Los Angeles nos años 1930 buscando trabayu nel cine. Gracies a el so ésitu nel programa de Benny, la comunidá aceptar como unu más y taba arguyosa de la so trayectoria. Naquellos años fixérense elecciones asonsañaes na área de Central Avenue, llamándose al ganador "l'Alcalde de Central Avenue". El ganador tenía'l derechu y el deber de falar sobre los problemes qu'afectaben a la comunidá afroamericana. El llectores de California Eagle lleeron nel diariu del 23 de mayu de 1940 que Eddie "Rochester" Anderson pidía votos pa ser Alcalde de Central Avenue.[12]

Dende'l so cuartel xeneral nel Hotel Dunbar, Anderson dirixió la so campaña dedicándose a problemes reales principalmente, unu d'ellos la necesidá de que los afroamericanos sirvieren al so país como pilotos. Taba bien interesáu nel asuntu, polo que tomó clases de vuelu y dio conferencies sobre ello con un representante de la Universidá Tuskegee.

Meyora na relación ente races[editar | editar la fonte]

El papel de Anderson como sirviente yera común nos actores negros de la dómina, como asocedía nel casu de Ethel Waters na serie Beulah. L'estereotipu de los personaxes negros yera una práctica habitual del mundu del espectáculu, faciendo referencia los shows minstrel nos cualos actores blancos cola cara pintada reforzaben l'estereotipu de galbana, ignorancia, analfabetismu, alcoholismu, afición a la xordia, ya incapacidá pa tomar puestos de responsabilidá. El programa de Jack Benny del 1 de payares de 1936 foi tituláu Doc Benny's Minstrel Show, y tou la repartida fixo un show minstrel en dialectu "negru". Repitieron el show el 3 de marzu de 1942, demostrándose col mesmu la meyora na relación ente races.[13][14][15]

Anderson col elencu del show radiofónicu de Jack Benny, 1946

Según l'autobiografía póstuma de Jack Benny, Sunday Nights at Seven, el tonu d'humor racial que tenía Rochester menguó rematada la Segunda Guerra Mundial, al desvelase la enormidad del Holocaustu. A partir d'entós fíxose un esfuerzu pa retirar los estereotipos raciales de Rochester. Amás, Benny ufiertó de cutiu actuaciones como artistes convidaos a artistes afroamericanos como Louis Armstrong y The Ink Spots, apelando tamién a refugar el racismu y a favorecer la relaciones pacífiques ente races.[16]

Anderson, como Rochester, asonsaña a Benny en Bachelor Father, 1962

Unu de los artistes meyores pagos de la so dómina, Anderson invirtió con prudencia y aportó a bien ricu. Hasta los años 1950, Anderson foi l'actor afroamericano meyor pagu, con un salariu annual de 100.000 dólares.[17][18] En 1962, Anderson apaeció nuna llista de la revista Ebony como unu de 100 afroamericanos más ricos.[19] A pesar d'ello, taba tan fuertemente identificáu como "Rochester", que munchos oyentes creíen que realmente yera'l mayordomu de Benny.[20][21]

Cuando Benny llevó'l so show a la televisión en 1951, Anderson siguió formando parte de la repartida como Rochester hasta'l final del programa tres la temporada 1964-1965.[22] [23] En 1953, Anderson actuó como Rochester nun episodiu de Texaco Star Theater, con un guión según el cual Milton Berle quería contrata-y.[24] Tamién intervieno col mesmu personaxe nun capítulu de Bachelor Father en 1962.[25]

Rescamplaba la fuerte estima que Anderson y Benny teníense. Mientres la grabación d'un show en febreru de 1958, un especial de Shower of Stars pa celebrar el "40 cumpleaños" de Benny, Anderson sufrió un leve ataque cardiacu. Nun reportaxe de la revista Life podia trate mientres los ensayos a un esmolecíu Benny tres l'alta hospitalaria del so amigu.[26][27] Una vegada remató'l so show televisivu, pasaron cuatro años hasta que la pareya volvió trabayar xunta, anque Benny y Anderson calteníen el contactu.[23]

Al finar Benny en 1974, un llorosu Anderson, entrevistáu pola televisión, falaba con respectu y almiración de Benny.[28][29]

Anderson saluda a dos visitantes nel so camarín

Cine[editar | editar la fonte]

La carrera cinematográfica de Anderson empezó col filme de George Cukor Hollywood al desnudu (1932), nel qu'interpretaba a un mayordomu. Anderson actuó en docenes de películes rodaes en Hollywood ente les décades de 1930 y 1940. En xunetu de 1939, actuó con Jack Benny na cinta Man About Town, trabayando con él n'otros llargumetraxes, ente ellos Buck Benny Rides Again (1940).

Dalgunes de les sos películes más destacaes fueron The Green Pastures (1936), Jezabel (1938), You Can't Take It With You (1938) y Gone with the Wind (1939).[1][30][31] Repitió'l so papel de 'Rochester' en La muyer pantasma, trabayando'l so personaxe como mayordomu del qu'interpretaba Roland Young. Tuvo tamién un raru primer papel nun musical de repartu negra empobináu por Vincente Minnelli en 1943, Cabin in the Sky, faciendo'l papel de Joseph 'Little Joe' Jackson. La versión rodada en 1945 del filme Brewster's Millions, na cual Anderson yera una de les estrelles, prohibir en delles árees del sur del país.[32]

Anderson, Benny, y el restu de la repartu de The Jack Benny Program (Mary Livingstone, Don Wilson, y Mel Blanc) tamién dieron voz a la producción animada de 1959 de Warner Bros. The Mouse that Jack Built, dirixida por Robert McKimson. Na cinta víen mures representando a los personaxes del show. La última actuación cinematográfica de Anderson foi'l so papel de taxista nel filme de Stanley Kramer de 1963 El mundu ta llocu, llocu, llocu, nel cual Benny faía un cameo.

Otres actuaciones[editar | editar la fonte]

Anderson foi un invitáu misteriosu nel concursu What's My Line? en 1952.[33] En 1957, Hallmark Hall of Fame presentó The Green Pastures, dando a Anderson la oportunidá de retomar el so papel de Noah en television. El programa foi nomáu al Premiu Emmy.[34]

Anderson tamién actuó n'episodios de The Dick Powell Show, It Takes a Thief, y Love, American Style.[35] A principios de los años 1970 dio voz al personaxe Bobby Joe Mason na serie animada Harlem Globetrotters y en Les nueves películes de Scooby-Doo.[35]

Otres actividaes[editar | editar la fonte]

Anderson nun consiguió l'ésitu hasta qu'actuó de manera regular en The Jack Benny Program. Poco dempués d'ello, inauguró un nightclub na zona de Central Avenue, en Los Angeles, local que tuvo una vida curtia.

Mientres la Segunda Guerra Mundial, Anderson foi propietariu de la Pacific Parachute Company, una sociedá afroamericana dedicada a fabricar paracaíes pa l'Armada y l'Exércitu.[36] [37][38] Nos años 1940, foi mánager d'un boxeador, Billy Metcalfe.[39]

Amás, Anderson vio'l potencial de Les Vegues como centru d'entretenimientu, faciendo xestiones pa invertir na zona.[40]

Vida personal[editar | editar la fonte]

Matrimonios y fíos[editar | editar la fonte]

En 1932, Anderson casóse con Mamie (Wiggins) Nelson,[41][42] fía de Alonzo y Annie Wiggins, de Eastman (Xeorxa).[43] Mamie finó'l 5 d'agostu de 1954, a los 43 años d'edá, por causa de un cáncer.[44][45] Na dómina de la so muerte, el so fíu Billy (fiyascu de Anderson) xugaba como profesional de los Chicago Bears. Billy, que'l so nome completu yera George Billy Nelson, yera frutu del matrimoniu de Mamie Wiggins y el so anterior home.[46] Cuando Mamie casóse con Eddie Anderson, Billy foi adoptáu, tomando l'apellíu Anderson.[47][48]

En finando Mamie, el 8 de febreru de 1956 Anderson casóse con Evangela "Eva" Simon en Kingman (Arizona). La pareya tuvo tres fíos: Stephanie, Evangela, Jr. ("Eva"), y Edmund, Jr.[49][50] Simon y Anderson divorciáronse en 1973, quedando Anderson cola custodia de los sos dos fíos menores.[1][51]

Carreres de caballos[editar | editar la fonte]

Anderson foi propietariu de dellos caballos de carreres.[52] El más conocíu foi Burnt Cork, un purasangre que corrió'l Derby de Kentucky de 1943, siendo por ello Anderson el primera propietariu afroamericano d'un caballu corredor del derby.[53][54] Na carrera, y p'evitar la segregación racial, Anderson y la so muyer fueron convidaos a la casa de Mae Street Kidd, una destacada política afroamericana de Kentucky.[55][56] Burnt Cork acabó la carrera nel postreru puestu, lo cual foi motivu de discutiniu sobre'l motivu real de que Anderson inscribiera'l so caballu.

Cuando Burnt Cork ganó una carrera importante, Anderson foi a trabayar a Metro-Goldwyn-Mayer vistíu como un Kentucky Colonel, un títulu honoríficu de dichu tao, y aportunaba en ser llamáu "Colonel Rochester".[1]

Una vegada que dexó d'emitise'l show televisivu de Benny, Anderson dedicar a los caballos, trabayando como preparador nel Hollywood Park Racetrack hasta poco primero de la so muerte.[11][57] Anderson adquiriera les sos conocencies por causa de una mancadura del so caballu Up and Over, que-y obligó a estudiar sobre la tema pa tratar al animal y evitar el so sacrificiu, lo cual pudo consiguir.[58]

Muerte[editar | editar la fonte]

Anderson finó por causa de una enfermedá cardiaca'l 28 de febreru de 1977 nel Motion Picture & Television Country House and Hospital de Los Angeles, California.[59][60] Foi soterráu nel Campusantu Evergreen de Los Angeles.[61]

Pola so contribución a la industria radiofónico, a Eddie Anderson concedióse-y una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood, nel 6513 de Hollywood Boulevard. Amás, en 2001 foi aceptáu a títulu póstumu nel Salón de la Fama de la Radio.[62][63] Antes, en 1975, foi incluyíu nel Salón de la Fama de los Cineastes Negros.[64]

Filmografía[editar | editar la fonte]

Cine
Añu Títulu Papel Observaciones
1932 Hollywood al desnudu James Ensin creitos
1932 Hat Check Girl Walter
1932 False Cares Xofer Ensin creitos
1933 Billion Dollar Scandal Railroad Steward Ensin creitos
1933 From Hell to Heaven Sam's Pal Ensin creitos
1933 Terror Aboard Marín Ensin creitos
1933 I Love That Man Charlie Ensin creitos
1934 Behold My Wife! Xofer Ensin creitos
1934 The Gai Bride Limpiabotas Ensin creitos
1935 Transient Lady Noxious
1935 His Night Out Botones Ensin creitos
1936 The Music Goes 'Round Lucifer Ensin creitos
1936 Show Boat Mozu negru Ensin creitos
1936 The Green Pastures Noah
1936 Star for a Night Amigu de la criada Ensin creitos
1936 Two in a Crowd Swipe Ensin creitos
1936 Three Men on a Horse Moses, ascensorista
1936 Rainbow on the River Doctor Ensin creitos
1936 Mysterious Crossing Porteru Ensin creitos
1937 Love Is News Home consiguiendo llicencia matrimonial Ensin creitos
1937 Bill Cracks Down Xofer
1937 When Love Is Young Taxista Ensin creitos
1937 Melody for Two Exodus Johnson
1937 Public Wedding Home con abrigu Ensin creitos
1937 White Bondage Old Glory Ensin creitos
1937 Reported Missing Porteru Ensin creitos
1937 One Mile from Heaven Henry Bangs Ensin creitu
1937 Wake Up and Live Ascensorista Ensin creitos
1937 On Such a Night Henry Clay
1937 Over the Goal William
1938 Reckless Living Dreamboat
1938 Jezabel Gros Bat
1938 Gold Diggers in Paris Porteru
1938 You Can't Take It With You Donald
1938 Five of a Kind Porteru d'hotel
1938 Exposed William
1938 Thanks for the Memory Conserxe
1938 Strange Cares William
1938 Kentucky Mozu
1938 Going Prestes George – un mozu
1939 Honolulu Washington
1939 You Can't Cheat an Honest Man Rochester
1939 You Can't Get Away with Murder Sam Ensin creitos
1939 Man About Town Rochester
1939 Gone with the Wind Tíu Peter
1940 Buck Benny Rides Again Rochester Van Jones
1940 Love Thy Neighbor Rochester Van Jones
1941 La muyer pantasma Xofer
1941 Kiss the Boys Goodbye George
1941 Birth of the Blues Louey Acreditáu como Rochester
1942 Tales of Manhattan Rev. Lazarus
1942 Star Spangled Rhythm Rochester nel númberu "Sharp as a Tack" Acreditáu como Rochester
1943 The Meanest Man in the World Shufro
1943 Cabin in the Sky Little Joe Jackson
1943 Calling All Kids Buckwheat (Voz) Curtiu
1943 What's Buzzin', Cousin? Rochester
1944 Broadway Rhythm Eddie
1945 Brewster's Millions Jackson
1945 I Love a Bandleader Newton H. Newton Acreditáu como Rochester
1945 The Sailor Takes a Wife Harry
1946 The Show-Off Eddie
1959 The Mouse That Jack Built Rochester (Voz) Acreditáu como Rochester
1963 El mundu ta llocu, llocu, llocu Segundu taxista
1970 Watermelon Man Drugstore Soda Jerk
Televisión
Añu Títulu Papel Observaciones
1950-1965 The Jack Benny Program Rochester Van Jones 176 episodios
1952 What's My Line? Como él mesmu/Rochester Invitáu misteriosu
1957 The Red Skelton Show Rochester Van Jones Episodiu: " Freddie Finds a Headlight"
1957 Hallmark Hall of Fame Noah Episodiu: "The Green Pastures"
1959 The Green Pastures Noah Telefilm
1962 Bachelor Father Rochester Van Jones Segmentu "Pinch That Penny"
1963 The Dick Powell Show Eddie Anderson Episodiu "Last of the Private Eyes"
1968 It Takes a Thief Conserxe Episodiu "A Thief Is a Thief"
1969 Love, American Style Willie Segmentu "Love and the Hustler"
1970 Harlem Globetrotters Bobby Joe Mason (Voz) 22 episodios
1972-1973 Les nueves películes de Scooby-Doo Bobby Joe Mason (Voz) 3 episodios

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Bogle, Donald (2009). Bright Boulevards, Bold Dreams: The Story of Black Hollywood. Random House.
  • Bolus, Jim (1998). Kentucky Derby Stories. Pelican Publishing.
  • Boskin, Joseph (1988). Sambo: The Rise and Demise of an American Jester. Oxford University Press.
  • Gates, Henry Louis, Jr. (2009). Harlem Renaissance Lives. Oxford University Press.
  • Keister, Douglas (2010). Forever L.A.: A Field Guide To Los Angeles Area Cemeteries & Their Residents. Gibbs Smith.
  • Nachman, Gerald (2012). Raised on Radio. Random House.
  • Pacheco, Manny (2009). Forgotten Hollywood Forgotten History. Book Publishers Network.
  • Peterson, Bernard L. (2001). Profiles of African American Stage Performers and Theatre People, 1816-1960. Greenwood Publishing Group.
  • Sampson, Henry T. (2013). Blacks in Blackface: A Sourcebook on Early Black Musical Shows. Scarecrow Publishing.
  • Smith, R. J. (2006). The Great Black Way: L.A. In the 1940s and The Lost African-American Renaissance. Public Affairs.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Eddie 'Rochester' Anderson, 71, Dies». Daytona Beach Morning Journal. 1 de marzu de 1977. http://news.google.com/newspapers?id=bHE0AAAAIBAJ&sjid=IsoEAAAAIBAJ&pg=5993,15451&dq=eddie+anderson&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  2. Peterson, p. 7
  3. 3,0 3,1 «'Rochester' of Jack Benny Show Dies Of Heart Attack». Ludington Daily News. 1 de marzu de 1977. http://news.google.com/newspapers?id=nMpOAAAAIBAJ&sjid=KEoDAAAAIBAJ&pg=3304,4249694&dq=eddie+anderson&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  4. Peterson, p. 7
  5. «Eddie Anderson Dead at Age 71». Sarasota Herald-Tribune. 1 de marzu de 1977. http://news.google.com/newspapers?id=a_EcAAAAIBAJ&sjid=S2cEAAAAIBAJ&pg=2388,9399&dq=eddie+anderson&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Baskette, Kirtley (Xineru de 1940). Rochester Van Jones Rides High. Radio and Television Mirror, 31, 49. Consultáu lo 7 de mayu de 2014.
  7. «Rochester's First Radio Appearance». kensterner.com. (Windows Media Player)
  8. Boskin, pp. 177-178
  9. Boskin, pp. 177-178
  10. Smith, pp. 16-17
  11. 11,0 11,1 «Benny's 'Rochester' Dies at 71». The Pittsburgh Press. 1 de marzu de 1977. http://news.google.com/newspapers?id=xVQdAAAAIBAJ&sjid=IVcEAAAAIBAJ&pg=5976,54402&dq=eddie+anderson&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  12. Smith, pp. 18-19
  13. Gates, p. 7
  14. Boskin, pp. 175-187
  15. «Doc Benny's Minstrel Show». kensterner.com (1943). (Windows Media Player)
  16. «Jack Benny». kensterner.com (1945). (Windows Media Player)
  17. Gates, p. 7
  18. Bogle 2009, "Man About Town"
  19. "The 100 Richest Negros" (Mayu de 1962). Ebony 17 (7). Johnson Publishing Company. ISSN 0012-9011. 
  20. Gates, p. 7
  21. «Rochester Stole First Benny Show». The Afro American. 2 de mayu de 1942. http://news.google.com/newspapers?id=A6ljAAAAIBAJ&sjid=XysMAAAAIBAJ&pg=4236,1198924&dq=rochester+train+benny&hl=en. Consultáu el 23 de xunetu de 2011. 
  22. "Rochester on New TV Show" (8 de payares de 1951). Jet 1 (2). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  23. 23,0 23,1 'Rochester', Jack Benny Reunited. Washington Afro-American. 12 de payares de 1968. http://news.google.com/newspapers?id=9ZolAAAAIBAJ&sjid=s_QFAAAAIBAJ&pg=3750,5093562&dq=rochester+benny&hl=en. Consultáu el 23 de xunetu de 2011. 
  24. Encores and Echoes. Washington Afro-American. 24 de marzu de 1953. http://news.google.com/newspapers?id=gjsmAAAAIBAJ&sjid=rP4FAAAAIBAJ&pg=2137,5186537&dq=rochester+benny&hl=en. Consultáu el 23 de xunetu de 2011. 
  25. «Pinch That Penny». IMDB (30 de xineru de 1962). Consultáu'l 23 de xunetu de 2011.
  26. "Sad event before a party and a lonely jokester" (24 de febreru de 1958). Life 44 (8). Time, Inc.. ISSN 0024-3019. 
  27. «Jack Benny Celebrates His 40th Birthday». IMDb (13 de febreru de 1958). Consultáu'l 23 de xunetu de 2011.
  28. Pacheco, pp. 94-96
  29. «Shock and Sadness Mark Benny's Death». Sarasota Herald-Tribune. 28 d'avientu de 1974. http://news.google.com/newspapers?id=x_wjAAAAIBAJ&sjid=82YEAAAAIBAJ&pg=1178,4829983&dq=eddie+anderson+rochester&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  30. Pacheco, pp. 94-96
  31. «Eddie Anderson Photo Still-Uncle Peter». Harry Ransom Center-University of Texas. Consultáu'l 21 d'agostu de 2011.
  32. «Entertainment Proposition». Time (16 d'abril de 1945). Consultáu'l 23 de xunetu de 2011.
  33. "Question of the Week" (11 d'avientu de 1952). Jet 7 (7). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  34. "NBC's 'Green Pastures' Nominated for Emmy Award" (3 d'abril de 1958). Jet 13 (22). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  35. 35,0 35,1 «Eddie 'Rochester' Anderson». IMDB. Consultáu'l 23 de xunetu de 2011.
  36. "Lots More Negroes Are Needed In War Plants" (15 de xunu de 1942). Life 12 (24). Time, Inc.. ISSN 0024-3019. 
  37. «Unity Severs Race Barriers». The Norwalk Hour. 27 de marzu de 1942. http://news.google.com/newspapers?id=WU0pAAAAIBAJ&sjid=jW0FAAAAIBAJ&pg=4776,5633152&dq=eddie+anderson+rochester&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  38. «Colored-Managed War Plant Employs Girls of All Races». The Windsor Daily Star. 28 de marzu de 1942. http://news.google.com/newspapers?id=7Cs_AAAAIBAJ&sjid=eFAMAAAAIBAJ&pg=2706,1102344&dq=eddie+anderson+rochester&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  39. «Hudson's Foe Wised Up to His Style». San Jose News. 21 de payares de 1940. http://news.google.com/newspapers?id=sVUlAAAAIBAJ&sjid=XasFAAAAIBAJ&pg=3435,2065665&dq=rochester+benny&hl=en. Consultáu el 26 de xunetu de 2011. 
  40. "Talking About" (16 de xunu de 1955). Jet 8 (6). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  41. Gates, p. 7
  42. «California, County Marriages, 1850-1952». FamilySearch. Consultáu'l 12 d'ochobre de 2013.
  43. «United States Census, 1920». Consultáu'l 12 d'ochobre de 2013.
  44. "The Week's Census" (19 d'agostu de 1954). Jet 6 (15). Johnson Publishing Company. 
  45. "Hollywood Stars Attend Rites For Rochester's Wife" (26 d'agostu de 1954). Jet 6 (16). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  46. «California, Birth Index, 1905-1995». FamilySearch. Consultáu'l 12 d'ochobre de 2013.
  47. «Rochester's Wife Dies». Baltimore Afro-American. 10 d'agostu de 1954. http://news.google.com/newspapers?id=_cwlAAAAIBAJ&sjid=kfUFAAAAIBAJ&pg=4226,9149&dq=eddie+anderson+rochester&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  48. «Wife of Jack Benny's 'Rochester' Dies». Reading Eagle. 6 d'agostu de 1954. http://news.google.com/newspapers?id=dQgrAAAAIBAJ&sjid=ppkFAAAAIBAJ&pg=5437,2247262&dq=rochester+benny&hl=en. Consultáu el 23 de xunetu de 2011. 
  49. Gates, p. 7
  50. "Second Child for Rochester" (6 de febreru de 1958). Jet 13 (14). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  51. "Unhappy Marital Differences" (7 de xunu de 1973). Jet 44 (11). Johnson Publishing Company. ISSN 0021-5996. 
  52. «Colored Men Hold Paying Turf Jobs». Baltimore Afro-American. 27 de xunetu de 1943. http://news.google.com/newspapers?id=Y2BGAAAAIBAJ&sjid=huUMAAAAIBAJ&pg=1113,3030294&dq=burnt+cork&hl=en. Consultáu el 21 de xunetu de 2011. 
  53. Bolus, pp. 197-198
  54. «Burnt Cork in Derby Non Joke to Rochester». Milwaukee Journal. 25 d'abril de 1943. http://news.google.com/newspapers?id=Gu8ZAAAAIBAJ&sjid=_SIEAAAAIBAJ&pg=5377,4142953&dq=burnt+cork&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  55. «Hedda Hopper in Hollywood». St. Petersburg Times. 27 d'abril de 1943. http://news.google.com/newspapers?id=niBPAAAAIBAJ&sjid=cU0DAAAAIBAJ&pg=5933,5349772&dq=burnt+cork&hl=en. Consultáu el 21 de xunetu de 2011. 
  56. «Burnt Cork in Kentucky Derby». Universidá de Kentucky Library (1943). Consultáu'l 21 de xunetu de 2011.
  57. «Benny, Rochester are Reunited for Saturday Video Special». Mercé Sun-Star. 15 de payares de 1968. http://news.google.com/newspapers?id=5DZcAAAAIBAJ&sjid=o1UNAAAAIBAJ&pg=4658,1660144&dq=eddie+anderson+rochester&hl=en. Consultáu el 19 de xunetu de 2011. 
  58. Bogle 2009, "Man About Town"
  59. «Eddie Anderson, 71, Benny's Rochester. Gravel-Voiced Comedian Noted for 'What's That, Boss?' Line Played Valet for More Than 30 Years.». New York Times. 1 de marzu de 1977. http://select.nytimes.com/gst/abstract.html?res=F50Y1EFB3D5F137B93C3A91788D85F438785F9. Consultáu el 24 de mayu de 2008. «Eddie (Rochester) Anderson, the gravel voiced comedian who played Jack Benny's valet for more than 30 years, died yesterday at the Motion Picture Country House and Hospital in Los Angeles. He was 71 years old and had been under treatment for a heart ailment since December.». 
  60. «Died». Time. 14 de marzu de 1977. http://www.time.com/time/magacín/article/0,9171,947282,00.html. Consultáu el 24 de mayu de 2008. «Eddie Anderson, 71, who played the llate Jack Benny's hoarse, heckling valet Rochester on radio, TV, and filme for more than 30 years; of heart disease; in Los Angeles. In 1937, Anderson made what was supposed to be a one-shot appearance on the Benny broadcast; the audience loved his drollery and he became a member of the cast. Anderson constantly deflated Benny's pomposity with a high-pitched, incredulous, "What's that, boss?"». 
  61. Keister, p. 93
  62. «Hollywood Walk of Fame-Eddie Anderson». TIMAR. Consultáu'l 20 de xunetu de 2011.
  63. «Eddie Anderson». Radio Hall of Fame. Consultáu'l 20 de xunetu de 2011.
  64. Peterson, p. 7

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]