Departamentu de Defensa de los Estaos Xuníos

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha d'organismu oficial

El Pentágonu, oficines centrales del Departamentu de Defensa d'Estaos Xuníos.

El Departamentu de Defensa d'Estaos Xuníos (del inglés: United States Department of Defense (DoD)) ye un departamentu del brazu executivu del gobiernu federal d'Estaos Xuníos encargáu de coordinar y supervisar toles axencies y funciones del gobiernu rellacionaes directamente cola seguridá nacional y les Fuerces Armaes de los Estaos Xuníos. El Departamentu tien el mayor índiz de tasa d'empléu nel mundu, con más de 2,13 millones de soldaos en serviciu activu, marineros, infantes de marina, pilotos y trabayadores civiles, y más de 1,1 millones de soldaos na Guardia Nacional y miembros del Exércitu, Armada, Fuerza Aéreo y na Reserva del Cuerpu de Marines. El total xeneral de serviciu activu ye de pocu más de 3,2 millones de militares y civiles.

El Departamentu ta encabezáu pol Secretariu de Defensa, un xefe de gabinete qu'informa directamente al Presidente de los Estaos Xuníos. El Departamentu de Defensa tien tres departamentos militares subordinaos: el Departamentu del Exércitu, el Departamentu de l'Armada, y el Departamentu de la Fuerza Aéreo; que supervisen el Exércitu, la Armada, el Cuerpu de Marines y la Fuerza Aérea. Asina mesmu, cuatro servicios nacionales d'intelixencia tán subordinaos al Departamentu de Defensa - la Axencia d'Intelixencia de Defensa (DIA), la Axencia de Seguridá Nacional (NSA), la Axencia Nacional d'Intelixencia-Geoespacial (NGA), y la Oficina Nacional de Reconocencia (NRO). Otres axencies sol mandu del Departamentu de Defensa inclúin a la Axencia de Proyeutos d'Investigación Avanzaos de Defensa (DARPA), l'Axencia de Loxística de la Defensa (DLA), l'Axencia de Defensa de Misiles (MDA), l'Axencia de Defensa pal Amenorgamientu d'Amenaces (DTRA) y l'Axencia de Fuerces de Protección del Pentágonu (PFPA), toes elles sol mandu del Secretariu de Defensa. Les operaciones militares del Departamentu de Defensa tán xestionaos por nueve Comandos Combatientes Unificaos rexonales o funcionales. El Departamentu de Defensa tamién opera delles escueles de servicios conxuntos, incluyendo la Universidá Nacional de Defensa (NDU) y el Colexu Nacional de Guerra (NWC).

Historia[editar | editar la fonte]

La hestoria de la defensa d'Estaos Xuníos empezó col Segundu Congresu Continental en 1775. La creación del Exércitu d'Estaos Xuníos promulgóse'l 14 de xunu de 1775. Esto coincide cola fiesta norteamericana conocida como'l Día de la Bandera. El Congresu Continental establecería los estatutos de la Marina d'Estaos Xuníos el 13 d'ochobre de 1775. El Cuerpu de Marines, qu'anguaño ye un departamentu subordináu a la Marina, foi constituyíu en llei pol Congresu Continental el 10 de payares de 1775.

El Departamentu de Guerra[editar | editar la fonte]

El Preámbulu de la Constitución d'Estaos Xuníos dio l'autoridá al gobiernu federal pa defender a los sos ciudadanos:

Plantía:Quotation

El primer Congresu foi asitiáu'l 4 de marzu de 1789. Esti primer Congresu tenía una vasta llista de xeres, ente ellos el primordial yera'l de crear una llexislación pa formar un gobiernu que perdurara mientres décades. La llexislación pa crear una fuerza militar de defensa quedó enllancada. Dos veces por separáu, el Presidente George Washington dirixir al Congresu pa recorda-yos el so deber d'establecer unes fuerces militares. Finalmente, nel últimu día de la sesión del 29 de setiembre de 1789, el Congresu creó'l precursor históricu del Departamentu de Defensa: el Departamentu de Guerra.

Establishment Militar Nacional[editar | editar la fonte]

Arriendes de les remortines de la Segunda Guerra Mundial, el Presidente Harry Truman propunxo la creación d'un departamentu unificáu de defensa nacional. Nun mensaxe especial al Congresu'l 19 d'avientu de 1945, el Presidente citó tantu los conflictos inter departamentales como l'escesivu gastu en materia militar. Les deliberaciones nel Congresu enllargar mientres meses, centrándose en gran midida nel papel de los militares na sociedá y l'amenaza d'otorgar demasiáu poder militar al poder executivu.

El Presidente Harry Truman roblando la enmienda de l'Acta de Seguridá Nacional de 1949

El 26 de xunetu de 1947, Truman robló'l Acta de Seguridá Nacional, qu'establecía un comandu militar unificáu conocíu como'l " Establishment Militar Nacional", según la creación de la Axencia Central d'Intelixencia, el Conseyu de Seguridá Nacional, el Conseyu Nacional de Recursos pa la Seguridá, la Fuerza Aéreo d'Estaos Xuníos (enantes conocida como Fuerces Aérees del Exércitu) y el Tao Mayor Conxuntu. L'acta punxo al Establishment Militar Nacional sol control d'un namái Secretariu de Defensa. El Establishment Militar Nacional empecipió formalmente les sos operaciones el 18 de setiembre, a otru día el Senáu confirmaría la sentencia de James Forrestal como primer Secretariu de Defensa. El Establishment Militar Nacional camudó'l so nome a "Departamentu de Defensa" el 10 d'agostu de 1949 nuna enmienda a la llei orixinal de 1947.

So l'Acta de Reorganización del Departamentu de Defensa de 1958, les canales d'autoridá dientro del departamentu simplificáronse, calteniendo coles mesmes l'autoridá de los Departamentos Militares. Tamién s'apurrió nesta llexislación una autoridá d'investigación centralizada, la Axencia de Proyeutos d'Investigación Avanzaos de la Defensa, col tiempu conocida como DARPA. L'Acta treslladó l'autoridá de toma de decisiones de los Departamentos Militares al Estáu Mayor Conxuntu y al Secretariu de Defensa. Tamién se consolidó la canal de mandu de los militares sobre les fuerces estauxunidenses dende'l Presidente al Secretariu de Defensa. Escritu y promovido pola alministración de Eisenhower, convertir en llei'l 6 d'agostu de 1958.

Estructura orgánica[editar | editar la fonte]

Organigrama de la organización del Departamentu de Defensa (avientu 2013)

El Secretariu de Defesa, nomáu pol Presidente col conseyu y consentimientu del Senáu, ye pola llei federal el xefe del Departamentu de Defensa, "el principal asistente al Presidente en tolos asuntos rellacionaes col Departamentu de Defensa", y tien "autoridá, dirección y control sobre'l Departamentu de Defensa". Por cuenta de que la Constitución confier tola autoridá militar nel Congresu y el Presidente, l'autoridá estatutaria del Secretariu de Defensa derivar de los sos poderes constitucionales. Cuidao que ye inaplicable pal Congresu o'l Presidente participar en cada unu de los asuntos del Departamentu de Defensa, el Secretariu de Defensa, y los funcionarios subordinaos al Secretariu exercen xeneralmente autoridá militar.

El Departamentu de Defensa ta compuestu pola Oficina del Secretariu de Defensa (OSD), el Tao Mayor Conxuntu (JCS) y el Joint Staff (JS) (que s'estrema del Estáu Mayor Conxuntu (JCS), en qu'el Joint Staff (JS) o Personal Conxunto; alluga a personal de les distintes cañes de les Fuerces Armaes d'Estaos Xuníos pero acuartelaos nel Pentágonu), la Oficina del Inspector Xeneral (DODIG), los Comandos Combatientes, los Departamentos Militares (Departamentu del Exércitu (DA), Departamentu de la Marina (DON), y el Departamentu de la Fuerza Aéreo (DAF)), les Axencies de Defensa y el Departamentu d'Actividaes de Campu de la Defensa, la Oficina de la Guardia Nacional (NGB), y otres oficines, axencies, actividaes, organizaciones y comandos establecíos o designaos por llei, pol Presidente o pol Secretariu de Defensa.

La Directiva 5100.01 del Departamentu de Defensa describe les relaciones d'organización dientro del Departamentu, y ye la emisión fundacional pa delinear les principales funciones del Departamentu. La última versión, roblada or el Secretariu de Defensa Robert Gates n'avientu de 2010, ye la primera gran re-escritura dende 1987.

Oficina del Secretariu de Defensa[editar | editar la fonte]

Organigrama de 2008 de la organización de la Oficina del Secretariu de Defensa

La Oficina del Secretariu de Defensa (OSD) ye'l (principal) personal civil del Secretariu y Vicesecretariu.

La OSD ye'l principal elementu de personal del Secretariu de Defensa nel exerciciu del desenvolvimientu y la formulación de polítiques, planificación, xestión de recursos, evaluación y supervisión de programes fiscales, interfaz ya intercambiu con otres axencies y departamentos del Gobiernu d'Estaos Xuníos, gobiernos estranxeros, y organizaciones internacionales, al traviés de procesos formales ya informales. OSD tamién realiza xestión y supervisión de les Axencies de Defensa y de les Actividaes de Campu de la Defensa.

Axencies de Defensa[editar | editar la fonte]

La Oficina del Secretariu de Defensa (OSD) tamién supervisa les siguientes Axencies de Defensa:

  • Institutu d'Investigación de Radiobioloxía de les Fuerces Armaes (AFRRI)
  • Axencia de Proyeutos d'Investigación Avanzaos de la Defensa (DARPA)
  • Axencia d'Intendencia de Defensa (DeCA)
  • Axencia de Contratos d'Auditoría de la Defensa (DCAA)
  • Axencia de Xestión de Contratos de la Defensa (DCMA)
  • Serviciu de Contabilidá y Finances de Defensa (DFAS)
  • Axencia de Sistemass de la Información de Defensa (DISA)
  • Axencia de Servicios Llegales de Defensa
  • Axencia de Loxística de Defensa (DLA)
  • Axencia de Cooperación en Seguridá de Defensa (DSCA) (enantes conocida como Axencia d'Asistencia en Seguridá de Defensa)
  • Serviciu de Seguridá de Defensa (DSS) (enantes conocida como Serviciu d'Investigación de Defensa)
  • Centru d'Información Técnica de Defensa (DTIC)
  • Axencies d'Amenorgamientu d'Amenaces de la Defensa (DTRA)
  • Axencia de Defensa de Misiles (MDA)

Axencies Nacionales d'Intelixencia[editar | editar la fonte]

Diverses axencies de defensa son miembros de la Comunidá d'Intelixencia de los Estaos Xuníos. Estos servicios d'intelixencia a nivel nacional operen so la xurisdicción del Departamentu de Defensa, pero simultáneamente actúen so les autoridaes del Direutor de la Intelixencia Nacional. Cumplen los requerimientos de los responsables políticos nacionales y los planificadores de guerra, sirviendo como Axencies de Sofitu en Combate, y tamién asisten a los servicios responsables de l'aplicación de la llei y a axencies d'intelixencia que nun formen parte del Departamentu de Defensa tales como la Axencia Central d'Intelixencia (CIA) y la Oficina Federal d'Investigación.

Los servicios militares tienen cada unu los sos propios elementos d'intelixencia que son distintes, pero que bien tán suxetos a la coordinación de les axencies nacionales d'intelixencia sol control del Departamentu de Defensa. El Departamentu de Defensa dirixe les autoridaes coordinadores de la nación y tien activos en disciplines de intelixencia de señales, intelixencia geoespacial, ya Intelixencia de Reconocencia y Signatura, y tamién constrúi, lleva a cabo lanzamiento, y opera activos de satélite na Comunidá d'Intelixencia. El Departamentu de Defensa tien tamién el so propiu serviciu d'intelixencia humana que contribúi a los esfuerzos de inteligenca humana de la CIA, ente que tamién se centra sobre prioridaes militares d'intelixencia humana. Estes axencies tán directamente supervisaes pol Subsecretariu de Defensa pa Intelixencia.

Axencies Nacionales d'Intelixencia so control del Departamentu de Defensa

Estáu Mayor Conxuntu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Tao Mayor Conxuntu

Organigrama de la organización del Estáu Mayor Conxuntu (JCS) y del Joint Staff (JS)

El Tao Mayor Conxuntu (JCS) ye un cuerpu de líderes uniformados de mayor categoría nel Departamentu de Defensa qu'asesora al Secretariu de Defensa, al Conseyu de Seguridá Nacional, y al Presidente sobre cuestiones militares. La composición del Estáu Mayor Conxuntu ta definíu pol estatutu y ta compuestu pol Presidente del Estáu Mayor Conxuntu (CJCS), el Vicesecretariu del Estáu Mayor Conxuntu (VCJCS), el Asesor Apuntáu de Mayor Categoría del Presidente (SEAC), y el Xefes del Serviciu Militar del Exércitu, la Marina, la Fuerza Aéreo, los Cuerpos de Marines y la Guardia Nacional, toos nomaos pol Presidente tres la confirmación del Senáu. Cada unu de los individuales Xefes del Serviciu Militar, que s'atopen fora de les obligaciones del Estáu Mayor Conxuntu, trabayen directamente pa la Secretaria del Departamentu Militar que-y concierne, ye dicir; el Secretariu del Exércitu, el Secretariu de la Marina, y el Secretariu de la Fuerza Aéreo.

Arriendes de la llei Goldwater-Nichols de 1986, l'Estáu Mayor Conxuntu nun tienen autoridá de comandu operational, nin individual nin colectivamente, una y bones la cadena de mandu va dende'l Presidente al Secretariu de Defensa, y dende el Secretariu de Defensa hasta los Comandantes de los Comandos Combatientes. Goldwater-Nichols tamién crearon la oficina del Vicepresidente, y el Presidente ye agora designáu como'l principal asesor militar del Secretariu de Defensa, el Conseyu de Seguridá Nacional y al Presidente.

El Joint Staff (JS) (o Personal Conxunto) ye un personal acuarteláu nel Pentágonu, compuestu de personal de tolos cuatro servicios, qu'asisten al Presidente y al Vice Presidente nel desempeñu de les sos responsabilidaes y ta dirixíu pol Direutor of Joint Staff (DJS), que ye un Teniente Xeneral o Vice Almirante.

Departamentos Militares[editar | editar la fonte]

Departamentos Militares del Departamentu de Defensa
Departamentu del Exércitu  
[[Ficheru:|center|border|125x180px|alt=|Departamentu de l'Armada ]]
Departamentu de la Fuerza Aéreo  

.


Hai tres Departamentos Militares dientro del Departamentu de Defensa:

  1. el Departamentu del Exércitu, nel qu'el Exércitu de los Estaos Xuníos ta encuadráu.
  2. el Departamentu de la Marina, onde ta encuadráu tanto la Marina d'Estaos Xuníos y el Cuerpu de Marines.
  3. el Departamentu de la Fuerza Aéreo, nel que taría entamada la Fuerza Aéreo d'Estaos Xuníos.

Cada unu de los Departamentos Militares ta encabezáu pol so propiu Secretariu (ye dicir; el Secretariu del Exércitu, Secretariu de la Marina y el Secretariu de la Fuerza Aéreo), nomaos pol Presidente, col avisu y consentimientu del Senáu. Tienen autoridá llegal so Títulu 10 del Códigu de los Estaos Xuníos pa llevar a cabu tolos asuntos de los sos respectivos departamentos dientro de los cualos los servicios militares tán entamaos. Los Secretarios de los Departamentos Militares tán (por llei) subordinaos al Secretariu de Defensa y (por delegación del Secretariu de Defensa) al Subsecretariu de Defensa.

Los Secretarios de los Departamentos Militares, de la mesma, exercen de normal autoridá sobre les sos fuerces por delegación al traviés de los sos respectivos Xefes de Serviciu (ye dicir., el Xefe del Estáu Mayor del Exércitu, el Xefe d'operaciones navales, el Comandante del Cuerpu de Marines, y el Xefe del Estáu Mayor de la Fuerza Aéreo) y sobre fuerces non asignaes a los Comandos Combatientes.

Los Secretarios de los Departamentos Militares y el Xefes de Serviciu nun tener autoridá de comandu operacional sobre les tropes estauxunidenses, (esti poder fóise-yos desaposiáu en base a l'Acta de Reorganización de Defensa de 1958), y en llugar d'ellos, los Departamentos Militares tienen la única función de la "formación, provisión d'equipamientu, y alministración de tropes".

Comandos Combatientes Unificaos[editar | editar la fonte]

Mapa de los comandos xeográficos del Departamentu de Defensa

Un Comandu Combatiente Unificáu ye un comandu militar compuestu por personal y equipamientu de siquier dos Departamentos Militares, que tienen una misión amplio y conxunto.

Los Departamentos Militares son responsables de fornir y entrenar a les tropes pal combate, ente que los Comandos Combatientes Unificaos son responsables del mandu operacional real de les fuerces militares. Casi toles fuerces operatives norteamericanes tán so l'autoridá d'un Comandu Combatiente. Los Comandos Unificaos tán rexíos por un Plan de Comandu Unificáu, un documentu actualizáu con frecuencia (realizáu pol Departamentu de Defensa), establez les misiones de los Comandos, les responsabilidaes xeográficu y funcional, y l'estructura de les tropes.

Mientres les operaciones militares, la cadena de mandu toma dende'l Presidente al Secretariu de Defensa y a los Comandantes Combatientes de los Comandos Combatientes.

Estaos Xuníos tien anguaño nueve Comandos Combatientes, entamaos tantu nuna base funcional, global o xeográfica (conocíu comúnmente como Área de Responsabilidá):

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Departamento de Defensa de los Estaos Xuníos