Antònia Font

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Antònia Font foi un grupu formáu en 1997 en Mallorca y disueltu en 2013 que la so música se caracteriza pol so tonu pop y lletres fantástiques.[1] Temes habituales na so música son l'espaciu, l'astronomía, l'astronáutica, la robótica, el mar... temes bien alloñaos, polo xeneral, a los habituales na mayoría de grupos. Davezu establecen un xuegu ente estos temes y los cotidianos y próximos, pa destacar asina'l contraste ente una perspeutiva local, global y universal.

Clasifícase-yos davezu como un grupu de pop, anque ellos manifiesten que al componer los cantares nun tienen "prexuicios d'estilu" y que eso ye daqué que davezu sal espontáneamente.

El compositor del grupu ye Joan Miquel Oliver, qu'al empar ye'l guitarrista. Tamién editó discos en solitariu y compon pa otros grupos.

Historia[editar | editar la fonte]

Orixe del nome[editar | editar la fonte]

Al respective de les distintes versiones y lleendes que circularon, siempres que al grupu preguntóse-y sobre'l so nome respondió que se debe a una compañera d'universidá que los acompañó mientres el periodu de formación. Cunten que s'allegró enforma cuando decidieron pone-y el so nome a un grupu formáu solo por paisanos.[2]

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Pau Debon, cantante de Antònia Font, roblando un autógrafu.

En 1997 Antònia Font graba la so maqueta coles temes Cibernauta Joan, S'Univers és una festa, Rumba y Es xifon és un aparatu y esi mesmu añu toquen nel so primer conciertu en Bunyola.

En 1999 grabó nos estudios Tj Sò el so primer discu llamáu Antònia Font igual que'l grupu, so la producción de Tomeu Janer.

Dos años más tarde, el 17 de febreru de 2001, presentaron el segundu discu: A Rússia. Optaron nesta ocasión pol continuismu darréu que l'anterior funcionara y la fórmula cultivada gustába-yos, según opina Pau Debon, el cantante del grupu. Yá nestos dos discos tán bien presentes los elementos sorprendentes.

El so siguiente trabayu discográficu, llamáu Alegría, apaeció al cabu d'un añu. Ensin abandonar el so estilu, el tonu y el ritmu de los sos cantares sufre un cambéu enforma mayor ente'l segundu discu y ésti qu'ente'l primeru y el segundu.

Taxi, el cuartu trabayu discográficu de Antònia Font presentóse en 2004 y fízolo acompañáu de material audiovisual (un DVD y testos axuntos).

En 2006 presentóse Batiscafo Katiuskas. Si'l discu Taxi caracterízase pol so conteníu rellacionáu col espaciu esterior y los mundos y personaxes inventaos, Batiscafo Katiuskas ye un viaxe interior nel que la soledá y murria tán bien presentes.

El so octavu álbum, séptimu d'estudiu, Vostè és equí (Usté ta equí), salió a la vienta'l 9 d'ochobre de 2012 precedíu pol senciellu "Per jo i tots ye ciclistes" (Pa mi y tolos ciclistes).[3]

Premios y reconocencies[editar | editar la fonte]

  • Mención como "discu catalán del añu" según Ràdio 4 pol discu A Rússia.
  • Premiu Puigporret de la crítica al meyor discu del añu (2002) nel Mercat de Música Viva de Vic y mención como segundu meyor discu editáu n'España d'esi añu según la revista Rockdelux pol discu Alegría.
  • Premiu Altaveu (añu 2004) como meyor discu de pop nel Mercat de Música Viva de Vic y meyor discu del añu según Enderrock y Rock'n'clàssic pol discu Taxi.
  • Premiu Nacional de Música de Cataluña en 2008.

Discografía[editar | editar la fonte]

  • Antònia Font (1999)
  • A Rússia (2001)
  • Allegría (2002)
  • Taxi (2004)
  • Batiscafu Katiuscas (2006)
  • Coser i cantar (2007). Discu recopilatorio cola Orquesta Sinfónica de Bratislava
  • Pareix talment una semeya (2008)
  • Lamparetes (2011)
  • Vostè és equí (2012)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. http://www.elmundo.es/baleares/2013/11/28/5297149e61fd3dc1758b4582.html
  2. «Antònia Font: Días del futuro pasado». Consultáu'l 17 de payares de 2011.
  3. «Escucha ‘Per jo i tots es ciclistes’ de Antònia Font». Jenesaispop (18 de setiembre de 2012). Consultáu'l 18 de setiembre de 2012.