Anselmo Lorenzo

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Anselmo Lorenzo
Anselmo lorenzo.png
Vida
Nacimientu Toledo21  d'abril de 1841
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Barcelona30  de payares de 1914

(73 años)
Sepultura Cementeriu de Montjuic
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu anarcosindicalista y sindicalista
Miembru de Confederación Nacional del Trabayu
Primera Internacional
Cambiar los datos en Wikidata

Anselmo Lorenzo Asperilla (21  d'abril de 1841Toledo - 30  de payares de 1914Barcelona), foi unu de los primeros anarquistes españoles. Foi mui activu nel movimientu dende'l so alcuentru con Giuseppe Fanelli en 1868 en Madrid hasta la so muerte en 1914.

A la edá d'once años treslládase a Madrid onde entama a trabayar na cerería d'un tíu de so hasta los quince años en qu'entama a trabayar de tipógrafu. Años más tarde faise sociu del Fomento de las Artes, asistiendo a clases nocturnes de matemátiques, gramática y francés. Ye nel Fomento onde conoz a Tomás González Morago.

Enviáu Fanelli a España pola Asociación Internacional de Trabayadores (AIT), aconcéyase'l 24 de payares de 1868 con unos cuantos republicanos, ente ellos Anselmo, a los qu'esplicará'l programa y los principios de la Internacional, entamando d'esta manera l'actividá de l'AIT n'España.

El 15 de xineru de 1870 asoléyase La Solidaridad, órganu de la seición española de l'AIT, periódicu nel que collaboraría Lorenzo y que nel primer númberu fai una declaración de principios de la Internacional. Tamién será unu de los cuatro delegaos mandaos pola delegación de Madrid al primer congresu obreru celebráu en Barcelona ente'l 19 y el 26 de xunu d'esi añu.

Depués de los acontecimientos de la Comuna de París nel añu 1871, exilióse en Portugal escapando de la represión a la que se veía sometíu'l movimientu obreru n'España. En Lisboa siguiría trabayando polos ideales de la Internacional formando un grupu de rapazos colos que fundaría'l periódicu O Pensamento Social.

Nesi mesmu añu participó con Francisco Mora y González Morango de la seición española de la Primera Internacional, nuna conferencia en Londres, viviendo demientres los díes que duró la so estancia na ciudá na casa de Karl Marx, aunque a lo llargo de la conferencia tomaría partíu poles tesis de Bakunin.

En 1883 entra a formar parte de la masonería, fechu que nun fairía públicu hasta abril de 1887, dientro d'una conferencia entamada nel Atenéu Barcelonés.

En 1888 entama a escribir la so obra más importante, El Proletariado Militante, del que s'asoleyaríen dos volúmenes quedando un terceru ensin terminar.

Exilióse en París depués de vese afeutáu pol procesu de Montjuïc (1896-1897) collaborando a la so vuelta cola Editorial de la Escuela Moderna xunto a Francesc Ferrer i Guardia. Participó nel congresu de Barcelona de 1910 y la fundación de la Confederación Nacional del Trabayu (CNT) en 1911.

El 30 de payares de 1914 muerre en so casa de la cai Casanovas de Barcelona.

Anguaño la CNT cuenta con una fundación que lleva'l so nome: Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo.

Obres[editar | editar la fonte]

  • El proletariado militante, 2 vols. 1901-1923.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]