Angela Belcher

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Angela Belcher
Vida
Nacimientu

San Antonio1968

(50/51 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Estudios
Estudios Universidá de California en Santa Bárbara
Direutor/a de tesis Galen D. Stucky Traducir
Oficiu
Oficiu inxeniera y bioquímica
Emplegadores Institutu Teunolóxicu de Massachusetts
Premios
Miembru de Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Cambiar los datos en Wikidata

Angela M. Belcher (1968San Antonio) ye una científica de los materiales, inxeniera biolóxica y profesora nel Institutu Teunolóxicu de Massachusetts (MIT) en Cambridge, Massachusetts, Estaos Xuníos d'América.[1] Tamién ye la direutora del Grupu de Materiales Biomoleculares nel MIT.

Asistió a la Universidá de California en Santa Bárbara, onde estudió la so llicenciatura de la Facultá d'Estudios Creativos en 1991 y el so doctoráu en química en 1997.[2]

Dempués d'estudiar conches d'abulón, trabayó con dellos colegues nel MIT desenvolviendo un virus, conocíu como'l bacteriófago M13 que'l so oxetivu ye polo xeneral la Escherichia coli. M13 puede faese pa trabar sobre sí mesmu y anubrise con materiales inorgánicos como los óxidos de oru y cobaltu. El virus tubular llargu (recubiertu d'óxidu de cobaltu) actúa agora como un minúsculu cable llamáu Nanohilo. El grupu de Belcher xunió munchos d'estos nanohilos y atopáronse con que s'asemeyaben a los componentes básicos d'una batería potencialmente bien poderosa y compacta. En 2002 fundó Cambrios con Evelyn L. Hu de la Universidá de Harvard.[3] La so visión basar nel usu de los materiales inorgánicos nanoestructurados, fabricáu y formáu por molécules biolóxiques pa crear nuevos materiales y procesos pa una variedá d'industries.

En 2009, Belcher y el so equipu demostraron la factibilidad del usu de virus modificaos genéticamente pa construyir tantu l'ánodu como'l cátodu d'una Batería de ion de litiu. Estes nueves bateríes tienen la mesma capacidá enerxética y una potencia d'última xeneración destinaes a les bateríes recargables pal so usu en Vehículos híbridos eléctricos, según p'alimentar una amplia gama de dispositivos electrónicos. Les piles pueden ser fabricaes con un procesu barato y respetuoso del mediu ambiente, una y bones la síntesis puede faese a temperatura ambiente, ensin utilizar disolventes dañibles o materiales tóxicos.[4]

Un artículu de la Revista Time[5] destaca del so llabor relativu a les bateríes virales y la revista Scientific American nomar desarrolladora líder del añu 2006 pol so actual proyeutu.[6]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Angela Belcher