Gurrión
De Uiquipedia
|
|
||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Passer domesticus |
||||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
El gurrión o pardal (Passer domesticus) ye un páxaru fácil d'atopar en toda Europa, na Península Ibérica ta perpresente so la subespecie Passer hispanolensis ou gurrión, ya que ye la especie que nós más conocemos y cola que nos rellacionamos.
Tabla de conteníos |
[editar] Descripción
Ye de pequeñu tamañu, con 15 cm de llonxitú ye semeyáu al raitán. Esiste estremitúes na color ente machos y femas, asina aquéillos presentan llombu de color prieta, la nucla castaña y la gorxa prieta, por embargu eillas son color más uniforme y fáltalas la color prieta del plumaxe. Como curiosidá siñalar que los tonos del color nel plumaxe camudan cuando'l páxaru nun s'atopa en llibertá.
[editar] Hábitat
Ye enforma versátil y dende Europa, a traviés de las colonizaciones, espardiéuse pa tolos continentes habitaos. Ta presente nas urbes dao que busca abellugu nas construciones humanas, amás nun ye migratoria polu que la súa presencia ye contina y habitual.
[editar] Alimentación
Ye omnívoru ya que s'alimenta por igual de granu, frutas y inseutos. Dao la súa facilidá d'adautación y la rapidez cola que se multiplica en dalgunos países ta consideráu como una plaga mientras que noutros la cacia abusiva como frenu pal sou desendolcu llevóu a que tea perdiendo presencia d'una manera preocupante. En sieglos enanteriores el gurrión introdúxose nos outros continentes como mediu de parare las plagas inseutívoras qu'asolaban las collechas.
[editar] Cría
El gurrión ye ovíparu y tien una puesta contina, sacante los meses más duros del iviernu; tien de 4 a 6 güevos por puesta. Si nos decatamos de que tienen una vida promediu d' 8 años entederemos que en dalgunos llugares seya consideráu una verdadera plaga.
[editar] Comportamientu
Acostumen baxar a tierra pa catar comida, dando bracaes, a diferencia de les palombes que faenlu a ablagos. Xinta inseutos y simientes, magar que tamién yanta borrayes del home, pola mor de la so allegancia con elli. En primavera tamién xinta caparines y flores.
Protexen con enfotu l'área alredior del ñeru, tantu d'otres tribes comu de la so mesma. Los machos arrementen escontra otros machos y les femes faen lo mesmu con otres femes.
En xeitos urbanos, tienen más enfotu col home que nes aldees. Siempre s'afaya próximu de xeitos anigaos; cais, parques, xardines, preos, huertos o faciendes.
Ye un péixeru sendentariu.
