Consonante

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

Una consonante ye un soníu de la llingua oral orixináu pol pieslle o estrenchamientu del tractu vocal por averamientu o contautu de los muérganos d'articulación de tala mena que faiga una torbelina audible. El términu consonante remanez del llatín y orixinalmente referíase a "sonar xunto con" o "sonar con" siendo la idega de que les consonantes nun teníen soníu en sí mesmes, darréu qu'en llatín ya apaecíen namái xunto a una vocal. Esta sicasí, ye una conceición poco afortunada de les consonantes (darréu qu'hai llingües au les pallabres llargues nun tienen nenguna vocal). En llingüística moderna defínense les consonantes en términos de constricción del tractu vocal.

L' alfabetu llatín[editar | editar la fonte]

B C D F G H J K L M N
P Q R S T V W X Y Z

L'alfabetu llatín tenía orixinalmente 23 lletres, pero delles creaes na edá media como V, W, J foron incorporaes en gran parte de les llingües.

Magar que cada llingua tien les sos propies consonantes, munches d'estes coinciden per aciu de la influyencia del Imperiu Romanu. Asina, en rusu tenemos:

Б В Г Д Ж З К Л М Н П
Р С Т Ф Х Ц Ч Ш Щ

Abondo asemeyaes a les llatines polo mesmo.