Basílica de San Andrés de Mantua

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Basílica de San Andrés de Mantua

La basílica de San Andrés ye una ilesia del Renacimientu en Mantua, Llombardía (Italia).

La ilesia entamó a construyise nel 1472, realizada pol arquiteutu Leon Battista Alberti, nel sitiu ocupáu enantes por un monasteriu Benedictinu. Ensin embargo, l'edificiu foi termináu 328 años dempués.


Aspeutos artísticos[editar | editar la fonte]

Tien planta de cruz con nave única, capielles nos llaterales y l'ábside yera planu al principiu pero llueu hebo una reinterpretación y añadiose faciéndolu semicircular.

Ye curiosa la ordenación interior, les capielles ábrense a la nave n'arcu de mediu puntu y l'espaciu que queda ábrense capielles más pequeñes con puerta adintelada, d'esa manera va creando un ritmu basáu nel arcu de trunfu, hai dos cais llaterales, la parte baxa da a les capielles, la intermedia pintura y la superior l'óculu, organizaes por pilastres d'orde corintiu. D'esa manera créyase un ritmu de la ilesia trayendo el mundu clásicu, Alberti ye abondo purista.

Les cubiertes son bóvedes de cañón seguíu y casetonáu, lo mesmo que les pequeñes bóvedes de cañón de les capielles. Les pequeñes capielles tienen cúpula y cúpula nel cruceru sobre pechines.

La lluz ye relativamente abundante, al traviés d'óculos, los cuales tamién tienen les capielles y llueu el tambor de la cúpula. Ye una ilesia relativamente rellumante.

La decoración ye postrera.

Na fachada hai un arcu de trunfu, en profundidá creando un portal, organizáu coles pilastres en tres capielles. Nes llaterales acesos llaterales, un segundu pisu con ornacines vacíes con arcu romanu y la parte superior dos vanos de lluz en remate mediu puntu y superior un frontón.