Asediu de Belgráu
- Esti artículu fala del asediu de Nándorfehérvár o Belgráu de 1456, pero'l fuerte foi sitiáu tamién en 1444, 1521, 1718 y 1788.
| Asediu de Belgráu | |||
|---|---|---|---|
| Parte de les Guerres otomanes n'Europa | |||
 |
|||
| Fecha | 4-22 de xunetu de 1456 | ||
| Llugar | Belgráu | ||
| Resultáu | Victoria húngara | ||
| Belixerantes | |||
|
|||
| Comandantes | |||
|
|||
| Fuercies en combate | |||
|
|||
| Baxes | |||
|
|||
Tras de la cayida de Constantinopla en 1453, el sultán otomanu Mehmet II fexo xuntanza de los sos recursos pa someter el Reinu d'Hungría. El so oxetivu inmediatu yera'l fuerte (n'húngaru végvár) de la ciudá de Belgráu (n'húngaru antiguu Nándorfehérvár). János Hunyadi, un noble y señor de la guerra proveniente del llinax valaquianu, que lluchó bien de batalles escontra los otomanos nes dos décades anteriores, esperaba qu'asocediera l'ataque.
Col tiempu, l'asediu tornó en batalla mayor, na que Hunyadi dirixó un repentín contraataque qu'invadió'l campamentu turcu, qu'al cabu obligó al firíu sultán Mehmet II a llevantar l'asediu y retirase. L'asediu de Belgráu "decidió'l destín de la cristiandá" [1].
Les campanaes de mediudía ordenaes pol Papa Calixtu III conmemoren la victoria per tol mundu cristianu inda hasta anguaño.
| Guerres Otomano-Húngares |
|---|
| Nicopolis | Varna | Kosovu | Belgráu | Mohács |
