Ariel Sharon

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ariel Sharon

Ariel Sharon (אֲרִיאֵל שָׁרוֹן, tamién conocíu pol alcuñu d'Árik) (26 de febreru de 1928-11 de xineru de 2014) foi un militar y políticu israelín, Primer ministru del Estáu (2001 - Suspendíu de funciones por enfermedá en 2006).

Trayeutoria militar[editar | editar la fonte]

Nació en Kfar Malal como Ariel Scheinermann, apellíu que dempués tornó al hebréu en 1928. So padre yera d'orixe xermano-polacu y so madre d'ascendencia rusa. La so militancia nel sionismu entamóla dafechu a los 14 años, al axuntase a la Haganá. Dende 1948 desendolcó una carrera militar marcada por ésitos na riestra de guerres nes que se vio sumíu l'estáu israelín y por un prestixu personal marcáu pol so extremismu políticu y una actitú d'insubordinación que lu llevó a ser xulgáu nun conseyu de guerra. Si bien nun salió condergáu, esi xuiciu obligólu a abandonar la so carrera militar, colo que s'enfotó dafechu na vida política. Foi releváu de los sos cargos militares en 1974, añu en que tamién abandonó'l so escañu col partíu Likud.

Trayeutoria política[editar | editar la fonte]

Dende finales de la década de 1970, Sharon desendolcó dellos puestos de relevancia nos sucesivos gobiernos israelinos, como ministru de Defensa (cargu del que fora destituyíu pol so papel na Guerra del Líbanu), de Comerciu y Industria, y de Vivienda, fasta qu'en 1992 algamara'l Gobiernu'l partíu del llaborista Isaac Rabin.

Sharon volvió al Gobiernu col Likud de Benjamín Netanyahu en 1996, primero como titular d'Infraestructures (1996-1998) y dempués como responsable d'Asuntos Esteriores (1998-1999).

Ariel Sharon foi elexíu Primer Ministru nel añu 2001, cargu que revalidare en 2003. La so xestión nel gobiernu ta marcada pola Intifada d'Al-Aqsa, recrudecimientu del conflictu palestino-israelín aniciáu en coincidencia con una visita del propiu Sharon a la Esplanada de les Mezquites en Xerusalem (2001).

La so política de dura represión escontra les aiciones terroristes palestines y el so antagonismu col líder palestín Yasser Arafat desanicien el procesu de paz entamáu años enantes ente'l Gobiernu llaborista d'Israel y l'Autoridá Nacional Palestina col sofitu de la comunidá internacional.

La muerte d'Arafat (en 2004) y la presión internacional lleven a Sharon a entamar una nueva política acordies cola Fueya de Ruta diseñada cola tutela d'Estaos Uníos p'algamar la paz na zona, cola creación de dos estaos xebraos palestino-israelín. Nesti sen, el gobiernu de Sharon decide esborrar asentamientos xudíos en territoriu palestín, col emplegu de fuercies militares pa desaloxar families de colonos, midida que-y fai perder a Sharon el sofitu de les faiciones más estremistes del sionismu.

A finales de payares de 2005, Sharon vese forzáu a disolver la coalición de gobiernu que lu caltenía nel poder pola perda del sofitu del llaborismu. Amás, la radicalización del Likud, sobre too poles presiones del líder del ala más derechista de la formación, Benjamin Netanyahu, lleven a Sharón a xebrar el partíu y fundar la Kadima, formación centrista a la que s'axúnten dellos ministros del gobiernu y dellos líderes sociales.

El 4 de xineru de 2006, Ariel Sharon sufre una perfuerte hemorraxa cerebral que lu aparta definitivamente de l'actividá política. Los sos poderes son tresmitíos a Ehud Olmert, qu'asume'l cargu de Primer Ministru. El 11 de xineru de 2014 finó tres un fallu cardiacu con 85 años d'edá, tando ocho año en coma fondu y en virtual estáu vexetativu.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]