Alfonso XII d'España

De Uiquipedia
(Redirixío dende Alfonsu XII)
Saltar a: navegación, buscar
Alfonsu XII, rei d'España dende 1874 fasta 1885.

Alfonso XII de Borbón,(Madrid, 28 de payares de 1857 - †El Pardu, 25 de payares de 1885), foi un rei d'España ente 1874 y 1885, conocíu como el Pacificador. Morrió a los 27 años d'edá enfermu de tuberculosis.

Fíu de Sabela II, acompañó a ésta al esiliu cuandu foi destronada pola Revolución de 1868. En 1870 la so ma abdicó nél y tres años más tarde, dexólo en manes d'Cánovas la defensa de la causa borbónica n'España. Cánovas unvió a Alfonso a finar la so formación n'academia militar inglesa de Sandhurst, a fin d'impregnái de los principios de la monarquía parllamentaria británica.

En 1874, cola crisis de la Primera República, Cánovas estimó que la descomposición del rexime revolucionariu dexaba'l tarrén maduru pa la torna de los Borbones, y entamó a preparala, llanzando en nome del príncipe el nomáu Manifiestu de Sandhurst, nel que lu trataben como l'artífiz de la reconciliación nacional. Los acontecimientos tocantes precipitáronse pol pronunciamientu militar de Martínez Campos en Sagunto, que proclamó rei a Alfonsu. Ésti viaxó darréu de París a Barcelona y entró en Madrid el 29 d'avientu, restaurando definitivamente'l reinu.

Cánovas ellaboró un nuevu réxime políticu sofitáu nel liberalismu doctrinariu conocíu como Restauración, plasmáu na Costitución de 1876, que caltendríase vixente fasta 1923. Alfonso XII, quedó relegáu a un papel d'árbitru ente dos grandes partíos, per aciu del bipartidismu vixente, el Conservador de Cánovas y el Lliberal de Sagasta, que camudaren el poder pacíficamente, evitando los güelpes d'estáu y les algaraes populares qu'habíen sío costantes durante'l reináu de Sabela II.

María Cristina d'Habsburgu-Lorena, segunda muyer d'Alfonso XII.

Tamién aprobóse la nueva Costitución de 1876. Durante esi añu finó la guerra carlista, dirixida pol pretendiente Carlos VII, los fueros vascos ya navarros fueron reducíos y llogróse que cesaren, de forma transitoria, les hostilidaes en Cuba, cola Paz de Zanjón.En xineru de 1878, casose cola so prima, María de les Mercedes d'Orleans, fía de los duques de Montpensier, magar que volvió a casar diez meses dempués pol envís de que la so anterior muyer morriera de tifus. En payares del mesmu añu cásase con María Cristina d'Habsburgu-Lorena, cola que tuviera tres fíos, María de les Mercedes (1880-1904), María Teresa (18821912), y Alfonso XIII (18861941), Rei d'España, que nació dempués de la muerte de so pa. Tamién tuviera fíos cola actriz Elena Sanz, nomaos Alfonsu (nacíu en 1880) y Fernando (en 1881).

Alfonsu XII realizó, en 1833, una visita oficial a Bélxica, Austria, Alemaña y Francia. N'Alemaña aceutó el nomamientu como coronel honorariu dún reximentu de la guarnición d'Alsacia, territoriu conquistáu por Alemaña y cuya soberanía reclamaba Francia. Esti fechu dió llugar a un recibimientu hostil al rei español, per parte del pueblu de París, durante la so visita a Francia.

Más tarde Alemaña trató d'ocupar les Islles Carolines, n'aquél momentu baxo'l dominiu español provocando un incidente ente los dos países que saldóse a favor d'España, cola firma dún alcuerdu hispanolemán en 1885. Esi mesmu añu desatóse un brote de cólera n'Aranjuez. El monarca, ensin contar cola aprobación del gobiernu, visitó a los enfermos, xestu que foi apreciáu pola población. Poco dempués, el 25 de payares, Alfonso XII morrió de tuberculosis nel Palaciu del Pardu, en Madrid.

Tres la so muerte, so viuda María Cristina foi rexente d'España fasta la mayoría d'edá d'Alfonso XIII en 1902.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Francisco Serrano (presidente de la República)
Rei d'España
1874 - 1885
Socesor:
Alfonso XIII