Walia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Walia
Walia, rey de los Visigodos (Museo del Prado).jpg
Rey de los visigodos Traducir

415 - 418
Sixericu - Teodoricu I
Vida
Nacimientu 385
Fallecimientu

Toulouse418 [[(Gregorianu)]]

(32/33 años)
Familia
Fíos/es
Pueblu Baltingos Traducir
Oficiu
Oficiu políticu
Cambiar los datos en Wikidata

Walia o Wallia (¿?-418) foi rei de los visigodos ente 415 y 418, adquiriendo reputación de bravu guerreru y gobernante prudente. De la dinastía baltinga, fíu d'Atanaricu, y hermanu d'Ataúlfu (según Baroniu, yera fíu, pero sábese que tolos fíos d'Ataúlfu yeren nuevos y toos foron asesinaos por Sixericu), foi escoyíu al tronu tres los asesinatos d'ésti y del so socesor Sixericu.[1]

Accesu al tronu[editar | editar la fonte]

Tres l'asesinatu d'Ataúlfu en 415 xeneróse una llucha pol tronu ente Sixericu y Walia. Nun principiu aportó al poder Sixericu, que nos sos siete díes de gobiernu dio pruebes inequívoques de les sos intenciones: mandó matar a los seis fíos d'Ataúlfu, pa evitar futuros descendientes, y atacó ensin piedá a Gala Placidia, vilba d'Ataúlfu. Esta situación causó un gran malestar ente los partidarios de Walia, qu'asesinaron a Sixericu'l séptimu día del so reináu.[2]

Reináu[editar | editar la fonte]

Intentó afitase nel norte d'África pero una torbonada dio al traste coles sos mires, y faltu de cebera robló la paz col emperador romanu Honoriu y un tratáu (foedus) col que Walia comprometióse a apurrir a Gala Placidia (hermana d'Honoriu raptada por Alaricu I y que fora esposa d'Ataúlfu) y a espulsar de la península Ibérica a los pueblos bárbaros qu'enfusaren nella nel añu 409.

Pela so parte, l'emperador Honoriu apurriría 600.000 modios de trigu a los visigodos. En pocu más de dos años los visigodos aniquilen a los vándalos silingos que taben asitiaos na Bética y práuticamente a tolos alanos de la Lusitania. De los cuatro pueblos bárbaros (vándalos asdingos, vándalos silingos, suevos y alanos) que s'asitiaron na Península namái quedaben dos, pero cuando paecía que tamién sedríen entartallaos por Walia, Honorio decidió camudar el so plan y apurrió a los visigodos la Aquitania pa que s'establecieren ellí. Afitó entós la capital del reinu visigodu en Tolosa (l'actual ciudá de Toulouse, en Francia).

Casóse con una fía de Ricomeru, rei de los Francos, y de la so muyer Ascyla. La so fía casóse con Requila, rei de los Suevos.

Asocediólu Teodoricu I, xenru d'Alaricu I.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. (XVII), Crónica universal del principáu de Cataluña, Tomu IV, llibru VI, capítulu XI.
  2. Compendiu cronolóxicu-hestóricu de los soberanos d'Europa