Velocidá d'escape

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ilustración del razonamientu de Isaac Newton. Dende'l Visu d'un monte, un cañón dispara proyectiles con cada vez más velocidá. Los proyectiles A y B cayen en tierra. El proyectil C entra n'órbita circular y el D n'órbita elíptica. El proyectil Y llibérase de l'atracción terrestre.

Pa llograr qu'un proyectil abandone la Tierra, este tien de vencer la fuerza de gravedá. Calculóse que precisa una velocidá de 11,2 km/s (kilómetru per segundu), lo qu'equival a 40.320 km/h (kilómetru per hora). Lo anterior implica una enorme cantidá d'enerxía. A esto conózse-y como velocidá d'escape de la gravedá terrestre.

Conceutu[editar | editar la fonte]

La velocidá d'escape ye aplicable tan solo a oxetos que dependan namái del so impulsu inicial (proyectiles) pa vencer l'atracción gravitatoria; nun ye aplicable a los cohetes, danzaderes espaciales o otros artefactos con propulsión propia.

La velocidá d'escape depende de la forma del potencial gravitatoriu en que s'atopa'l proyectil, polo que'l planteamientu sería llixeramente distintu si'l puntu de partida ta asitiáu nel interior o nel esterior del astru. Nel esterior del astru, sobre la superficie d'ésti, la velocidá d'escape depende solamente del altor del puntu de llanzamientu, si desprecien les fuerces de resfregón na atmósfera, si haber (como ye'l casu de la Tierra).

La velocidá d'escape nun depende de la masa del proyectil; tampoco depende de la dirección del llanzamientu, como se va ver depués na so deducción en términos puramente enerxéticos.

La velocidá d'escape dende la superficie de la Tierra ye 11,2 km/s, lo qu'equival a 40.320 km/h. La velocidá d'escape de la Lluna ye de 2,38 km/s, la de Marte 5,027 km/s y la del Sol 617,7 km/s.[ensin referencies]

A velocidaes inferiores a la d'escape, el proyectil convertir nun satélite artificial en órbita elíptica alredor del astru que lu atraiga. Según les dimensiones del astru y la velocidá inicial del proyectil, puede asoceder qu'esa trayectoria elíptica complétese o que termine en choque col astru qu'atrai al proyectil. Nesti segundu casu, suel averase la trayectoria elíptica por una parábola (tiru parabólicu).

Pa velocidaes cimeres a la d'escape, el proyectil alloñaríase indefinidamente de la Tierra o astru dende'l que se llanzó, describiendo una trayectoria abierta del tipu parabólicu o hiperbólicu, según sía la so velocidá de llanzamientu, con unu de los sos focos nel centru del astru.

Deducción de la velocidá d'escape[editar | editar la fonte]

Pa calcular la velocidá d'escape, úsense les siguientes fórmules rellacionaes cola enerxía cinético y potencial:

El principiu de caltenimientu de la enerxía, al qu'imponemos la condición de que l'oxetu alloñar hasta una distancia infinita () y quede en reposu, déxanos escribir:

de cuenta que

onde:

Tabla de de velocidaes d'escape[editar | editar la fonte]

Oxetu Masa Radio Velocidá d'escape[1] con al respective de la Tierra
Sol 2.0 x 1030 7.0 x 108 617.5 55.1
Lluna 7.3 x 1022 1.7 x 106 2.4 0.21
Marte 6.4 x 1023 3.4 x 106 5 0.45
Xúpiter 1.9 x 1027 7.1 x 107 59.5 5.31
Ceres 9.4 x 1020 4.9 x 105 0.5 0.04

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]


Velocidad de escape