Sultanatu de Gujarat

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
ગુજરાત સલ્તનત
Sultanatu de Gujarat

Sultanatu independiente

Delhi Sultanate Flag (catalan atlas).png
Flag of None.svg

1403-1573

Fictional flag of the Mughal Empire.svg
Flag of Portugal (1495).svg

Gujarat Sultanate Flag.gif

Bandera

Capital Anhilwad Patan (1407-1411)
Ahmedabad (1411-1484, 1535-1573)
Muhammadabad (1484-1535)
Relixón hinduismu, islam, jainismo
Gobiernu Monarquía absoluta
Dinastía Muzaffárida
 • 1407-1411 Muzaffar Shah I
 • 1411-1443 Ahmad Shah I
 • 1443-1451 Muhammad Shah I
 • 1451-1458 Qutb-ud-Din Ahmad Shah II
 • 1458-1511 Mahmud Begada
 • 1511-1526 Muzaffar Shah II
 • 1526-1537 Bahadur Shah
Historia
 • Afitáu 1403
 • Disolución 1573

El sultanatu de Gujarat foi un estáu musulmán qu'esistió na rexón de Gujarat (India) ente 1407 y 1572.

Hestoria[editar | editar la fonte]

A partir de 1390 el poder del sultanatu de Delhi sobre les provincies viose afeutáu poles lluches de socesión; en 1391 el gobernador Malik Mufarrah Sultani Farhat al-Mulk sofitó a la relixón hindú esperando'l so sofitu d'esta relixón pa faese independiente; los ulemas fueron a Delhi a protestar y el sultán Muhammad Shah III Tughluk unvió como nuevu gobernador a Safar Khan, fíu de Wajih al-Mulk col títulu de Muzaffar Khan; Farhat al-Mulk desafió la so autoridá y los dos homes enfrentar en batalla'l 4 de xineru de 1392 a Kamboi a 30 km al oeste de Patan, na que Farhat foi derrotáu y muertu.

Muzaffar dexara en Delhi al so fíu Tatar Khan qu'exercía como wazir (hasta 1393). Muzaffar empezó a restablecer la orde y la prosperidá. Dempués de 1393 Tatar Khan, el fíu de Muzaffar Khan, siguió en Delhi, onde yera'l centru de les lluches pol poder, y el 1398 foi a Gujarat onde pidió al so padre un exércitu que tenía qu'ocupar Delhi. Pero entós producióse la invasión de Tamerlán (1399). Nasir al-Din Mahmud Shah III Tughluk (1395-1399) abelugar en Patan la capital entós de la provincia de Gujarat.

En 1403 Tatar Khan intentó convencer al so padre d'avanzar hasta Delhi con un exércitu pero Muzaffar nun lo aceptó y trató de disuadir al so fíu. Tatar entós derrocó al so padre (de 60 años) y proclamóse sultán de Gujarat (payares de 1403) como Muhammad Shah Gujarati. Foi'l primer sultán. Entós coló a Delhi pero foi envelenáu pol so tíu Shams Khan, que lliberó a Muzaffar al que restableció nel gobiernu de Gujarat.

Muzaffar coyó'l títulu real en 1407 a pidimientu de los nobles y ante la vacante de poder en Delhi, siendo coronáu como Muzaffar Shah. Este amplió los sos dominios, primeramente una franxa ente los montes (dende Mont Abu) y el ríu Narbada, cola anexón de Idar al norte, y de Diu y Kathiawar, escaló Jhalor y apoderóse de Malwa temporalmente en 1407 poniendo al tronu al so propiu hermanu nel llugar de Hoshang.

El so socesor Ahmad I (1410-1442) fundó Ahmedabad o Ahmedabad, que dende los sos entamos foi siempres la principal ciudá del Gujarat; recuperó Bombay y Salsette de los reis bahmanidas del Dekan.

Mahmud Shah Y Begra Gudjarati (Baykara) Saif al-Din (1458-1511) conquistó Girnar (1471) y escaló Dwarka Bet (1473) y llegó al este del valle del Tapti hasta Thalner apoderando tamién el territoriu ente los montes de los Ghats y el mar de Llexáu en Bombay; siguió coles lluches tradicionales contra Malwa al este y Khandesh al sur y construyó una gran flota p'apoderar a los pirates de les islles. Los pirates nun yeren los únicos qu'amenaciaben la mariña, cuidao que nesta dómina llegaron los europeos: Vascu da Gama desembarcaba en Malabar en 1498; el conflictu de los portugueses colos mamelucos exipcios pol comerciu del India traxo al enfrentamientu: l'almirante Husein, nengunu de la flota mameluca a el mar Bermeya, foi unviáu en 1508 en Gujarat con una escuadra bien fornida y marineros veteranos de les guerres colos cristianos na Mediterránea; la flota de Gujarat, sol gobernador de Diz, xunióse-y magar los intentos de Lourenço de Almeida d'evitar l'alianza; el portugueses fueron ganaos nun combate naval que duró dos díes cerca de Chaul, y Lourenço de Almeida morrió; pero al cabu de pocos meses, el 2 de febreru de 1509, el padre de Lourenço, el virréi Francisco de Almeida, ganó a la flota aliada n'agües de Diz. En 1510 el sultán de Gujarat ufiertó'l puertu de Diz al portugués Albuquerque, el conquistador de Goa, y una factoría lusa establecióse'l 1513 (la fortaleza construyir en 1535).

Llista de sultanes[editar | editar la fonte]

La dinastía que gobernó'l sultanado ye llamada Gudjarati o Gujarati (Gujaràtida) y dacuando Muzaffàrida, pero esti últimu nome trai a tracamundiu cola dinastía llamada igual en Persia nel sieglu XIV.

  • Muzaffar Khan (gobernador) 1391-1403
  • Muhammad Shah Y Tatar Khan 1403
  • Muzaffar Khan (gobernador) 1403-1407, sultán Muzaffar Shah Y Gudjarati 1407-1410
  • Ahmad Shah Y Gudjarati Shihab al-Din 1410-1442
  • Muhammad Shah II Karim Gudjarati 1442-1451
  • Ahmad Shah II Kutb al-Din Gudjarati 1451-1458
  • Dawud Khan Gudjarati 1458
  • Mahmud Shah Y Begra Gudjarati (Baykara) Saif al-Din 1458-1511
  • Muzaffar Shah II Gudjarati 1511-1526
  • Sikandar Gudjarati 1526
  • Mahmud Shah II Gudjarati 1526
  • Bahadur Shah Gudjarati 1526-1537
  • Muhammad Zaman Mirzà 1537
  • Miren Muhammad Shah Y, sultán de Khandesh, 1537
  • Esquita Ahmad Shah sultán de Khandesh, 1537
  • Mahmud Shah III Gudjarati 1537-1554
  • Ahmad Shah III Gudjarati 1554-1561
  • Muzaffar Shah III Gudjarati 1561-1573
  • Xuba del Imperiu Mogol 1573-1583
  • Muzaffar Shah III Gudjarati (subleváu) 1583

Referencies[editar | editar la fonte]

  • History of Gujarat, Londres 1938, M. S. Comissariado, reedición Bombay 1957


Sultanato de Gujarat