Sigma Orionis
Sigma Orionis (σ Ori / 48 Orionis)[6] ye un sistema estelar séstuple[7] na constelación d'Orión. La so magnitú aparente conxunta ye +3,66. Representa'l pináculo d'un cúmulu —llamáu Cúmulu de Sigma Orionis—[8] asitiáu a unos 1150 años lluz del Sistema Solar, que de la mesma forma parte de l'Asociación estelar Orión OB1.[9]
La componente dominante del sistema ye una estrella triple, Sigma Orionis Aa, Ab y B. Sigma Orionis Aa y Ab son dos estrelles de gran masa xirando una alredor de la otra con un periodu orbital de namái 143 díes.[7] Sigma Orionis AaAb y Sigma Orionis B, de magnitúes +4,2 y +5,1, tán dixebraes 0,25 segundos d'arcu. Dambes son estrelles azules de la secuencia principal; la más brillosa ye de tipu espectral O9.5 y 32.000 K de temperatura, ente que la so compañera ye de tipu B0.5 y 29.600 K. Ye una de les binaries visuales de mayor masa, con 18 mases solares la estrella más caliente y 13,5 mases solares la so compañera. Separada de Sigma Orionis AaAb por unes 100 UA, el periodu orbital de Sigma Orionis B ye de 157 años.[7]
Les siguientes estrelles tocantes a rellumu son Sigma Orionis D y Sigma Orionis Y. Los dos son estrelles de tipu B2V con una masa de 7 mases solares. El rellumu de dambes ye bien asemeyada —magnitúes +6,62 y +6,65—, pero Sigma Orionis Y estrémase por ser una estrella rica n'heliu. Na so superficie, el heliu paez tar concentráu en manches concretos qu'impliquen una combinación del exa de rotación y de la exa del campu magnéticu estelar.[9]
La sesta estrella, Sigma Orionis C, ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A2V. D'alcuerdu a la so separación proyeutada —3900 UA— ye la más próxima al par AB. Sigma Orionis D y Sigma Orionis Y atópense, respeutivamente, a 4600 UA y 15.000 UA de la binaria AB.[9]
Ver tamién
[editar | editar la fonte]Referencies
[editar | editar la fonte]- 1 2 3 Afirmao en: SIMBAD.
- 1 2 «Gaia EDR3» (n'inglés). VizieR Online Data Catalog. 3 avientu 2020. doi:.
- ↑ Ralf-Dieter Scholz (payares 2007). «Astrophysical supplements to the ASCC-2.5: Ia. Radial velocities of ∼55000 stars and mean radial velocities of 516 Galactic open clusters and associations» (n'inglés). Astronomische Nachrichten (9): páxs. 889-896. doi:.
- ↑ Floor van Leeuwen (marzu 2007). «Validation of the new Hipparcos reduction» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2): páxs. 653–664. doi:.
- ↑ Nuria Calvet (22 setiembre 2014). «A spectroscopic census in young stellar regions: the {sigma} Orionis cluster» (n'inglés). The Astrophysical Journal (1): páxs. 36. doi:.
- ↑ Sigma Orionis (SIMBAD)
- 1 2 3 Nota de prensa del Institutu d'Astrofísica de Canaries, 27 xineru 2015.
- ↑ Sigma Orionis Cluster (SIMBAD)
- 1 2 3 Sigma Orionis (Stars, Jim Kaler)
Datos: Q14224