Salduero

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Salduero
El Duero por Salduero.jpg
Escudo de Salduero.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaFlag Soria province.svg Provincia de Soria
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Salduero Traducir Guillermo Abad Perez Traducir
Códigu postal 42...
Xeografía
Coordenaes 41°53′24″N 2°47′57″W / 41.89°N 2.7991666666667°W / 41.89; -2.7991666666667Coordenaes: 41°53′24″N 2°47′57″W / 41.89°N 2.7991666666667°W / 41.89; -2.7991666666667
Salduero is located in España
Salduero
Salduero
Salduero (España)
Superficie 3 km²
Altitú 1103 m
Llenda con Covaleda, Vinuesa Traducir y Molinos de Duero
Demografía
Población 141 hab. (2017)
Porcentaxe Error na espresión: Falta l'operando pa /.% de Provincia de Soria
Densidá 47 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.salduero.com
Cambiar los datos en Wikidata

Salduero ye una llocalidá y tamién un conceyu de la provincia de Soria, partíu xudicial de Soria, Comunidá Autónoma de Castiella y Llión, España. Pueblu de la contorna de Pinares. En 2017 consideróse-y el pueblu más bellu de Castiella y Llión.

Dende'l puntu de vista xerárquicu de la Ilesia Católica forma parte de la Diócesis de Osma la cual, de la mesma, pertenez a la Archidiócesis de Burgos.

Demografía[editar | editar la fonte]

En 2010 la población xube a 184 persones, 98 homes y 86 muyeres.[1]


Gráfica d'evolución de Salduero ente 1900 y 2010

     Población de derechu (1900-1991) o población residente (2001) según los censos de población del INE.      Población según el padrón municipal de 2010 del INE.

Historia[editar | editar la fonte]

Términu municipal de Salduero.

Historia[editar | editar la fonte]

Nel Censu de Pecheros de 1528, nel que nun se cuntaben eclesiásticos, fidalgos y nobles, rexistraba la esistencia 53 pecheros, ye dicir unidaes familiares que pagaben impuestos.[2] Nel documentu orixinal, la llocalidá apaez col nome de Salguero.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá de constitúi en conceyu constitucional na rexón de Castiella la Vieya, partíu de Soria[3] que nel censu de 1842 cuntaba con 50 llares y 198 vecinos.

Arte y monumentos[editar | editar la fonte]

Ilesia de San Juan de Duero.
  • Ilesia de San Juan Bautista.

La capiya mayor del so parroquial ye gótica, con bóveda de terceletes y a la que s'apuerta por arcu de trunfu llixeramente apuntáu. El restu ye del sieglu XVIII, rematándose en 1733. Nel llateral de la epístola hai un vanu d'arcu apuntáu y doble derrame con moldura abocelada y tracería gótica con arcos triobulados. Dientro hai retablos rococós y platería del sieglu XVIII.

  • Ermita del Santu Cristu.
Ermita del Santu Cristu.

Ta asitiada nel camín de Salduero a Molinos de Duero al otru llau del ríu. Esta ermita realizada con piedres sillar bien trabayaes y que foi reparada en 1998, consta de: Dos puertes ximielgues d'entrada doveladas protexíes por un teyáu sofitáu por trés columnes de piedra. Espadaña de piedra con dos orbes. Esisten delles imáxenes, la del Cristu crucificáu, la de la Virxe María col so fíu en brazos (Doliosa), la de Cristu de la columna, la de Cristu cola Cruz arrecostines. En Selmana Santa, el Domingo de Ramos llévense éstes imáxenes a costazos de los feligreses a la Ilesia y el Vienres Santu vuelven llevase a la ermita.

  • Ermita de Santo Elena.

Ta asitiada nel Monte Devesa Comuñera a 3 km del pueblu. Nésti sieglu quémase y vuélvese a reconstruyir. La so construcción ye moderna, tien planta cuadrada con puerta d'entrada dovelada y pórticu. Celébrase una misa y bendición de los Campos el día de la Cruz, el 3 de Mayu.

  • Fuente homenaje al carreteru.

La fonte homenaxe al carreteru foi inaugurada'l 24 de Xunu de 2.000, día de San Juan cola asistencia de los senadores Esther Vallina de Miguel y Ricardo Espuela Orgaz. Fonte de piedra construyida pol escultor Ricardo Santamaría Bañuelos de Contreras (Burgos). Ta asitiada nel centru del pueblu al llau de la ponte carretera sobre'l Duero y como el so nome indica pretende homenaxar a los yá nomaos carreteros que por cuenta de les sos llongures percorríes inevitablemente precisaben parar pa beber agua qu'aselara la so sede. Ta fecha en piedra y amás de motivu arquitectónicu, la so función ye la d'apurrir agua a toa persona que la deseye, yá sía p'aselar la sede o pa cualesquier otru menester.

  • Ponte de Salduero.

Esta ponte carretera sobre'l Duero, que la so construcción data de la segunda metá del S. XIX ta asitiáu a la salida del pueblu, en direición al monte. D'antiguo yera pasu obligáu pa dirixise a Molinos, Abeyar y Soria; foi construyíu por unos emigrantes veníos del País Vascu que depués s'asitiaron en Salduero y foi termináu en 1905. [4]

Mediu Ambiente[editar | editar la fonte]

Nel so términu ya incluyíos na Rede Natura 2000 los siguientes llugares:

Personalidaes[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Notes[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Río Escuernacabres, Maximiliano del. Salduero nel corazón de pinares. Soria: Diputación Provincial, 2006. 143 p.




Salduero