Sabik

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ficha d'oxetu celesteSabik
Ophiuchus constellation map.png
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 257,594528711 °[1]
Declinación (δ) −15,724906642 °[1]
Magnitú aparente (V) 2,42 (banda V)
Constelación Ophiuchus[3]
Velocidá de rotación 23 km/s[5]
Velocidá radial −2,4 km/s[6]
Parallax 36,91 mas[1]
Carauterístiques físiques
Radiu 3,3 Radius solars
Masa 2,966 M☉
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 17h 10m 22.687s, -15° 43 29.664

Sabik ye'l nome de la estrella η Ophiuchi (η Oph / 35 Ophiuchi),[7] qu'a pesar de tener la denominación de Bayer «Eta», ye la segunda más brillosa de la constelación d'Ophiuchus, el portador de la culiebra, dempués de Ras Alhague (α Ophiuchi). Asitiada al sur de la constelación, la so magnitú aparente ye +2,43.

Nome[editar | editar la fonte]

L'orixe del nome Sabik nun ye claru: sábese que provién del árabe y paez aludir a daquién «que preciede», «que vien delantre».[8] Coles mesmes, en China esta estrella recibía'l nome de Sung, unos de los antiguos estaos feudales de dichu país.[9]

Per otra parte, propúnxose que η Ophiuchi, xunto a θ Ophiuchi y ξ Ophiuchi, formaba l'acadia Tsir o Sir, «la culiebra».[9]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Distante 84 años lluz de distancia del Sistema Solar, Sabik ye una estrella binaria colos sos dos componentes similares, dambes estrelles blanques de la secuencia principal. Sabik A, con una temperatura de 8900 K, ye 35 vegaes más lluminosa que'l Sol, ente que Sabik B, unos 300 K más fría que la so compañera, relluma como 21 soles. Los dos son más grandes que'l Sol, siendo'l radiu de Sabik A 2,5 vegaes más grande que'l radiu solar y el de Sabik B 2,0 vegaes mayor.[8] La velocidá de rotación proyeutada del sistema ye de 23 km/s[10] y esiste cierta evidencia de qu'una o les dos estrelles pueden tener niveles elevaos de dellos metales, fenómenu habitual ente estrelles de tipu A de rotación lenta. La masa conxunto de dambes estrelles ye de 4,8 mases solares.[8]

Lo inusual del sistema ye la gran escentricidá de la órbita (ε = 0,94), que fai que la separación ente les componentes bazcuye ente 2 UA y 65 UA, siendo el so periodu orbital de 88 años. Les perturbaciones gravitatories nun sistema d'esti tipu faen del tou imposible la esistencia d'un sistema planetariu.[8]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Floor van Leeuwen (2007). «Validation of the new Hipparcos reduction» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2):  páxs. 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357. 
  2. Afirmao en: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. Llingua de la obra o nome: inglés. Data de publicación: 2002.
  3. Afirmao en: VizieR. Llingua de la obra o nome: inglés.
  4. «Rotational velocities of A-type stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (3):  páxs. 897-911. ochobre 2002. doi:10.1051/0004-6361:20020943. 
  5. «Rotational velocities of A-type stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2):  páxs. 671–682. febreru 2007. doi:10.1051/0004-6361:20065224. 
  6. «Astrophysical supplements to the ASCC-2.5: Ia. Radial velocities of ∼55000 stars and mean radial velocities of 516 Galactic open clusters and associations». Astronomische Nachrichten (9):  páxs. 889-896. payares 2007. doi:10.1002/ASNA.200710776. 
  7. Eta Ophiuchi (SIMBAD)
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Sabik (Stars, Jim Kaler)
  9. 9,0 9,1 Allen, Richard Hinckley. «Ophiuchus», en Courier Dover Publications: Star Names — Their Lore and Meaning (n'inglés), páx. 563. ISBN 0-486-21079-0. Consultáu'l 9 de xunu de 2012.
  10. Royer, F.; Zorec, J.; Gómez, A. E. (2007). «Rotational velocities of A-type stars. III. Velocity distributions». Astronomy and Astrophysics 463 (2). pp. 671-682. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007A%26A...463..671R&db_key=AST&nosetcookie=1. 

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Coordenaes: Sky map 17h 10m 22.687s, -15° 43 29.664