Rei de los belgues

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Tratamientu La so Maxestá; La vuesa Maxestá; Señor
Residencia
  • Duración Vitaliciu
    Primer titular Leopoldo I de Bélxica
    Creación 1831
    [editar datos en Wikidata]

    Rei de los belgues ye'l títulu de los monarques de Bélxica. La denominación rei de Bélxica nun s'utiliza. Al rei correspuénde-y, xuntu col Gobiernu, el poder executivo federal.

    Oríxenes[editar | editar la fonte]

    Árbol xenealóxicu de los reis de los belgues.

    La Revolución belga, empecipiada en agostu de 1830, contra'l poder neerlandés (Bélxica pertenecía a los Países Baxos dende 1815) consiguió la independencia de Bélxica y la creación d'un gobiernu provisional. En payares de 1830 formóse un Congresu Nacional qu'escoyó la monarquía constitucional como forma de gobiernu al traviés de la Constitución belga de 1831.[1]

    El Congresu Nacional ufiertó la corona belga a Luis de Orleáns, fíu de Lluis Felipe I de Francia, sicasí'l monarca francés negóse. Ante esto nomó una Rexencia so la direición de Erasmo Luis Surlet de Chokier a la espera d'un candidatu. Finalmente ufiertóse la corona al príncipe alemán Leopoldo de Saxonia-Coburgo-Saafeld, que vivía n'Inglaterra y había estáu casáu cola heredera al tronu británicu Carlota Augusta, que morrió en 1817. Leopoldo refugara primeramente la corona de Grecia, pero sicasí aceptó la belga y foi escoyíu en 1831 con 142 votos a favor de 196. El 21 de xunetu, que dende entós ye fiesta nacional en Bélxica, xuró la constitución na Plaza Real de Bruxeles y convirtióse nel primer rei de Bélxica.

    De resultes de la revuelta belga, les potencies europees aceptaron la independencia de Bélxica (Protocolu de Londres de 1830). Sicasí'l rei Guillermu I negar a aceptar los fechos y empecipió una invasión n'agostu de 1831, que terminó en fracasu. Finalmente Leopoldo I foi reconocíu como Rei de los belgues, y per ende la independencia de Bélxica, nel Tratáu de Londres de 1839.

    Poderes[editar | editar la fonte]

    Bélxica ye una monarquía constitucional hereditaria. El rei ye irresponsable de los sos actos, polo que los sos actos tienen de ser refrendaos por un miembru del Gobiernu,[2] asina mesmu los sos poderes provienen de la Constitución a la que tien de xurar fidelidá (artículos 33 y 91)[3] El Rei actúa como árbitru y guardián de la unidá ya independencia del país, representar a Bélxica nel esterior y ostenta el máximu rangu de mandu de les Fuercies Armaes belgues.

    Al rei esta llindáu pa espresar les sos posiciones ideolóxiques o polítiques. Sicasí en marzu de 1990 Balduino de Bélxica negar a roblar la llei de despenalización del albuertu daes los sos convencimientos relixosos, ante esta situación, el gobiernu decidió invocar l'artículu 82 de la Constitución ("la incapacidá temporal pa reinar del representante de la Corona"). El gobiernu asumió la Rexencia y asina pudo aprobar la llei (artículos 93 y 90).[3]

    Rexencia[editar | editar la fonte]

    En trés causes exercióse la Rexencia na hestoria de Bélxica:

    • Erasmo Luis Surlet de Chokier (25 de febreru - 20 de xunetu de 1831). Foi escoyíu pol Congresu Nacional tres el refugu de Lluis Felipe I de Francia a qu'el so fíu ocupara'l tronu belga.[4] Arrenunció cola llegada de Leopoldo I.
    • Carlos de Bélxica (20 de setiembre de 1944 - 20 de xunetu de 1950). Foi nomáu tres el final de la ocupación nazi de Bélxica, y mientres el Gobiernu valoraba la vuelta de Leopoldo III tres los sos actos mientres la ocupación alemana. Leopoldo III tornó tres el plebiscitu de 1950.
    • Conseyu de Ministros presidíu pol Primer Ministru Wilfried Martens (4 - 5 d'abril de 1990) Foi nomáu tres la negativa del rei Balduino de roblar la despenalización del albuertu. Tres l'aprobación de la llei, el rei retomó les sos funciones.

    Monarques[editar | editar la fonte]

    Bélxica ye un país con tres llingües oficiales: el francés, el neerlandés y l'alemán. Los monarques suelen utilizar los sos nomes tantu en francés como en neerlandés, yá que n'alemán utilicen los nomes franceses (al igual qu'n'inglés).

    Imaxe Escudu Nome Entamu Finalización Consorte real
    Casa de Saxonia-Coburgo y Gotha (1831-)
    Leopold I, King of the Belgians 1818-50.jpg Coat of Arms of King Leopold I of Belgium.svg Leopoldo I

    (1790-1865)

    21 de xunetu de 1831 10 d'avientu de 1865 Luisa María d'Orleans
    (1812-1850)
    casaos en 1832
    Leopold ii garter knight.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1837-1921).svg Leopoldo II

    (1835-1909)

    10 d'avientu de 1865 17 d'avientu de 1909 María Enriqueta d'Austria
    (1836-1902)
    casaos en 1853
    Albert I Koning der Belgen.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1921-2019).svg Alberto I

    (1875-1934)

    17 d'avientu de 1909 17 de febreru de 1934 Isabel Gabriela de Baviera
    (1876-1965)
    casaos en 1900
    Leopold III of Belgium.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1921-2019).svg Leopoldo III

    (1901-1983)

    23 de febreru de 1934 16 de xunetu de 1951 Astrid de Suecia
    (1905-1935)
    casaos en 1926
    Rexencia del príncipe Carlos de Bélxica (20 de setiembre de 1944 - 20 de xunetu de 1950)
    Leopold III of Belgium.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1921-2019).svg Leopoldo III

    (1901-1983)

    23 de febreru de 1934 16 de xunetu de 1951 Lilian Baels
    (1916-2002)
    casaos en 1941
    Baudouin of Belgium 1969.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1921-2019).svg Balduino

    (1930-1993)

    16 de xunetu de 1951[5] 31 de xunetu de 1993 Fabiola de Mora y Aragón
    (1928-2014)
    casaos en 1960
    Albert II of Belgium.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians (1921-2019).svg Alberto II

    (1934-)

    9 d'agostu de 1993 21 de xunetu de 2013 Paola Ruffo di Calabria
    (1937-)
    casaos en 1959
    Philippe de Belgique 2010.jpg Coat of Arms of the King of the Belgians.svg Felipe I

    (1960-)

    21 de xunetu de 2013 Presente Matilde de Bélxica
    (1973-)
    casaos en 1999

    Referencies[editar | editar la fonte]

    1. J. S. Fishman: Diplomacy and revolution, the London conference of 1830 and the Belgian revolt. Amsterdam 1988. ISBN 90-5068-003-8
    2. [1]
    3. 3,0 3,1 [file:///C:/Users/usuariu/Downloads/Dialnet-LaNuevaConstitucionBelga-1057149.pdf]
    4. Michel Géoris, -y premier souverain de Belgique: -y régent Surlet de Chokier ; Bruxelles (Éditions Luc Pire), 2001
    5. Arrenunció temporalmente al exerciciu de les sos funciones ente'l 4 y 5 d'abril de 1990

    Ver tamién[editar | editar la fonte]


    Rey de los belgas