Onda electromagnética

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Les ondes electromagnétiques son tresversales, nelles la direición de los campos llétricu y magnéticu son perpendiculares a la direición de propagación.

Una onda electromagnética ye la forma de propagación de la radiación electromagnética a traviés del espaciu, y los sos aspeutos teóricos tán rellacionados cola solución en forma d'onda qu'almiten les ecuaciones de Maxwell. A desemeyanza de les ondes mecániques, les ondes electromagnétiques nun necesiten d'un mediu material pa propagase.

Procesu de propagación[editar | editar la fonte]

Un campu llétricu que varía nel tiempu, producirá una corriente de desplazamientu que, según la llei d'Ampère-Maxwell, será fonte d'un campu magnéticu. Al empar, ésti últimu, al ser variante, producirá un campu llétricu, d'acordies a la Llei de Faraday. D'esta miente, dambos campos sofítense ún al otru. ESti procesu de propagación foi teorizáu por James Clerk Maxwell en 1865, y en 1885 Heinrich Rudolf Hertz deteutó esperimentalmente les ondes electromagnétiques.

Ecuación d'ondes[editar | editar la fonte]

Nún mediu isotrópicu, homoxéneu y costante; simbolizando la conductividá con σ, el campu llétricu con y el magnéticu con :

Les ecuaciones anteriores describen una onda con fautores d'atenuación dependientes de σ que se propaga a una velocidá . Cuando la onda se propaga nel vacíu σ = 0 y l'ecuación se reduz a la ecuación d'ondes común:

Ver tamién[editar | editar la fonte]