Mimar Sinan

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Uiquipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu
Mimar Sinan
Mimar Sinan büstü, ODTÜ.jpg
Vida
Nacimientu Ağırnas, [[ ]] de 1490
Nacionalidá Imperiu Otomanu
Fallecimientu

Estambul17 de xunetu de 1588

(97/98 años)
Estudios
Llingües Idioma turco otomano
Oficiu
Oficiu arquiteutu, inxenieru civil, científicu, inxenieru y urbanista
Trabayos destacaos Ferhat Pasha Mosque
Mezquita Banya Bashi
Mezquita Sehzade
Mezquita de Süleymaniye
Mezquita de Selim
Puente Mehmed Paša Sokolović
Creencies
Relixón Islam
Mimar Sinan signature.png
Cambiar los datos en Wikidata

Koca Mi‘mār Sinān Āġā (en turcu otomanu, قوجو معمار سنان آغا) (Kayseri, 15 d'abril, 1489 - Constantinopla, 17 de xunetu, 1588) foi'l principal arquiteutu ya inxenieru civil otomanu de los sultanes Solimán I, Selim II y Murad III. Foi, nun periodu de cincuenta años, el responsable de la construcción o de la supervisión de les principales construcciones del Imperiu Otomanu d'aquella época. Actualmente, atribúyense-y más de 300 construcciones, a parte d'otros proyeutos más modestos, como les escueles del Corán (sibyan mektebs).

La so obra maestra ye la mezquita Selimiye n'Edirne, anque'l so trabayu más conocíu ye la mezquita de Solimán d'Estambul. Tenía a les sos órdenes un estensu departamentu gubernamental y formó a munchos ayudantes que más llueu rescamplaríen, como l'arquiteutu de la mezquita azul, Sedefhar Mehmet Ağa. Ye consideráu'l meyor arquiteutu del periodu clásicu de l'arquiteutura otomana y, davezu, compárase con Michelangelo, el so contemporaneu n'Occidente.[1][2] La categoría de Miguel Ánxel y los sos planes pa la Basílica de San Pedro de Roma conócense bien n'Estambul, porque'l sultán Baiazet II encargára-y (xunto a Leonardo da Vinci) una ponte sobro'l Cuernu d'Oru en 1502.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. De Osa, Veronica, Sinan, the Turkish Michelangelo. ISBN 0-533-04655-6 / 9780533046553. New York (1982)
  2. Sinan: A Great Ottoman Architect and Urban Designer
  3. Giorgio Vasari, The Lives of Painters, Sculptors and Architects, llibre IV, pàgina 122; ed. Gaunt, London and New York, 1963.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]