Macrolepiota procera

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Macrolepiota procera var. procera
MacrolepiotaProcera.JPG
Clasificación científica
Reinu: Fungi
Filu: Basidiomycota
Clas: Basidiomycetes
Orde: Agaricales
Familia: Agaricaceae
Xéneru: Macrolepiota
Especie: M. procera
(Scop.) Singer 1948
[editar datos en Wikidata]
Macrolepiota procera
Carauterístiques micolóxiques
Symbol question.svg
Convex cap icon.svg 
Flat cap icon.svg 

El sombreru ye convexu

o esplanáu
Free gills icon2.png 

Les llámines son llibres

White spore print icon.png 

Espores de color blancu

Saprotrophic ecology icon.png 
Edible toxicity icon.png 

Comestibilidá: comestible

[editar datos en Wikidata]
Mushroom (Macrolepiota procera) en masa.

Macrolepiota procera, tamién conocíu como apagador,[1] cucurril, parasol, matacandil o galamperna,[2] ye un hongu basidiomiceto del orde Agaricales.

Descripción[editar | editar la fonte]

Sombreru marrón maciu, cerráu de mozu, que col tiempu ábrese, algamando un diámetru d'hasta 30 cm. Presenta escames esplanaes y escures, qu'irradien dende'l centru, onde s'asitia un umbón escuru. Llámines llibres, blanques y apertaes. Pie llargu con un aníu doble tamién cubiertu d'escames, y que se dixebra fácilmente del sombreru.[3][4]

Hábitat y dómina[editar | editar la fonte]

Fructifica de branu a finales de seronda en verdes, praos, escamplaes de montes o al pie de caminos.[3][4]

Comestibilidad[editar | editar la fonte]

Comestible escelente, siendo una cogorda bien apreciada.

Sicasí convendría nun confundir esta cogorda cola Macrolepiota rhacodes qu'aparentemente en poques cantidaes nun suel ser tóxica. A esceición, de les yá de más dudosa comestiblidad, Macrolepiota rhacodes var. bohemica, hortensis y derivaes, onde puede apreciase un tonu acoloratáu a la corte na primera, por casu, anque les estrema pol so menor altor.

Tamién esisten les Lepiota d'aspeutu similar como pero d'enforma menor tamañu (<10 cm diámetru) que son perfectamente capaces de provocar la muerte del que les peracaba.[3][4]

Variedaes[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Grünert, H.; Grünert, R.; VV.AA. (1984). Empones de Naturaleza Blume: Cogordes (t. orixinal:"Pilze"). Blume, 28. ISBN 84-87535-11-9.
  2. «micoValdorba. Macrolepiota procera». Archiváu dende l'orixinal, el 14 de payares de 2015. Consultáu'l 18 d'avientu de 2010.
  3. 3,0 3,1 3,2 Asociación Micológica Zamorana (ed.) (2005). Seta y Rutes Micológicas en Sanabria, Carballeda y los Valles editorial=Adisac La Voz.
  4. 4,0 4,1 4,2 Evans, S.; Kibby, G. (2004). Empones de bolsu. Hongos.. Omega. ISBN 84-282-1089-6.
  5. Asturnatura.com. «Macrolepiota procera var. pseudoolivascens». Consultáu'l 18 d'avientu de 2010.
  6. «Macrolepiota procera var. pseudo-olivascens» (en inglés), Index Fungorum, CAB International, Centraalbureau voor Schimmelcultures (CBS) y Landcare Research New Zealand Limited (eds.), http://www.indexfungorum.org/Names/NamesRecord.asp?RecordID=134695 

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Macrolepiota procera