Llorac

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Llorac
Carrer Major de Llorac - 1.jpg
Bandera de Llorac.svg Escut de Llorac.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Catalonia.svg Cataluña
VegueríaCamp de Tarragona
ContornaCuenca de Barberá [[File:Arbcom ru editing.svg
Tipu entidá conceyu de Cataluña
Alcalde de Llorach Traducir Santiago Trilla Guim
Códigu postal 43427
Xeografía
Coordenaes 41°33′24″N 1°18′26″E / 41.55664°N 1.30716°E / 41.55664; 1.30716Coordenaes: 41°33′24″N 1°18′26″E / 41.55664°N 1.30716°E / 41.55664; 1.30716
Llorac is located in España
Llorac
Llorac
Llorac (España)
Superficie 23.3 km²
Altitú 648 m
Llenda con Montoliu de Segarra, Talavera, Santa Coloma de Queralt, Savallà del Comtat y Vallfogona de Riucorb
Demografía
Población 100 hab. (2018)
Porcentaxe 100% de Cuenca de Barberá Traducir
Densidá 4,29 hab/km²
Viviendes 36
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.llorac.altanet.org/
Cambiar los datos en Wikidata

Llorac ye un conceyu de Cataluña perteneciente a la provincia de Tarragona asitiáu na contorna de la Cuenca de Barberá. Según datos del 2009 la so población yera de 108 habitantes. Ta asitiáu na vera del ríu Corb. El términu municipal inclúi los nucleos de población de Rauric, la Cirera, Albió y Montargull.

Historia[editar | editar la fonte]

Nel sieglu XIII formaba parte de les posesiones de Guifre Bonfill quien fixo donación del llugar a la orde del Hospital de San Juan de Jerusalén. Los hospitalarios instalar nel llugar a principios d'esi mesmu sieglu. Nel sieglu XIV taba en manos de Francesc Alenyà que mercara la so xurisdicción al rei Pedro'l Ceremoniosu. Nel sieglu XVI el señores de les tierres yeren la familia Guimerà.

Cultura[editar | editar la fonte]

La ilesia parroquial de Llorac ta dedicada a San Juan y foi construyida nel sieglu XVIII sobre los restos de l'antigua ilesia románica. Entá son visibles dellos murios del antiguu castiellu.

En Montargull, anguaño despoblado, tamién pueden trate ruines del castiellu. La ilesia de Sant Jaume ye románica y de dos naves. L'interior ta formáu por dos bóvedes de cañón xuníes por un arcu góticu. Dende'l sieglu XIV hasta'l fin de les señoríes, el llugar perteneció a la familia Queralt de Santa Coloma.

El pueblu de Albió foi posesión de los caballeros hospitalarios dende 1380 hasta'l fin de les señoríes. La so ilesia parroquial ta dedicada a San Gil. Ye románica de transición al góticu. Ye de planta de cruz llatina y la so portalada ta presidida por un relieve en piedra d'una cruz cola Virxe y San Juan unu a cada llau. Tien dos capilla adosaes con bóvedes ojivales.

Rauric ta tamién despoblado y entá pueden trate dellos restos del castiellu que foi propiedá de Pere de Queralt. En La Cirera tamién hai dellos rastros del castiellu del sieglu XIII. La ilesia ta dedicada a Santa Maria y tien dellos elementos góticos. Na cai de la Ilesia atopa'l templu de la Santa Fé construyida mientres el sieglu XIX.

Llorac selebra les sos fiestes mientres la última fin de selmana de'l mes d'agostu.

Economía[editar | editar la fonte]

La base de la economía ye l'agricultura de secanu, predominando'l cultivu de almendros y viñes.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Llorach