Irmgard Flügge-Lotz

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Irmgard Flügge-Lotz
Vida
Nacimientu Hameln16 de xunetu de 1903
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

Stanford22 de mayu de 1974

(70 años)
Estudios
Estudios Universidad de Hannover
Llingües Idioma Alemán
Oficiu
Oficiu matemáticu, ingeniero aeroespacial, inxenieru y profesor universitariu
Empleadores Universidad Stanford
Cambiar los datos en Wikidata

Irmgard Flügge-Lotz (Hamelín, Alemaña 16 de xunetu de 1903Stanford, 22 de mayu de 1974) foi una matemática y inxeniera alemana, conocida pol so trabayu en matemática de la aerodinámica, y por ser la primer muyer inxeniera profesora na Universidá Stanford.

Vida[editar | editar la fonte]

Irmgard Lotz nació en Hamelin, Alemaña, el 16 de xunetu de 1903.[1] Dempués de qu'el so padre, Osark, periodista, fora reclutado pa serviciu militar na Primer Guerra mundial, la moza Irmgard ayudó a la familia exerciendo de profesora.[2] Mientres dalgún tiempu, prácticamente foi ella'l soporte de la familia. Estudió matemátiques aplicaes Universidá Técnica de Hannover, diplomándose en 1927. Na universidá yera de cutiu la única muyer de la so clase. En 1929 llogró'l doctoráu n'inxeniería con una tesis sobre teoría matemática de la conducción de calor en cilindros circulares.

Lotz trabayó nel Institutu d'Aerodinámica de Göttingen, xuntu con Ludwig Prandlt y Albert Betz. Foi entós cuando trabayó nel "Métodu Lotz" sobre resolvimientu de ecuacions diferenciales. En 1938, casar con Wilhelm Flügge, un inxenieru civil, y la pareya treslladar a Berlín, onde Flügge-Lotz trabayó como consultora sobre Aerodinámica y Dinámica de vuelos. En 1947, la pareya trabayó en ONERA (Oficina Nacional d'Estudios ya Investigación Aeronáutica), en París. Y en 1948 treslladar a la Univesidad de Stanford, onde en 1961 Irmgard Flügge-Lotz convertir na primer profesora d'inxeniería a tiempu completu de la universidá.

En 1970, foi galardonada col "Premiu al llogru" de l'Asociación de Muyeres Inxenieres. Tamién foi la primer muyer miembru del Institutu Americanu d'Aeronáutica y Astronáutica, y en 1971 foi la primer muyer en ser escoyida pa dar la prestixosa conferencia Von Karman. Anque se retiró en 1968, siguió la so investigación.

Flügge-Lotz morrió nel Hospital de Stanford el 22 de mayu de 1974, dexando más de cincuenta artículo técnicos publicaos.[1]

Trabayos[editar | editar la fonte]

  • Die Erwärmung deas Stempels beim Stauchvorgang, Dissertation TH Hannover 1929
  • Discontinuous Automatic Control, Princeton University Press 1953[3]
  • Discontinuous and Optimal Control, McGraw Hill 1968

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • J. R. Spreiter & W. Flügge, Irmgard Flügge-Lotz en Louise S. Grinstein (Editor), Paul J. Campbell (Editor) (1987). Muyeres de Matemátiques: Un Bio-Bibliográficu Sourcebook. Greenwood Prensa, Nueva York. ISBN 978-0-313-24849-8. p. 33-40

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 Spreiter, John R.; Van Dyke, Milton D. and Vincenti, Walter G.. «Irmgard Flügge-Lotz» (pdf). Memorial Resolution. Stanford University. Consultáu'l 24 de payares de 2009.
  2. Cooper, Julie (May 1977). «Irmgard Flugge-Lotz». Biographies of Women Mathematicians. Agnes Scott College. Consultáu'l 24 de payares de 2009.
  3. Bellman, R. (1954). "Review: Discontinuous automatic control, by I. Flügge-Lotz". Bull. Amer. Math. Soc. 60 (4): 401–402. doi:10.1090/s0002-9904-1954-09831-2. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Irmgard Flügge-Lotz