Horacio Fernández Inguanzo

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Horacio Fernández Inguanzo
diputáu d'España

15 marzu 1979 - 31 agostu 1982
Distritu: Asturias
Eleición: elecciones generales de España de 1979
diputáu d'España

11 payares 1982 - 23 abril 1986
Distritu: Asturias
Eleición: Elecciones generales de España de 1982
Vida
Nacimientu 8 d'abril de 1911
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

21 de febreru de 1996

(84 años)
Estudios
Llingües castellán
Oficiu
Oficiu políticu
Llugares de trabayu Madrid
Creencies
Partíu políticu Partíu Comunista d'España
Cambiar los datos en Wikidata

Horacio Fernández Inguanzo (8 d'abril de 1911 - 21 de febreru de 1996), conocíu como el paisano, foi un dirixente comunista asturianu.

Horacio Fernández Inguanzo nació nuna familia numberosa en La Pesa de Pría (Llanes) el 9 de febreru de 1911. De bien mozu emtamó a trabayar, primero na cantina de la estación del Ferrocarril vasco-asturianu d'Uviéu y más tarde de botones nel Hotel Covadonga d’esta mesma ciudá.

Al entamar la Guerra Civil trabayaba de maestru y ausiliar d'oficina nel Orfanatu mineru asturianu y taba afiliáu a la Federación de Trabajadores de la Enseñanza de Asturias, organización que formaba parte de la Unión General de Trabajadores.

En 1936 entró nel PCE y allistóse como voluntariu nes milicies. Participó na guerra combatiendo en carros d’asaltu, llegando a graduase como teniente na Academia d’Artillería.

En 1937, cuando cayó’l frente d’Asturies ficiéronlu prisioneru y condenáronlu a muerte, anque conmutóse-y la pena pola de cadena perpetua. Tres varios años de trabayos forzaos, recibió l’indultu y lliberáronlu en 1943.

Yá en llibertá, siguió trabayando na enseñanza ya incorporóse a l’actividá política clandestina, como responsable del Comite Provincial d’Asturies del PCE. Les sos actividaes subversives valiéron-y una detención en 1945 y la conderga a nueve años de cárcel.

Al recobrar la llibertá en 1954 formó parte de la dirección provincial del PCE n’Asturies. Cinco años más tarde, en 1969, volvieron a detenelu y sufrió arrestu domiciliariu en Madrid hasta l’amnistía decretada por Adolfo Suárez.

Tando na clandestinidá, ingresó nel comité central del PCE y foi elixíu miembru del comite executivu nel VI y el VII congresu. Na segunda conferencia del PCE d’Asturies (abril de 1977) resultó elixíu secretariu xeneral, relevando nel cargu a Vicente Álvarez Areces.

Nes eleiciones xenerales de 1979 foi elixíu diputáu por Asturies nes llistes del PCE. Nel gobiernu preautonómicu asturianu desempeñó’l cargu de conseyeru de sanidá.

Nos últimos años de la so vida, anque siguió vinculáu a les actividaes del Partíu Comunista d’Asturies, nun desempeño nengún cargu públicu.

El cantante Víctor Manuel dedicó-y el cantar tituláu El paisano na que trata de la durez de la so vida clandestina.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]