Golfu de Finlandia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Golfu de Finlandia
Suomenlahti (fi) - Финский залив (ru) -
Finska viken (el so) - Soome laht (ee)
Océanu o mar de la IHO (n.º id.: 1b)
Llocalización alministrativa
División Flag of Russia.svg Rusia (RUS)
Flag of Russia.svg Rusia (RUS)
Finlandia Meridional (FIN)
Condaos de Ida-Viru, Lääne-Viru, Harju y Lääne (EST)
Xeografía
Mar Mar Bálticu
Islles interiores Naissaar (EST)
Accidentes
 • Otros Golfu de Kronstadt y badees de Vyborg, Kopor, Luga y Narva (RUS)
Penínsules de Kurgalsky y Soikinsky (RUS)
Superficie 29.500 km²
Fondura media 60-100 m
Mapamapes
Locatie Finse Golf.PNG
Gulf of Finland satellite.jpg

El golfu de Finlandia (finlandés: Suomenlahti; rusu: Финский залив; suecu: Finska viken; Plantía:Lang-et) ye'l más oriental de los brazos del mar Bálticu, y ta asitiáu n'Europa del norte, ente Finlandia, al norte, y Estonia, al sur. La vera oriental del golfu pertenecen a Rusia.

Nel estremu este del golfu, onde desagua'l ríu Nevá, ta San Petersburgu, la 2.ª ciudá más poblada de Rusia. Otres ciudaes importantes asitiaes na mariña del golfu son Ḥelsinki, la capital finlandesa, n'orellar norte, y Tallin, la capital estonia, n'orellar sur.

La parte oriental del golfu pertenez a Rusia y dalgunes de les más importantes puertos petroleros tán ellí alcontraos, cerca de San Petersburgu, (incluyendo Primorsk). Por ser la ruta escontra San Petersburgu, el golfu de Finlandia foi, y sigue siendo, de gran importancia estratéxica pa Rusia. Dalgunos de los problemes mediu ambientales más graves qu'afecten al mar Bálticu son producíos nes agües baxes d'esti golfu, por tar tan zarráu.

Xeografía[editar | editar la fonte]

El golfu de Finlandia entiende una área 29 500 km². Con un llargor de 428 km, el golfu empieza nel mar Bálticu, dirixiéndose escontra l'este, y rematando nel golfu de Kronstadt, frente a San Petersburgu. El so anchor ye variable, con un anchu máximu de 120 km (ente Kotka y Sillamae); un anchu na boca de 75 km; un tramu d'unes unidá|52|km}}, ente Porkkala, cerca de Kirkonummi, hasta Rohuneeme, cerca de Tallin); y un anchor mínimo na parte más oriental, ente 10-28 km. Los sos accidentes xeográficos más notables son, na mariña norte, la badea de Vyborg, y nel sur la badea de Narva, dambes en Rusia.

Esisten delles islles nel golfu de Finlandia. Hogland, Tyters, Lavansaari y Seiskari son les más mayores, y hai un incontable númberu d'islles a lo llargo de tola mariña norte, dende l'oeste hasta la badea de Vyborg, nel este. Les partes más fondes pueden atopase na boca del golfu, onde puede algamar una fondura de 80–100 m. Sicasí, pueden atopase partes entá más fondes, superiores a les unidá|100|m}}, na mariña sur: xusto al norte de Tallin atópase la parte más fonda (con 121 m). Al contrariu, partir norte ye de poca fondura y nunca supera les unidá|60|m}}, amás de ser bien predresa, lo cual enzanca enforma'l saléu costeru. Alredor del 5% la la masa d'agua del mar Bálticu atopar nel golfu de Finlandia.

Les corrientes oceániques tienden a movese nel sentíu de les aguyes del reló nel hemisferiu norte (debíu al efeutu Coriolis); poro, les agües mover escontra l'este na mariña finesa y escontra l'oeste na mariña estonia. La yá baxa salín de les agües del golfu son entá más baxes nel estremu oriental, por cuenta de que el ríu Nevá, el terceru en caudal d'Europa, desagua ellí.

Problemes medioambientales[editar | editar la fonte]

La grave eutrofización de les agües ye'l mayor problema del golfu de Finlandia. El florecimientu de les algues qu'asocede mientres el branu, puede cubrir grandes árees del golfu.

Pueblos y ciudaes[editar | editar la fonte]

Principales islles[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Golfo de Finlandia