Fausta Elorz y Golíes

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fausta Elorz y GolíesPicto infobox character.png
Retrato de Fausta Elorz y Olías.jpg
Vida
Nome completu Fausta Elorz y Olías
Nacimientu Madridsieglu XIX
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu Madrid, 15 d'agostu de 1906
Oficiu
Oficiu aristócrata y filántropa
Cambiar los datos en Wikidata
Fausta Elorz y Golíes

Fausta Elorz y Golíes (Madrid – ib. 15 d'agostu de 1906)[1] foi una aristócrata y filántropa española que al morrer dexó tola so fortuna pal fomentu d'obres de caridá.[2] Anque la so voluntá foi que se construyera una residencia de vieyes empobinada pola orde relixosa Fíes de la Caridá, a el españar la Guerra Civil Española l'edificiu convertir nuna cárcel de muyeres.[3]

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Los herederos de Elorz crearon una fundación benéfica col so nome, clasificada como tal por Real Decretu de 16 d'Avientu de 1914, por aciu la que se xestionaron diverses obres de caridá.[4] Per un sitiu, edificar en Falces (Navarra), d'onde yera la so familia, l'Asilu pa Probes Fundación de Doña Fausta Elorz Golíes.[5] Por otru, en callar Conde de Peñalver de Madrid, construyóse la Residencia pa Mayores Fausta Elorz d'estilu neomudéxar. Dambes instituciones son de titularidá privada y na so fundación, p'aportar a l'ayuda qu'ufiertaben, yera necesariu acreitar la condición de "probe de solemnidá", un conceutu de la segunda metá del sieglu XIX col que designaba a quien escarecía de medios económicos de nenguna clase.[6] .

L'edificiu del asilu en Madrid foi construyíu na segunda década del sieglu XX pol arquiteutu Daniel Zabala Álvarez. Mientres la Guerra Civil foi cárcel de cheques, denominada popularmente como Cárcel de Torrijos. Y, dempués de la finalización del conflictu, en 1939 l'edificiu foi convertíu en prisión pa homes, teniendo prisioneros tan célebres como el poeta Miguel Hernández o'l dramaturgu Buero Vallina.[7] Darréu, devolver al edificiu'l so calter inicial.[8]

Nel distritu de Usera de Madrid esiste una cai nel so honor.[9]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. El día de güei (obituariu). 15 d'agostu de 1906.  p. 10. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/1906/08/15/010.html. Consultáu 'l 20 d'avientu de 2017. 
  2. Mª Rosario Arias Rodríguez (abril de 2009). «Los Refranes: Memoria viva nos nuesos mayores». Colexu Oficial de Diplomaos en Trabayu Social y Asuntos Sociales de MadridRevista “Trabayu Social Güei (RTSH)”. Consultáu'l 20 d'avientu de 2017.
  3. (n'es-ES) De conventu a checa, de cárcel a residencia de vieyos: asina ye'l misteriosu edificiu de Conde Peñalver. http://www.abc.es/madrid/20141130/abci-conventu-checa-edificiu-historia-201411281759.html. Consultáu 'l 6 de xineru de 2018. 
  4. (n'es-ES) Noche de cebolla y escarcha - Madrilánea. 28 de payares de 2014. http://madrilanea.com/2014/11/28/nueches-de-cebolla-y-escarcha/. Consultáu 'l 6 de xineru de 2018. 
  5. Parllamentu de Navarra (14 de payares de 2008). «sociales-familia-mocedá-y-deporte-visitó--los centros La Comisión d'Asuntos Sociales, Familia, Mocedá y Deporte visitó los centros residenciales de la tercer edá de Peralta, Funes y Falces». Consultáu'l 20 d'avientu de 2017.
  6. (n'es). http://red.diariocritico.com/noticia/1499697/andalucia/probes-de-solemnidá.html. Consultáu 'l 6 de xineru de 2018. 
  7. «MadridMetropolis - Detalles de Madrid: Residencies del Enanche I: La Fundación de Dª Fausta Elorz o la "Cárcel del Poeta"» (6 de payares de 2015). Consultáu'l 20 d'avientu de 2017.
  8. País, Ediciones El títulu=Reportaxe | De la gloria a l'agonía (14 de marzu de 2010) (n'es). https://elpais.com/diariu/2010/03/14/madrid/1268569462_850215.html. Consultáu 'l 6 de xineru de 2018. 
  9. Conceyu de Madrid. «Mujer, reales o de ficción, nel actual caleyeru madrilanu». Consultáu'l 6 de xineru de 2017.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Fausta Elorz y Olías