Exarcado

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El exarcado ye una pallabra d'orixe griegu que puede tomar dos significaos distintos na so acepción: militar, política y alministrativa nun casu, específica pal Imperiu Romanu d'Oriente y eclesiástica nel otru casu, aplicable namái a la Ilesia ortodoxa y a les Ilesies orientales católiques.

Autoridá civil y militar nes rexones perifériques bizantines[editar | editar la fonte]

El exarcado foi una organización de determinaos territorios periféricos del imperiu bizantín, empecipiada por Justiniano I nel sieglu VI principalmente pa faer frente a l'amenaza de los invasores. El exarcado ta dirixíu por un exarca que concentraba los poderes civil y militar.

El nome exarca provien del griegu ἔξαρχος exarchos que pasó al llatín como exarchus. Ye sinónimu de gobernador, del verbu exarchein, "dirixir, gobernar". Un exarca yera un altu funcionariu, delegáu nuna área remota de la capital, que detentaba coles mesmes los poderes civil y militar, separaos del restu del imperiu.

Esta organización foi diseñáu pa responder de manera eficiente a los peligros qu'amenaciaben al imperiu nes sos rexones más alloñaes, ensin tener qu'esperar les ordes que vinieren de Constantinopla. Los exarcas esfrutaben d'un mayor grau d'independencia qu'otru gobernadores provinciales.

Namái dos exarcados formáronse, en Rávena (Exarchatus Ravennas) contra la invasión de los llombardos y en Cartago (Exarchatus Africae). Les otres provincies del Imperiu bizantín recibieron gradualmente una organización similar, pero sol nome de "thema".

Los exarcas civiles yeren verdaderos virréis a los que se-yos confiaba'l gobiernu de delles provincies, ente que los exarcas eclesiásticos yeren delegaos del patriarca de Constantinopla o del Santu Sínodu, encargaos de visitar les diócesis y xixilar la disciplina y el costumes del cleru.

Representación d'un primáu fora del so territoriu[editar | editar la fonte]

Nes Ilesies orientales, un exarca ye un obispu que recibió la misión de representar a un patriarca, ante otro patriarca o nun llugar que nun ye'l territoriu de nenguna Ilesia ortodoxa autocéfala.

El exarcado ye coles mesmes la dignidá del exarca, el conxuntu de les parroquies y los fieles so la so responsabilidá según la ilesia y los edificios que constitúin la see. Ye como un obispáu ensin diócesis y ensin estructura prevista pa durar. Ye una manera d'afaese a unes circunstancies particulares: l'ausencia d'una ilesia local entamada y la necesidá de garantizar una vida llitúrxica al personal diplomático.

Un exarcado tien un estatutu derogatorio en relación col principiu de territorialidad de la organización eclesiástica. L'obispu mentáu nos dípticos nun ye l'obispu del llugar, sinón el primáu representáu pol exarca. Puede comparase el exarcado eclesiásticu a la extraterritorialidad de los edificios diplomáticos.

Los metropolitanos de les "Nueves Tierres" del norte y del este de Grecia recibieron del Patriarca Ecuménicu de Constantinopla los títulos de exarca que-yos recuerden el so pertenencia al patriarcáu ecuménicu.

Exarcados apostólicos nes ilesies católiques orientales[editar | editar la fonte]

Exarcados patriarcales católicos griegu-melquitas[editar | editar la fonte]

Exarcados arzobispales católicos ucraínos[editar | editar la fonte]

Exarcados de les ilesies ortodoxes[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

by Type: Apostolic Exarchates (18)]» (inglés). Consultáu'l 10 de xineru de 2017.



Exarcado