Ermesenda de Carcassona

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ermesenda de Carcassona
Ermesenda de Carcassona
Reproducción actual de la escultura gótica d'Ermesenda de Carcassona obra de Guillem Morell (1385),
(Catedral de Girona)
Nacencia: c.972/975-977
¿Carcassona?
(Cataluña Flag of Catalonia.svg)
Fallecimientu: 1 de marzu de 1058
Sant Quirze de Besora
(Cataluña Flag of Catalonia.svg)
Ocupación: Condesa consorte

Ermesenda de Carcassona (¿Carcassona?, c.972/975-977 - Sant Quirze de Besora, 1 de marzu de 1058) gobernó en condominiu los condaos de Barcelona, Girona y Osona y foi tutora del so fíu Berenguer Ramón I y del so ñetu Ramón Berenguer I mientres les sos respeutives minoríes d'edá. Fía de Roger I de Cominges, conde de Carcassona, y d'Adelaida de Gévaudan (Francia). Casó escontra 992 con Ramón Borrell, qu'asocedió'l 30 de setiembre del mesmu añu, dempués del so casoriu, al so padre Borrel II, nel gobiernu del condáu de Barcelona.

Yera Ermesenda de singular fermosura y enérxicu calter. Por llargu tiempu figuró na corte de Barcelona, yá arrodiada de los xueces de corte y sentada nel escañu del Tribunal alministrando xusticia en presencia de los sos vasallos, tanto conxuntamente col so maríu como mientres les sos ausencies, yá acaballando al llau d'esti na guerra y acompañándolu nes sos espediciones militares. Coles mesmes, Ramón Borrell apurrió-y en propiedá una gran cantidá de castiellos y places fuertes nos condaos de Barcelona, Osona y Manresa, lo que-y apurrió un enorme poder políticu y capacidá económica. Bien xunida al so maríu, la mayoría de documentos de la corte condal d'esta dómina apaecen espedíos por dambos.[1]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. S. Sobrequés, Els grans comtes de Barcelona, Ed. Vicens-Vives, 4ª Ed., 1985, páx. 22.