Enerxía de les foles

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Dos de los trés máquines P-750, nel puertu de Peniche, Portugal.


La enerxía undimotriz, o olamotriz, ye la enerxía que dexa'l llogru de electricidá a partir de enerxía mecánica xenerada pol movimientu de les foles. Ye unu de los tipos d'enerxíes anovables más estudiada anguaño, y presenta enormes ventayes frente a otres enerxíes anovables por cuenta de que en ella preséntase una mayor facilidá pa predicir condiciones óptimas que dexen la mayor eficiencia nos sos procesos. Ye más fácil llegar a predicir condiciones óptimas d'oleaje, que condiciones óptimas en vientos pa llograr enerxía eólica, yá que la so variabilidá ye menor.

Historia[editar | editar la fonte]

Esti tipu de tecnoloxía foi primeramente trabayada ya implementada na década de 1980, y foi teniendo gran acoyida, por cuenta de les sos carauterístiques anovables, y la so enorme viabilidá de implementación nun futuru próximu. El so implementación faise entá más vidable ente les latidudes 40° y 60° poles carauterístiques del aguaxe.

Viabilidá económica[editar | editar la fonte]

Anguaño esta enerxía foi implementada en munchos de los países desenvueltos, llogrando grandes beneficios pa les economíes d'estos países, debíu al altu porcentaxe d'enerxía que suple con relación al total d'enerxía que demanden al añu.

N'Estaos Xuníos. Envalórase que n'Estaos Xuníos alredor de 55TWh per añu son suplíos por enerxíes provenientes del movimientu de les foles. Dichu valor ye un 14% del valor total enerxéticu que demanda'l país al añu. [ensin referencies]

N'Europa. Sábese que n'Europa alredor de 280TWh son provenientes d'enerxíes xeneraes por movimientu de les foles nel añu.

Requerimientos[editar | editar la fonte]

Entá cuando'l trabayu y estudiu realizáu alredor d'esti tipu d'enerxía anovable ye bastante baxu con relación a otres enerxíes anovables, amás de los costos d'inversión necesarios pa la implementación de los equipos y ferramientes que dexen el correctu funcionamientu pa llograr enerxía eléctrica a partir del movimientu de les foles, ye necesariu tener una serie de condiciones xeolóxiques pa la so óptimo usu.

Fondura[editar | editar la fonte]

Según estudios realizaos a lo llargo de la hestoria con al respective de esta enerxía anovable, sábese que la cantidá d'enerxía que puede llograse a partir d'ella, ye proporcional al periodu d'oscilación de les foles, al igual que al cuadráu de l'amplitú d'estes. Por tal razón sábese qu'esti tipu de carauterístiques topar en territorios marítimos con fondures ente 40 y 100 metros. Ente diches fondures les carauterístiques de les foles resulten ser óptimas pa la enerxía undimotriz.

Equipos[editar | editar la fonte]

Los equipos de mayor usu na actualidá pa la implementación d'esti tipu d'enerxía son:

===Flotadores Estos atopen suxetos al fondu per aciu un anclaje o un pesu somorguiáu.

Dispositivos móviles articulaos[editar | editar la fonte]

Estos dispositivos siguen el movimientu de les foles qu'actúen sobre un xenerador hidráulicu. Ye un aparatu flotante de partes articulaes que llogra enerxía del movimientu relativu ente estes partes. Como la culiebra marina Pelamis.

Depósitos[editar | editar la fonte]

Un pozu cola parte cimera hermética y la zona baxa comunicada col mar. Na parte cimera hai una pequena abertura pola que sale l'aire espulsáu poles foles. Aprovéchase la enerxía cinética moviendo una turbina, pa xenerar la electricidá.

Clasificación de dispositivos[editar | editar la fonte]

Dispositivos de columna d'agua trémbole[editar | editar la fonte]

Estos funcionen con una turbina d'aire que s'atopa ensamblada a un xenerador. Esta estructura de normal atópase allugada na mariña. El so parte inferior atópase somorguiada que se abrir escontra l'aguaxe, nel so parte cimeru contién una cámara d'aire. L'aire mover pola columna d'agua xenerando movimientu na turbina allugada na parte alta del dispositivu. Utilízase enerxía neumática pa xenerar enerxía mecánica.

Dispositivos trémboles[editar | editar la fonte]

Estos funcionen con un motor hidráulicu, turbina hidráulica y un xenerador eléctricu llineal.

Flotadora[editar | editar la fonte]

Estes boyes contienen un sistema hidráulicu'l cual remana un xenerador gracies al constante movimientu del aguaxe yá que ésti fai que se xenere un movimientu relativu ente'l mástil y el flotador. La salida eléctrica llevar hasta una subestación

Rotación[editar | editar la fonte]

Esti sistema ta formáu por un módulu que s'atopa fondiáu al fondu marín y per aciu les oscilaciones remanar unos pistones que llogren un tresformamientu hidroeléctricu. Tán constituyíos principalmente por una estructura articulada que nes conexones de los nodos dispon d'un sistema hidráulicu'l cual actúa sobre un xenerador eléctricu. Esta tecnoloxía ye comercial yá que per mediu de 30 d'estos aparatos podría brindase enerxía a 20 000 llares.

Traslación llineal[editar | editar la fonte]

Estos sistemes tán constituyíos por dos partes: Una atópase fixa sobre'l fondu marín, y l'otra mover de manera vertical pola variación de presiones hidrostátiques so l'agua poles foles.

Colectores de foles[editar | editar la fonte]

Aprovechando la enerxía potencial de les foles, los aparatos reciben esta enerxía al mover unes turbinas hidráuliques. El depósitu atópase allugáu un nivel enriba del mar, al cual, al traviés d'una rampla, ingresen les foles. De siguío pasen por unes turbinas ensambladas a unos xeneradores eléctricos.

Estructura flotante: Wave Dragon[editar | editar la fonte]

Esti sistema ye similar al de la estructura fixa, la diferencia ye que se trata d'una estructura flotante.

El casu d'España[editar | editar la fonte]

N'España entá nun s'aprovecha esti tipu d'enerxía comercialmente. Namái en Cantabria y nel País Vascu, en fase piloto, esisten dos centrales: en Santoña y en Motrico. Asina mesmu esiste un proyectu pa instalar una planta undimotriz en Granadilla (Tenerife).[1]

Santoña (Cantabria)[editar | editar la fonte]

El so funcionamientu basar n'aprovechamientu de la enerxía de la oscilación vertical de les foles al traviés d'unes boyes eléctriques que s'alcen y baxen sobre una estructura similar a un pistón, na que s'instala una bomba hidráulica. De resultes del movimientu l'agua entra y sale de la bomba ya impulsa un xenerador que produz la electricidá. La corriente tresmitir a tierra per aciu un cable submarín.

Iberdrola, la promotora, instaló 10 boyes, somorguiaes 40 metros (de fondura), a distancies ente 1,5 y 3,0 kilómetros la mariña, nuna superficie d'unos 2 000 km2. La potencia total de les boyes ye de 1,5 MW, que xuben y baxen al vaivén de les foles, endolquen y desenrollan un cable, que mueve un xenerador d'enerxía. Según los sos promotores, les ventayes principales d'esti sistema son a) seguridá (pol so allugamientu somorguiada) b) mayor durabilidad c) impactu ambiental mínimu.[2]

Central undimotriz de Motrico[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Central undimotriz de Motrico

La central undimotriz de Motrico allugar na población guipuzcoana de Motrico nel País Vascu. Inauguróse'l 8 de xunetu de 2011, consta de 16 turbinas con una potencia total de 296 kW capaces de producir 970 MWh al añu. Ye primer planta comercial d'enerxía undimotriz a nivel mundial.

Esta planta ta allugada nel dique esterior d'abrigu del puertu de Motrico y utiliza la tecnoloxía denominada columna d'agua trémbole (OWC, Oscilating Water Column) cola cual la corriente d'aire que se produz cuando'l nivel de l'agua nunes celdes zarraes xube y baxa debíu al movimientu de les foles mueven dos tales turbinas.

El proyectu pertenez al Ente Vascu de la Enerxía, EVE y tuvo un costu de 6,7 millones d'euros de los cualos el gobiernu vascu apurrió 2,73 siendo'l costu de la central de 2,3 millones y el del dique nel que s'alluga de 4,4 millones d'euros. La instalación realizar la empresa escocesa Wavegen que pertenez al grupu Voith que la so división Voith Siemens Hydro Power Generation desenvolvió la tecnoloxía mareomotriz OWC (columna d'agua trémbole). Les turbinas fueron fabricaes na planta qu'esta empresa tien na localidá guipuzcoana de Tolosa.

Dificultaes de implementación[editar | editar la fonte]

  • L'altu costo económicu de la inversión inicial demanda que'l periodu de amortización d'estes centrales sía llargu.
  • El so usu se circunscribe a zones costeres o próximes a la mariña, por mayor erogación económica qu'implicaría tresportar la enerxía llograda a llugares del interior.
  • Otru inconveniente ye'l impactu ambiental por cuenta de les instalaciones, que riquen cambéu del paisaxe pa la so construcción. Haber de disponer d'enforma espaciu p'allugar les enormes turbinas, lo cual arreya un impactu ecolóxicu sobre los ecosistemes, davezu costeros.