Emilio Tamargo

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Emilio Tamargo
Vida
Nacimientu Uviéu4  de febreru de 1938
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Uviéu30  de setiembre de 2009

(71 años)
Causa de la muerte infarto Traducir
Estudios
Estudios Universidá d'Uviéu
Oficiu
Oficiu periodista y llocutor
Emplegadores Televisión Española
Cambiar los datos en Wikidata

Emilio López Tamargo (Uviéu, 4 de febreru de 1938-ibíd., 30 de setiembre de 2009)[1] foi un popular periodista español de los años 1980 y 1990. Como comentarista deportivu, especializar nes narraciones de ciclismu, onde llevó a cabu pa Televisión Española narraciones de los trés Grandes Vueltes.[2] Ta consideráu un periodista históricu de la radio y la televisión n'Asturies,[2] bien reconocíu pol so peculiar estilu.[3] Foi pioneru en delles retresmisiones, como la primer retresmisión radiofónica del Descensu del Sella, la primer retresmisión per televisión de la citada prueba, la primera Vuelta Ciclista a España en color y el primera Tour de Francia en direutu.[4]

Biografía[editar | editar la fonte]

Emilio Tamargo foi alumnu de la Universidá d'Uviéu, onde empezó les sos primeres esperiencies radiofóniques.[5] En 1957 empieza a trabayar para Radio Uviéu en programes de conteníu variáu, y en 1962 realiza pa esta emisora la primer retresmisión en direutu del Descensu Internacional del Sella.[4]

En 1974 foi contratáu por Televisión Española, onde s'ocupó de la seición del deportes del Centru Territorial de TVE n'Asturies.[5] A partir de 1979 ye unviáu como comentarista pola televisión pública a diversos eventos internacionales. En 1982, empezó la so andadura como comentarista de la Vuelta Ciclista a España, que daquella TVE realizaba en diferíu. Compaxinar colos comentarios d'alcuentros de la División d'Honor de ḥoquei sobre patinos, deporte nel que tamién s'especializó.[5] En 1982 cubrió tamién como comentarista encuentro de la Copa Mundial de Fútbol de 1982.[6]

En 1983 y 1984 encargar de la retresmisión de los Campeonatos Mundiales de Piragüismu,[6] y dende entós convirtióse n'unviáu especial de Televisión Española a les principales competiciones ciclistes del mundu. Ye nesta etapa cuando Tamargo convertir en narrador habitual, primero xunto a Angel María de Pablos y dempués con Pedro González, de les Grandes Vueltes del ciclismu internacional, según campeonato d'España, del mundu y vueltes menores.[5] Foi coles mesmes comentarista de los Xuegos Olímpicos de Seúl 1988 y Barcelona 1992.

Compaxinó la so actividá televisiva con collaboraciones pa diversos medios escritos, y en 1991 publicó'l llibru Desventures radiotelevisivas.[7][3]

Xubilar en febreru de 2003 n'exerciendo'l so oficiu mientres 48 años. Finó por causa de un infartu na so casa d'Uviéu el 30 de setiembre de 2009, a los 71 años.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. La Nueva España «El Criterium ciclista d'Uviéu rindió homenaxe a Emilio Tamargo.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  2. 2,0 2,1 El Comerciu «Muerre Emilio Tamargo, históricu de la televisión y la radio n'Asturies.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  3. 3,0 3,1 Diariu Vascu «Muerre'l periodista Emilio Tamargo.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  4. 4,0 4,1 4,2 La Nueva España «Muerre'l periodista deportivu Emilio López Tamargo.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Vivir Asturies «López Tamargo, Emilio.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  6. 6,0 6,1 El Comerciu «persones-despiden-periodista-200910011717.html Despidida al periodista Emilio Tamargo n'Uviéu.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018
  7. Iberlibro «Desventures radiotelevisivas. Emilio L. Tamargo.» Consultáu'l 6 de febreru de 2018







Emilio Tamargo