Eleiciones xenerales d'Italia de 1946

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
← 1934 • Bandera d'Italia • 1948
Eleiciones xenerales d'Italia de 1946
556 escaños na Asamblea constituyente
2 de xunu de 1946
  
89.1%  

Primer Ministru d'Italia

Les eleiciones xenerales d'Italia de 1946 celebráronse'l domingu 2 de xunu de 1946. Fueron los primeros comicios dempués de la Segunda Guerra Mundial y escoyeron a 556 diputaos a la Asamblea Constituyente. En teoría, un total de 573 diputaos teníen de ser escoyíos, pero les eleiciones nun tuvieron llugar en Venecia Julia y nel Tirol del Sur, que taben baxu ocupación militar poles Naciones Xuníes.

Per primer vegada, dexar a les muyeres italianes votar nuna eleición nacional. El eleutores teníen dos votos: unu pa escoyer a los representantes de l'asamblea y otru pa escoyer la forma institucional del Estáu, si monarquía o república.

Pa enfatizar la restauración de la democracia dempués de la era fascista, escoyóse una representación proporcional pura de la llista de partíos. Les provincies italianes xunir en 31 circunscripciones, escoyendo caúna un grupu de candidatos. A nivel de circunscripción, los escaños fueron estremaos ente llistes abiertes usando'l métodu de mayor restu cola cuota Imperiali. Los votos restantes y los escaños tresferir a nivel nacional, onde les llistes zarraes especiales de líderes nacionales recibieron los últimos escaños utilizando la cuota de Hare.

Hestoria[editar | editar la fonte]

A la fin de la Segunda Guerra Mundial, Italia taba gobernada so lleis de transición como resultáu d'alcuerdos ente'l Comité de Lliberación Nacional (CLN) y el teniente xeneral real del Reinu, Humberto II. Cuidao que nun se celebraren eleiciones democrátiques mientres más de 20 años, el poder lexislativo conceder al gobiernu, pero dempués de les primeres eleiciones, el Conseyu de Ministros italianu tendría que recibir un votu d'enfotu per parte de la nueva Asamblea Constituyente.

Los trés principales participantes fueron la Democracia Cristiana y el Partíu Socialista, que gociaren d'altu sofitu popular antes de la era fascista, y el Partíu Comunista, que se fortaleciera cola llucha armada contra'l nazismu y el fascismu mientres la guerra. El Partíu Lliberal Italianu, herederu de la clase dominante pre-fascista y conservadora, propunxo una alianza llamada Unión Democrática Nacional. Los grupos monárquicos crearon el Bloque Nacional de la Llibertá, ente que el Partíu d'Aición y el Partíu Democráticu del Trabayu esperaben maximizar la imaxe positiva de los gobiernos que gobernaben nel Comité de Lliberación Nacional.

Partíos principales y líderes[editar | editar la fonte]

Partíu !Ideoloxía !Líder


Democracia Cristiana (DC) Democracia cristiana Alcide De Gasperi
Partíu Socialista Italianu d'Unidá Proletaria (PSIUP) Socialismu democrático Pietro Nenni
Partíu Comunista Italianu (PCI) Comunismu, Marxismu-Leninismo Palmiro Togliatti
Unión Democrática Nacional (UDN) Lliberalismu, Conservadurismu Manlio Brosio
Frente del Home Común (UQ) Populismu, Conservadurismu Guglielmo Giannini
Partíu Republicanu Italianu (PRI) Republicanismu, Social lliberalismu Randolfo Pacciardi
Bloque Nacional pola Llibertá (BNL) Conservadurismu, Monarquismo Alfredo Covelli
Partíu d'Aición (PdA) Republicanismu, socialismu lliberal Ugo La Malfa

Resultancia[editar | editar la fonte]

Resultaos de les eleiciones a l'Asamblea constituyente, 1946.[1]
Italian Parliament, 1946.svg
Partíu !Votos % Escaños
DC 8,101,004 35.21 207
PSIUP 4,758,129 20.68 115
PCI 4,356,686 18.93 104
UDN 1,560,638 6.78 41
UQ 1,211,956 5.27 30
PRI 1,003,007 4.36 23
BNL 637,328 2.77 16
PdA 334,748 1.45 7
Movimiento Sicilia Independiente 171,201 0.74 4
Partíu de los Llabradores d'Italia 102,393 0.44 1
Concentración Democrática Republicana 97,690 0.42 2
Partíu Sardu d'Aición 78,554 0.34 2
Movimientu Unionista Italianu 71,021 0.31 1
Partíu Social Cristianu 51,088 0.22 1
Partíu Democráticu del Trabayu 40,633 0.18 1
Frente Democráticu Progresista Republicanu 21,853 0.09 1
Otros 412,550 1.79 0
Blancos/nulos 1,936,708
Total 24,947,187 100.00 556
Rexistraos 28,005,449 89.08

Referendu[editar | editar la fonte]

Desglose de los votos por rexón nel referendu

Al empar que les eleiciones a l'asamblea, celebróse'l referendu constitucional nel que se debía decidir si Italia siguía siendo una monarquía sol reináu de Humberto II de Saboya o se constituyía en república. La opción republicana foi la más votada y toles rexones de la metá norte d'Italia dieron una mayoría clara a la república ente que les rexones de la metá sur del país votaron por caltener la monarquía.

Sistema votu %
República Emblem of Italy.svg 12.718.641 54,3%
Monarquía Lesser coat of arms of the Kingdom of Italy (1890).svg 10.718.502 45,7%
Nulos ☒.svg 1.509.735
Total 24.946.878 100%

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Assemblea costituente 02/06/1946, Area Italia» (italianu). Archivio Storico delle Elezioni. Ministeriu del Interior d'Italia (1946). Consultáu'l 8 d'agostu de 2017.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Eleiciones generales de Italia de 1946