Datolita

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Datolita

La datolita ye un mineral de la clase de los nesosilicatos. Foi afayáu en 1806 pol noruegu Jens Esmark, que lo nomó por δατεῖσθαι, "estremar", y λίθος, "piedra", n'alusión a la testura de granos separaos que tienen les variedaes masives.

Carauterístiques químiques[editar | editar la fonte]

Pertenez al llamáu "grupu de la gadolinita-datolita".

La estructura molecular de la datolita consiste en fueyes d'aniellos de cuatro o ocho eslabones xuníos pol cantu, alternáu tetraedros de (HBO4) y (SiO4), lo que lo clasifica como un filu-boro-silicatu. La fórmula unidá del anión ye (HBSiO5)n, siendo (HBSiO5) la unidá que se repite.[1] Amás de la forma anterior, la fórmula amás de como (HBSiO5) tamién puede escribise como (BSiO4OH) o (BSiO4(OH)), indicando que'l protón ta enllazáu a unu de los átomos d'osíxenu. El mineral nun contién nengún ion hidróxidu aislláu, ye un nesosilicato de calciu y borio.

Amás de los elementos que componen la so celda unidá, suel llevar numberoses impureces que-y dan munches tonalidaes de color, ente les que destaquen: manganesu, magnesiu, aluminiu y fierro.

Formación y xacimientos[editar | editar la fonte]

Ye un mineral relativamente abondosu, que puede apaecer como mineral secundariu en roques ígnees de tipu máfico. Tamién se-y puede atopar en geodas de roques sedimentaries, serpentinitas, esquistos o en filones.

Suel apaecer acomuñáu a otros minerales como: minerales del grupu de les zeolitas, minerales granates, prehnita, danburita, calcita o minerales del grupu de la axinita.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Foit, Jr., F.F., Phillips, M.W., y Gibbs, G.V., 1973.