Casu xenitivu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El casu xenitivu (tamién llamáu segundu casu) ye un casu de los sustantivos qu'indica qu'un nome ye un complementu nominal d'otru. De normal la relación "(el) X de Y" espresar nes llingües que tienen caso xenitivu como "(el) X Y*", onde l'asteriscu * indica que la palabra que representa Y tien una terminación especial o lleva un morfema específicu qu'indica que tien caso xenitivu.

El xenitivu ye tamién denomináu como posesivu, anque nun hai que confundilo col casu posesivu, por cuenta del so corriente usu pa denotar esa relación. Sicasí, esta segunda denominación quédase curtia una y bones el xenitivu non yá cubre relaciones de posesión, sinón tamién munches otres tales como 'material del que ta fechu, oxetu rellacionáu con,..., etc'.

Exemplos: El polacu ye una llingua con xenitivu, asina "dobrej szafy" - 'de bon armariu'.

El alemán tamién tien xenitivu. Asina, nel casu nominativu, "Der Mann ist gross" significa "L'home ye grande". Sicasí, nel xenitivu "Das ist der Hund deas Mannes", que significa "Esi ye'l perru del home", tantu l'artículu como'l sustantivu tornar pa indicar el casu.

Llatín[editar | editar la fonte]

En llatín, tenemos formes como filius amici '(el) fíu del amigu' o amicus filii '(el) amigu del fíu' (nótese que les palabres filius 'fíu' y amicus 'amigu' tomen formes distintes en cada unu de los dos sintagmes).

Xenitivu saxón[editar | editar la fonte]

Ver tamién: Xenitivu saxón

El xenitivu saxón ye una construcción gramatical del inglés que sirve pa denotar al "posesor", como en: William's brother came yesterday. Esta construcción de xenitivu constitúi una de les les poques buelgues "flexivas" del inglés antiguu que permanecen nel inglés actual.

Anguaño, munchos llingüistes nieguen que'l xenitivu saxón sía un casu, y Leonard Bloomfield, nel so llibru Language (1935, pp.203-6), clasificar como un determinante más, de la mesma forma que los otros posesivos (my, your, his,...).

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Caso genitivo