Casiterita

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Linecons diamond.svgCasiterita
CassiteriteUSGOV.jpg
Xeneral
Categoría especie mineral (es) Traducir[1]
Subclase de rutile mineral group (en) Traducir[3]
Fórmula química SnO₂
Epónimu Casitérides (es) Traducir ()
Clasificación
Nickel-Strunz 8ª ed. IV/D.02[4]
Nickel-Strunz 9ª ed. 4.DB.05[5]
Nickel-Strunz 10ª ed. 4.DB.05[4]
Dana 4.4.1.5[5]
Cambiar los datos en Wikidata

La casiterita ye un mineral que resulta de la oxidación del estañu (SnO2), ye un mineral típicu de les pegamatites, ye dicir, asóciase a la fase seronda de la cristalización granítica (neumatolisis). Nos granitos neumatolíticos y pegmatites, la casiterita suel dir acompangada de wolframita, sheelita y mispíquel.

Datos físicos[editar | editar la fonte]

La casiterita suel tener un 87% d'estañu y un 21% d'oxíxenu (arriendes de fierro, tantaliu y otros minerales); ye abondo dura, pesada y fráxil; inatacable polos ácidos. Apaez en cristales gruesos, prismáticos, cuasi siempres en macles pertenecientes al sistema tetragonal (con variantes ditetragonales y dipiramidales). Daqué menos frecuente ye'l denomáu estañu acicular, ye dicir, con cristales finos con aldéu d'aguya, o en forma d'estañu lleñosu, asemeyáu a la maera. Sicasí, ye cenciello alcontralu en forma de gránulos globulares sueltos (estañu de placer).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: The IMA List of Minerals (September 2019). Autor: International Mineralogical Association - Commission on new minerals, nomenclature and classification. Data d'espublización: setiembre 2019.
  2. Afirmao en: Kivet. Páxina: 46. Cita: RUTIILIRYHMÄ. Editorial: WSOY. Llingua de la obra o nome: Finlandés. Data d'espublización: 2000.
  3. Afirmao en: Fleischer’s Glossary of Mineral Species 2014. Autor: Malcolm E. Back. Editorial: The Mineralogical Record. Data d'espublización: 2014.
  4. 4,0 4,1 4,2 Afirmao en: MinDat. Llingua de la obra o nome: inglés.
  5. 5,0 5,1 Afirmao en: mineralienatlas.de. Llingua de la obra o nome: inglés.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]