Campanes tubulares

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de preséu musicalLes campanes tubulares son un preséu musical, en concretu, tratar d'un idiófono percutido de metal. Llámense campanes tubulares porque ello ye que'l so soníu ye similar al de les grandes campanes foi una manera d'evitar llevar les grandes y pocu práutiques campanes orixinales a la orquesta.[1]

Les campanes tubulares son treinta y tres tubos metálicos (de cobre o latón) buecos que tán suspendíos d'un armazón. Estos tubos se percuten con unu o dos mazos. El tubu siempres ye cutíu na so sección cimera. Pa detener el soníu úsase o una barra o un pedal.

Cada campana (tubu) tien distintu llargor, pa poder ufiertar notes distintes. Dexa la afinación, polo que se trata d'un preséu de soníu determináu.

Historia[editar | editar la fonte]

Los sos primeros usos fueron daos nel sieglu XVIII, cuando nes óperes precisaba'l soníu de campanes d'ilesies. Otra obra que-yos daría usu y que sería de más fama foi la Obertura 1812 del compositor Tchaikovski, debíu que nel clímax estes utilícense pa representar a les campanes de les ilesies proclamando que se ganó la guerra contra Francia.

Mike Oldfield facer famoses nel sieglu XX col so Tubular Bells de 1973. La producción d'esti preséu disparóse, dada la demanda que se xeneró per parte de coleccionistes y otros artistes, qu'incluyeron l'inventu en munches creaciones posteriores.

Estensión[editar | editar la fonte]

El so estensión básica va dende'l do central del pianu (do3) hasta'l sol d'una octava más aguda (sol4). Sicasí, hai modelos grandes que baxen hasta'l la2, ya inclusive hasta'l sol2, y xuben hasta'l do5.

Referencies[editar | editar la fonte]

Testu de páxina.[2]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Campanas tubulares