Archivu de documentos

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Dibuxu d'un mueble d'arquivu, arquivu municipal de Wurzburgo, Alemaña.

El términu arquivu (llatín archīvum) úsase comúnmente pa designar a un conxuntu ordenáu de documentos. Tamién al local onde se caltienen los documentos ellaborar y recibir por una entidá de resultes de la realización de les sos actividaes. Sicasí, "arquivu" ye una palabra polisémica que se refier a:

  • El fondu documental, como conxuntu de documentos producíos o recibíos por una persona física o xurídica nel exerciciu de les sos actividaes.
  • El llugar onde se curia dichu fondu o mancomún documental.
  • La institución o serviciu responsable de la custodia y tratamientu archivísticu del fondu.

La archivística ye la ciencia que s'ocupa de les técniques aplicaes a los arquivos.

Antigüedá[editar | editar la fonte]

Anguaño llámase arquivu a los depósitos oficiales de documentus públicos y privaos. N'otru tiempu, llamáronse chartarium, scrinium, tabulárium. Consta la so esistencia nel Antiguu Exiptu, en Asiria, en Grecia y en Roma y de dellos testos de les Sagraes Escritures infierse que tamién esistíen nel pueblu de Israel. Por riegla xeneral, quitando los palaciegos asirios y perses, los arquivos de les civilizaciones antigües topar na cortil de los templos. En Roma, calteníense los trataos de paz y alianza nel templu de Xúpiter Capitolino. Los añales de los pontífices nel de Juno, los rexistros de les nacencies nel de Saturno.

Arquivos de la ilesia católica[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Arquivos Vaticanos

La Ilesia tuvo arquivos dende los sos entamos, pa caltener los llibros sagraos y les actes de los mártires. Consten los arquivos del Vaticanu o los Pontificios, dende'l sieglu III (dende San Antero, añu 235) los cualos gocien güei fama de cuntase ente los meyor entamaos del mundu.

Arquivos Nacionales[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Arquivu Nacional

Los Arquivos Nacionales axunten los documentos o arquivos oficiales d'instituciones o organismos públicos, xudiciales, políticos y militares, y en dellos casos privaos, pal so preservación, consulta ya investigación. En dellos casos como América, España y Portugal son importantes pa la reconstrucción histórica de la dómina colonial. Son la evolución histórica de los Arquivos d'Estáu qu'anque teníen la mesma finalidá de caltenimientu de la documentación, nun yeren abiertos al públicu.

Arquivos n'España[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Anexu:Arquivos d'España

En España, conócense los arquivos más o menos xenerales de Castiella dende Juan II y Enrique IV. Felipe II entamó'l de Simancas (1561) yá fundáu antes por Carlos V (1549) y de él procedió en parte'l Arquivu d'Indies, creáu por Carlos III en 1785 y establecíu en Sevilla. De mediaos del sieglu XIX, daten l'arquivu Central de Alcalá de Henares y el Hestóricu Nacional de Madrid, que colos dos anteriores componen los cuatro Arquivos xenerales del reinu.

Siguen a estos arquivos n'importancia los rexonales, a saber:

Ente toos, considérase modelu d'organización el de la Corona aragonesa qu'atesora documentos dende l'añu 848.[ensin referencies] Hai amás, otros arquivos especiales, xudiciales, provinciales, municipales, notariales, empreses, catedralicios, parroquiales.

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Arquivos y documentos on-line[editar | editar la fonte]


Archivo de documentos