Aokigahara

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de ecorregión

El Aokigahara (青木ヶ原?), conocíu como'l Mar d'Árboles (樹海 Jukai?), ye un monte de 35 km² allugáu al noroeste de la base del monte Fuji ente la prefeutura de Yamanashi y la de Shizuoka, Xapón. El monte tien una asociación histórica con demonius de la mitoloxía xaponesa, y hai poemes de 1.000 años d'antigüedá qu'indiquen que'l monte ta malditu.[1] El turismu quedó llindáu namái a zones xixilaes y, anque nun ta prohibíu enfusase al monte, asítiense numberoses señales d'alvertencia en dellos idiomes p'ayudar a les persones que piensen en suicidase a que busquen ayuda de familiares antes de dexalo tou.[2]

Historia[editar | editar la fonte]

Aokigahara formar de les riegues de lava de les constantes erupciones del monte Fuji asocedíes ente los años 800 y 1083, siendo la erupción Jōgan, asocedida en 864, la que más contribuyó a la so formación, teniendo una duración de 10 díes y tomando parte de la badea de Edo y la provincia de Kai.[3] La cantidá de lava remanecida afectó a un antiguu llagu nes cercaníes llamáu Senoumi (せの海), estremándolo en 3 llagos; Sai (西湖 Sai-ko) Shōji (精進湖 Shōji-ko) y Motosu (本栖湖 Motosu-ko).[4]

Nel Xapón feudal del sieglu XIX, cuando les fames y les epidemies azotaben a la población, les families más probes abandonaben a la so suerte a los neños y a los vieyos que nun podíen alimentar (vease ubasute). Por esti motivu, surdieron hestories qu'afirmaben que'l monte taba encantáu poles pantasmes de los qu'ellí morrieron.[5] La so fama como llugar de suicidiu quiciabes se deba a qu'en 1960 publicóse la novela Nami non Tou, de Seicho Matsumoto, na qu'a la fin de la obra dos amigos suicidar nel monte. Amás, en 1993 publicóse El completu manual del suicidiu, de Wataru Tsurumi, una guía pa suicidase onde encamienta esti monte como un llugar aparente pa quitar la vida.[ensin referencies]

Nel añu 2016 estrenóse la película de terror The Forest, inspirada na hestoria recién del monte.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Estensión del monte Aokigahara y el llagu Saiko

La superficie del monte ta formada principalmente por una trupa capa de roca volcánica, enzancando'l trabayu de ferramientes manuales como picos y palas.[6] Pela redolada del monte hai una serie de rutes non oficiales que los voluntarios locales utilicen pa enfusase al monte na busca añal de cadabrees o persones sumíes.[6] N'años recién, los escursionistes que s'enfusen al monte marquen el so camín d'ingresu con cinta de pegar como midida preventiva d'evitar perdese. La cinta de pegar asitiada por escursionista comúnmente nun ye retirada polos mesmos, creciendo gradualmente y atopándose hasta 1 km adientro del monte.[6] Dempués del primer kilómetru en dirección al Monte Fuji, el monte atopar nun estáu más "puru", con zones ausentes de basura y de signos de presencia humana.[ensin referencies]

Turismu[editar | editar la fonte]

La cueva de esperteyos nel llagu Saiko, una atracción turística nes cercaníes de Aokigahara.

El monte ye conocíu por ser un llugar popular pa suicidase. Ye'l llugar nel que más xente se suicidó en Xapón y el segundu nel mundu, dempués del ponte Golden Gate allugáu en San Francisco, Estaos Xuníos.[7][8]

El gobiernu local declara que dende la década de 1950 topáronse alredor de 500 cadabres. La causa principal de la muerte d'estes persones ye'l suicidiu. Munchos de los cadabres teníen alredor de 30 años d'edá nel momentu del fallecimientu.[8] La cantidá de suicides hai aumentar dende 1988, aumentando hasta casi 73 muertes al añu.[9][10]

En 2002 atopáronse 78 cadabres nel monte, colo que se superó l'anterior récord de 1998 de 73,[11] y en 2003 la tasa xubió a 100 persones. Por esti motivu, nos últimos años el gobiernu local paró de dar a conocer el númberu de suicidios, para de dalguna manera evitar acomuñar Aokigahara col suicidiu.[5] L'alta tasa de suicidios fixo que se designara a operarios por qu'asitiaren cartelos nel monte, tantu en xaponés como n'inglés, con cuenta de aquellos que vaigan col propósitu de suicidase busquen ayuda. Les batíes pa la busca de cuerpos lleva realizándose dende 1970.[12] Unos 300 operarios enfusar añalmente nel monte p'alcontrar los cadabres que nun fueron atopaos polos visitantes y guardias forestales. Inclusive la policía patrulla la contorna en busca de posibles suicides.

Un mitu popular sobre'l Aokigahara ye que los xacimientos de fierro magnéticu qu'hai nel llugar faen que les brúxules y los GPS dexen de funcionar, provocando que los viaxeros piérdanse.

Galería[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Basement Cheetoh Eater (ed.): «Aokigahara: Japan’s Very Own Mirkwood Forest» (inglés). Aintitbalenwes (15 de payares de 2011). Consultáu'l 8 d'ochobre de 2012.
  2. «"The suicide forest of Japan: Mount Fuji beauty spot where up to 100 bodies are found every year"» (inglés). Reinu Xuníu: Dailymail (9 d'abril de 2012).
  3. «Isaac Titsingh Aokigahara» (francés) (1834). Consultáu'l 8 d'ochobre de 2012.
  4. «Yamanashi Sightseeing Net». yamanashi-kankou.jp. Consultáu'l 8 d'ochobre de 2012.
  5. 5,0 5,1 Studio 360:Suicide Forest
    • Archiváu el 12 de febreru de 2010 na Wayback Machine.. Studio 360 in Japan (Radio Program). January 08, 2010. Accessed: February 11, 2010.
  6. 6,0 6,1 6,2 «Intruders tangle 'suicide forest' with tape» (inglés). Archiváu dende l'orixinal, el 6 de mayu de 2008. Consultáu'l 8 d'ochobre de 2012.
  7. «"Exiting Early: Is life worth living? The question is perennial. The answers include 'non'"» (inglés). The Wall Street Journal (15 d'abril de 200 6). Consultáu'l 9 d'ochobre de 2012.
  8. 8,0 8,1 «"Book Review: Cliffs of Despair A Journey to Suicide's Edge"» (inglés) (21 d'avientu de 2005). Archiváu dende l'orixinal, el 4 d'avientu de 2007. Consultáu'l 9 d'ochobre de 2012.
  9. «"EJ383602 - Aokigahara-jukai: Suicide and Amnesia in Mt. Fuji's Black Forest"» (inglés). Education Resources Information Center (ERIC). Consultáu'l 9 d'ochobre de 2012.
  10. «Japan struggles with soaring death toll in Suicide Forest» (inglés). Londres, Reinu Xuníu: The Telegraph (16 de xunu de 2001). Consultáu'l 9 d'ochobre de 2012.
  11. «'Suicide forest' yields 78 corpses». Japan Times (7 de febreru de 2003). Consultáu'l 3 de mayu de 2008.
  12. «Japan's harvest of death». The Independent (24 d'ochobre de 2000). Archiváu dende l'orixinal, el 24 d'abril de 2008. Consultáu'l 3 de mayu de 2008.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Coordenaes: 35°28′12″N 138°37′11″E / 35.47000°N 138.61972°E / 35.47000; 138.61972




Aokigahara