Sólidu

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Icecube.jpg

Un cuerpu sólidu, uno de los trés estaos d'agregación de la materia, carauterízase porque opón resistencia a cambeos de forma y de volume. Existen varies disciplines qu'estudien los sólidos:

  • La física del estáu sólidu estudia cómo emerxen les propiedaes físiques de los sólidos a partir de la so estructura de la materia condensada.
  • La mecánica de sólidos deformables estudia propiedaes macroscópiques dende la perspectiva de la mecánica de medios continuos (tensión, deformación, magnitudes termodinámiques, etc.) ya inora la estructura atómica interna porque pa ciertu tipu de problemes esta nun ye relevante.
  • La ciencia de los materiales s'ocupa principalmente de propiedaes de los sólidos como estructura y tresformaciones de fase.
  • La química del estáu sólidu s'especializa na síntesis de nuevos materiales.

Calteniendo constante la presión a baxa temperatura los cuerpos preséntense en forma sólida y encontándose entrellazados formando xeneralmente estructures cristalines. Esto confiere al cuerpu la capacidá de soportar fuercies ensin deformación aparente. Son, asina, agregaos xeneralmente ríxidos, incompresibles (que nun puen amenorgar el so volume), dures y resistentes. Posien volume constante y nun se difunden, ya que nun puen desplazase.

Propiedaes[editar | editar la fonte]

Los sólidos presenten propiedaes especifiques:

  • Elasticidá: Un sólidu recupera la so forma orixinal cuando ye deformáu. Un resorte ye un oxetu en que podemos observar esta propiedá.
  • Fraxilidá: Un sólidu pue rompese en munchos pedazos (quebradizu).
  • Durez: Un sólidu ye duru cuando nun puede ser rayáu por otru más blandu. El diamante ye un sólidu con durez ellevada.
  • Forma definida: Tienen forma definida, yeren rellativamente ríxidos y nun fluyen como lo fáin los gases y los llíquidos, escepto a baxes presiones estremes.
  • Volume definíu: Debío a que tienen una forma definida, el so volume tamién ye constante.
  • Alta densidá: Los sólidos tienen densidaes rellativamente altes debío a la cercanía de les sos molécules por eso se diz que yeren más “pesaos”
  • Flotación: Dalgunos sólidos cumplen con esta propiedá, solo si la so densidá ye menor a la del llíquidu nel cuál se coloca.
  • Inercia: Ye la dificultá o resistencia qu'opone un sistema físicu o un sistema social a posibles cambeos, nel casu dellos sólidos poni resistencia a cambiar el so estáu de reposu.
  • Tenacidá: En ciencia de los materiales la tenacidá ye la resistencia qu'opon un material a que se propaguen fisures o grietes.
  • Maleabilidá: Ye la propiedá de la materia, que presenten los cuerpos a ser llabraos por deformación. La maleabilidá permite llograr de delgaes llámines de material ensin qu'ésti se rompa, teniendo en común que nun pue atopase nengún métodu pa cuantificales.
  • Ductilidá La ductilidá refierse a la propiedá de los sólidos de poder llograr filos d'ellos.

El sólidu más llixeru conocíu ye un material artificial, el aeroxel, que tien una densidá de 1,9 mg/cm³, mientres que'l más densu ye un metal, l'osmiu (Os), que tien una densidá de 22,6 g/cm³. Les molécules d'un sólidu tienen una gran xuntura y adopten formes bien definíes.