Antoni Ramallets i Simón

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ramallets
Antoni ramallets.jpg
Nome completu: Antoni Ramallets i Simón
Nomatu: {{{Nomatu}}}
Fecha de nacimientu: 1 de xunetu de 1924
Llugar de nacimientu: Barcelona
(Cataluña Flag of Catalonia.svg)
Fecha de fallecimientu: 30 de xunetu del 2013
(89 años)
Llugar de fallecimientu: Vilafranca del Penedès (Cataluña Flag of Catalonia.svg)
Clubes: RCD Mallorca RCD Mallorca
Blanc-i-blau CD San Fernando
Real Valladolid Real Valladolid
FC Barcelona FC Barcelona
Posición: Porteru
Altura: m
Partíos internacionales:
Goles:
Añu del debú: 1941
Club del debú: CE Europa
Añu del retiru: 1962
Club del retiru: FC Barcelona

Antoni Ramallets i Simón, más conocíu como Ramallets (Barcelona, 1 de xunetu de 1924[1] - Vilafranca del Penedès,[2] 30 de xunetu de 2013), foi un futbolista y entrenador. Xugaba de porteru, desendolcando la mayor parte de la so carrera nel FC Barcelona.

Trayeutoria[editar | editar la fonte]

Xugador[editar | editar la fonte]

Nacíu nel barriu de Gracia de Barcelona, dio los sos primeros pasos en dellos equipos aficionaos llocales, como'l Racing del Guinardó. En 1941 robló'l so primer contratu profesional col hestóricu CE Europa graciense. Depués, el serviciu militar obligó-y a treslladase a la Base Naval de San Fernando, en Cádiz, xugando nel equipu llocal. Depués foi treslladáu a Palma de Mallorca, xugando nel RCD Mallorca hasta 1946, añu en que fichó pol FC Barcelona. Nel club azulgrana nun-y foi fácil facese con un puestu nel equipu. Na temporada 1946/47 foi vencíu al Real Valladolid, daquella en Tercer división. Foi una pieza clave nel ascensu del club pucelanu a la Segunda división española, polo que'l FC Barcelona repescólu al final de temporada.

Tres dos años de suplencia, ensin malpenes xugar, a metá de la temporada 1949/50 fízose cola titularidá, tres una desafortunada mancadura ocular de Velasco mientres un partíu ente Celta y Barcelona. Les sos bones actuaciones abriéron-y les puertes de la seleición española, que lu convocó pa la Copa Mundial celebrada en Brasil al términu d'esa mesma temporada.

Nel FC Barcelona Ramallets foi'l porteru del llexendariu equipu de "les cinco copes", qu'ente 1951 y 1953 ganó dos lligues y trés copes. Hasta'l so retiru, en 1961, xugó un total de 538 partíos cola camiseta azulgrana y ye, tres Guillermo Amor, el barcelonista más gallardonáu: seis lligues, cinco Copes del Xeneralísimu y dos Copes de Feries, amás d'un socampeonatu de la Copa d'Europa.

A títulu personal, consiguió'l Troféu Zamora nes dos primeres ediciones (1958-59 y 1959-60) con una media de menos d'un gol encaxáu per partíu. Enantes de la institución d'esti troféu, Ramallets yá fuera'l porteru menos batíu de la lliga en trés temporaes: 1951-52, 1955-56 y 1956-57.

El 6 de marzu de 1962 recibió l'homenaxe de los aficionaos barceloniegos, que recordaben el so memorable papel como porteru. Enfrentáronse'l Barça y el Hamburger SV y acabó con una resultancia de 5-1 favorable a los llocales. Ramallets, que tenía 38 años, fixo cimblar el Camp Nou coles sos intervenciones, especialmente una increyíble parada dempués d'un xute del alemán Uwe Seeler.

Recibe un nuevu homenaxe'l 11 de marzu de 2008, cuando-y dieron la llave de Barcelona de manes del ex presidente del FC Barcelona, Joan Gaspart.[3]

Entrenador[editar | editar la fonte]

En 1962 fíxose cargu como entrenador del Real Valladolid, al que llevó a la so meyor clasificación de la hestoria en primer división, acabando nel cuartu puestu.[4] Al otru añu pasó a dirixir al Real Zaragoza coincidiendo cola nacencia de la dómina de Los Magníficos. Foi destituyíu nel mes de mayu, pero'l so socesor, Luis Belló, ganó esi añu la Copa del Xeneralísimu y la Copa de Feries.[5]

Na temporada 64-65 dirixó al Real Murcia, y darréu, yá en Segunda División de nuevu al Valladolid, al Club Deportivu Logroñés, al Hércules y al Ilicitano.[6]


Muerte[editar | editar la fonte]

Ramallets foi ingresáu'l 17 de xunu de 2013 nel hospital de Vilafranca del Penedès, por mor de complicaciones na salú. Recibió l'alta médica'l día 29 y cumplía reposu en casa yá que'l so estáu siguía siendo feble.[7] Finó nesa llocalidá barcelonesa'l 30 de xunetu de 2013, a la edá de 89 años.[8]

Clubes[editar | editar la fonte]

Club Estáu Añu
CE Europa España 1941
CD San Fernando España 1942
RCD Mallorca España 1944
Real Valladolid España 1946-1947
FC Barcelona España 1947-1962

Palmarés[editar | editar la fonte]

Campeonatos estatales[editar | editar la fonte]

Títulu Club Estáu Añu
Lliga FC Barcelona España 1948
Lliga FC Barcelona España 1949
Copa FC Barcelona España 1951
Lliga FC Barcelona España 1952
Copa FC Barcelona España 1952
Lliga FC Barcelona España 1953
Copa FC Barcelona España 1953
Copa FC Barcelona España 1957
Lliga FC Barcelona España 1959
Copa FC Barcelona España 1959
Lliga FC Barcelona España 1960

Copes internacionales[editar | editar la fonte]

Títulu Club Estáu Añu
Copa de Feries FC Barcelona España 1958
Copa de Feries FC Barcelona España 1960

Gallardones individuales[editar | editar la fonte]

Gallardón Añu
Troféu Zamora 1952
Troféu Zamora 1956
Troféu Zamora 1957
Troféu Zamora 1959
Troféu Zamora 1960

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. La fecha 4 de xunetu emplegada davezu ye un error, como dixo'l mesmu futbolista en La Vanguardia del 13.7.9 Las 85 vidas del 'Gato con Alas' azulgrana
  2. [1]
  3. Ramallets recibe emocionado la llave de Barcelona
  4. tribunavalladolid.com Fallece el exjugador y entrenador del Valladolid Antoni Ramallets, consultáu en marzu de 2014
  5. elperiodicodearagon.com Fallece Ramallets, entrenador del Real Zaragoza en la época de los Magníficos, consultáu en marzu de 2014
  6. bdfutbol.com Ficha de Ramallets como entrenador en bdfutbol.com, consultáu en marzu de 2014
  7. Ramallets cumple 89 años en casa
  8. Fallece a los 89 años Antoni Ramallets, el mítico portero del Barcelona

Enllaces Externos[editar | editar la fonte]