Papiru Harris I

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El Papiru Harris I, o Gran Papiru Harris, ye un testu exipciu, escritu en papiru, de temes relixoses y hestóricos.

Ta datáu mientres la Dinastía XX, a principios del reináu de Ramsés IV. Procedente de Tebas, foi atopáu nuna tumba en Deir el-Medina y mercáu por A.C. Harris, en 1855; darréu, en 1872, foi adquiríu pol Muséu Británicu, onde ta curiáu dende 1872 y catalogáu como HALA9999/2.

Ye'l manuscritu en papiru de mayor tamañu atopáu, con 42 m de llargor, y ta redactáu n'escritura hierática; estremar en cinco seiciones, con 117 columnes, de dolce o trece llinies. Contién tres dibujo, representando a Ramsés III frente a les tríadas de los dioses de Tebas, Menfis y Heliópolis.

El testu[editar | editar la fonte]

Describir nel testu les donaciones del rei a los dioses y templos de delles ciudaes, mientres 31 años, pa llograr el favor de los dioses. La llista de donaciones ocupa la mayor parte del papiru.

Na última parte del testu narren acontecimientos de la Dinastía XX, describiendo la situación caótica a empiezos del periodu, y glorificando les fazañes del rei.

Termina cola muerte de Ramsés III y l'ascensu al tronu del so fíu Ramsés IV, pero nun cita la llamada combalechadura del harén nin l'asesinatu del faraón.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Erichsen, W: Der Papyrus Harris I. Bibliotheca Aegpthiaca V. Bruxeles, 1933.
  • Schädel: Die Listen deas Grossen Papyrus Harris, 1936.



Papiro Harris I