Máximu de Hispania

De Wikipedia
Máximu de HispaniaPicto infobox character.png
Siliqua Maximus Spain.JPG
Vexilloid of the Roman Empire.svg
Emperador romanu

Vida
Nacimientu siegluIV
Nacionalidá Antigua Roma
Muerte 422[[(Gregorianu)]]
Causa de la muerte pena de muerte
Familia
Padre Geroncio
Oficiu usurpador (es) Traducir
Cambiar los datos en Wikidata
Siliqua cola cara de Máximu de Hispania.

Máximu, en llatín Maximus, foi un usurpador del Imperiu romanu (409 - 411) en Hispania. Fuera nomáu pal cargu pol xeneral Geroncio, quien pudo ser el so padre. Foi executáu en 422.

Biografía[editar | editar la fonte]

Máximu foi instaláu nel tronu de Hispania pol xeneral de la provincia, Geroncio. Esto asocedió cuando l'usurpador Constantino III ordenó al xeneral arrenunciar al so mandu en Hispania, a lo qu'ésti se remontó dándo-y el poder a Máximu.

Mientres ocupó'l poder, Máximu viose envolubráu nuna guerra civil contra los otros dos emperadores, Constantino y Honorio. N'el so primeres 18 meses de reináu les fuercies del xeneral vencieron, pero nun destruyeron, a les de Constantino. Viendo les perdes nos exércitos de los dos usurpadores, Honorio unvió al so propiu xeneral, Constancio III, con un exércitu p'atacalos a dambos, col cual Constancio consiguió bastantes ésitos.

Tres la muerte de Geroncio en 411, vencíu na Batalla de Arles por Constancio, Máximu arrenunció a los sos derechos ya ingresó nun monesteriu.

Nomar a otru Máximu como pretendiente al tronu en Hispania, yá en 419-421;[1] ye posible que se trate de la mesma persona.

Afitó la so capital en Tarraco; en 411 robló un foedus con suevos, vándalos y alanos. En 412, Constancio obligar a exiliase ente los bárbaros. Foi prindáu previsiblemente pol comes Hispanorum Asterio en 420 y executáu en 422. Por esta victoria, Asterio foi compensáu col patriciáu.[2]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Michael Kulikowski, "The Career of the 'Comes Hispaniarum' Asterius", Phoenix, 54 (2000), p. 124

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Feches tomaes de Kulikowski, "Career", p. 126
  2. Kulikowski, "Career", páxs. 134f

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]