Llingua de señes peruana

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
LSP
Llingua de Señes Peruana
Faláu en Flag of Peru.svg Perú
Falantes 675.000
Familia Llingües de señes basaes en LSF
Estatus oficial
Oficial en Nengún país
Reguláu por Nun ta reguláu
Códigos
ISO 639-1 nengún
ISO 639-2 prl
ISO 639-3 prl

La Llingua de Señes Peruana (sigles: LSP) ye la llingua de señes que foi creada y utilizada pola comunidá sorda nel Perú. Como toa lengua, tien la so propia sintaxis, gramática y léxicu, distintos de les del idioma oficial del país, l'español. Al igual qu'otres llingües minoritaries usaes nel Perú, anguaño ta reconocida pol Estáu por aciu la Llei 29535 (anque la so reglamentación ta pindia).[1] La LSP aniciar a partir de la comunidá sorda y la so necesidá de comunicase. La LSP cuenta con delles influencies de vocabulariu en señes utilizáu n'otros países, como la llingua de señes americana, ente otres.

El Ministeriu d'Educación, nel añu 1987 publicó un Manual de Llingua de Señes. Esti material foi bien importante cuidao que per primer vegada emítese un material oficial del Ministeriu d'Educación sobre la llingua de señes y el so vocabulariu. En 1996 se reimprimió el material.

Nel añu 2000 un grupu de persones formaron una mesa de trabayu denominada “Manos Que Falen - Proyeición Social de la Llingua de Señes Peruana”, integrada por persones naturales y xurídiques ente les cualos tuvo l'Asociación de Sordos del Perú. Esta mesa trabayó coles mires de poner n'axenda de les Asociaciones de Sordos y les persones sordes, la situación de la llingua de señes. Empecipiáronse actividaes pa la realización d'un estudiu sociollingüísticu de la mesma, que'l Ministeriu d'Educación realizó parcialmente.[2]

Nos últimos años, empecipiáronse distintos estudios sobre la naturaleza llingüística de la LSP, que s'atopen en procesu d'ellaboración. N'unu d'ellos, lleváu a cabu pol Grupu d'Investigación Señes Gramaticales,[3] ellaboróse'l primer corpus de LSP,[4] disponible de manera dixital nel Archivu Dixital de Llingües Peruanes[5] de la Pontificia Universidá Católica del Perú.

Propiedaes de la Llingua de Señes Peruana[editar | editar la fonte]

La LSP nun s'estudió de manera refecha entá, anque hai delles propiedaes que yá se pueden identificar según los especialistes:[6]

  1. Nun ye uniforme en tol Perú, pos presenta diferencies según la rexón na que s'emplega, lo mesmo que les llingües orales como'l castellán
  2. Foi creada pola mesma comunidá sorda peruana, y ye polo tanto distinta a otres llingües de señes n'otros países, a pesar de que recibió la influencia de la Llingua de Señes Americana
  3. Los xestos faciales y corporales tamién cumplen un rol gramatical, como en toles llingües de señes
  4. Ye un idioma vivu, en constante cambéu y evolución
  5. Tien una gramática propia que nun depende del castellán faláu nel país; por casu, l'orde básicu ye Suxetu-Oxeto-Verbu,[7] anque hai muncha llibertá nel orde de les señes.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Lengua de señas peruana