José Antonio Ortega Lara

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
José Antonio Ortega LaraPicto infobox character.png
José Antonio Ortega Lara 2014 (cropped).jpg
Vida
Nacimientu

Montuenga (es) Traducir1958

(62/63 años)
Nacionalidá Flag of Spain.svg España
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticuaxente penitenciariu
Creencies
Partíu políticu Partido Popular
Vox
Cambiar los datos en Wikidata

José Antonio Ortega Lara (1958Montuenga (es) Traducir) ye un funcionariu de prisiones español retiráu que permaneció secuestráu pola organización terrorista ETA mientres 532 díes ente 1996 y 1997. Ye Mayestru y llicenciáu en Drechu. Foi militante del Partíu Popular ente 1987 y 2008. Anguaño vive en Burgos. El 16 de xineru de 2014 presentó,[1] como miembru del Comité Executivu Provisional, el partíu políticu Vox xuntu con otros exmilitantes del Partíu Popular, como Santiago Abascal.

Secuestru y lliberación[editar | editar la fonte]

El 17 de xineru de 1996 José Antonio Ortega Lara ye secuestráu nel garaxe de la so casa en Burgos cuando volvía del so trabayu nel Centru Penitenciariu de Logroño. Díes más tarde, ETA fízose responsable del secuestru, el segundu que caltenía nesos momentos (José María Aldaya taba secuestráu dende'l 8 de mayu de 1995),[2] y esixó pa la so lliberación el treslláu de los presos de la organización a cárceles vasques. El 1 de xunetu de 1997 la Guardia Civil atopólu nun zulo de Mondragón dempués de pasar 532 díes zarráu nél. Na mesma operación policial, na qu'intervinieron más de 60 axentes, foron deteníos los sos cuatro secuestradores.

Les condiciones del so secuestru foron penoses: el zulo nel que se taba, bien húmedu (pos s'atopaba a pocos metros del ríu Deva), ensin ventanes y asitiáu sol suelu d'una nave industrial, tenía unes dimensiones de 3 metros de llongura por 2,5 d'anchu y 1,8 m d'altor interior. Ortega Lara namás podía dar trés pasos nél. Disponía de la lluz d'una pequeña bombilla y, como nun podía salir del habitáculo, recibía dos marmites; una pa facer les sos necesidaes y otra pa llimpiase. Los secuestradores dieron-y una bandexa con un vasu d'agua y un platu con frutes y vexetales trés vegaes al día. Recibía'l periódicu a diariu y medicines cuando les precisaba, tamién tenía un walkman y llibros. Según el mesmu Ortega Lara, la rellación colos sos secuestradores foi variando, de compartir conversaciones polítiques cordiales a escarecer de tratu.

Nel momentu del so rescate, Ortega Lara había perdíu 23 quilos, masa muscular y densidá ósea. Sufría de trestornos del suañu, estrés postraumáticu, ansiedá y depresión.[3][4]La reacción de la banda terrorista una selmana más tarde, el 10 de xunetu, foi'l secuestru y asesinatu del conceyal d'Ermua (Bizkaia), Miguel Ángel Blanco.

El 10 de xunu de 2005 entamó'l xuiciu a los dirixentes etarres Julián Achurra Egurola (Pototo) y José Luis Aguirre Lete (Isuntza) por ser los organizadores del secuestru. Según la sentencia, "Pototo" ordenó a los yá condergaos José Luis Erostegui, Javier Ugarte, Josu Uribetxeberria Bolinaga y José Miguel Gaztelu Ochandorena qu'escoyeren y percanciaren información sobre una víctima pa secuestrala. Tamién se-yos ordenara l'acondicionamientu y caltenimientu d'un cuchitril onde teníen de retenela, polo que construyeron un habitáculo de 3,5 metros cuadraos na cooperativa Jalgi, en Mondragón.

En 1998, los periodistes Belén de Delgado Soto y Antonio José Mencía Gullón publicaron Diario de un secuestro: Ortega Lara, 532 días en un zulo, narrando'l secuestru del funcionariu de prisiones.

L'artista español Omar Jerez realizó una performance n'avientu de 2012 con un encierre d'ocho díes denunciando la salida de prisión de Josu Uribetxeberria Bolinaga, ún de los secuestradores de José Antonio Ortega Lara.

Fundación de Vox[editar | editar la fonte]

En xineru de 2014 anuncióse que ponía en marcha un nuevu partíu políticu. Ortega Lara funda un partíu xunto con Santiago Abascal, José Luis González Quirós y Ignacio Camuñas, ente otros, xenerando una «alternativa a la drecha del Partíu Popular». El partíu yera Vox y definíase como una alternativa «rexeneradora» frente a los dos partíos mayoritarios,[5] y que la so fundación respuende a un sentimientu de orfandá política nel centru drecha.[6] El partíu fízose relevante en 2018, llogrando 12 escaños nes eleiciones andaluces[7],24 escaños n'abril 2019 y más tarde 52 escaños en payares d'este mesmu añu nel Congresu de los Diputaos.[8]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]