João Café Filho

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
João Café FilhoPicto infobox character.png
João Fernandes Campos Café Filho, presidente da República 1..tif
senador de Brasil


federal deputy of Rio Grande do Norte Traducir

Vida
Nacimientu Natal3  de febreru de 1899
Nacionalidá Bandera de Brasil Brasil
Fallecimientu

Rio de Janeiro20  de febreru de 1970

(71 años)
Estudios
Llingües portugués
Oficiu
Oficiu abogáu, periodista y políticu
Llugares de trabayu Brasilia
Premios
Creencies
Relixón presbiterianismu
Partíu políticu Partíu Llaborista Nacional
Partido Social Progresista de Brasil Traducir
Café Filho signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

João Fernandes Campos Café Filho (Natal, Rio Grande do Norte, 3 de febreru de 1899 - Rio de Janeiro, 20 de febreru de 1970) foi un abogáu y políticu brasileñu, Presidente Constitucional de Brasil (1954-1955).

Biografía[editar | editar la fonte]

Nacíu en Natal, trabayó como periodista y abogáu mientres la so mocedá, participando de la Aliança Lliberal na campaña de 1930. En 1933 fundó'l Partíu Nacionalista de Rio Grande do Norte, y dellos años más tarde, el Partíu Republicanu Progresista.

En 1934 y 1945 foi escoyíu diputáu federal, y en 1950 foi candidatu a la vicepresidencia pola llista qu'encabezaba l'antiguu gobernante, Getúlio Vargas.

Presidencia constitucional de la República[editar | editar la fonte]

Col suicidiu de Vargas, na so calidá de vicepresidente asumió la presidencia de la república'l 24 d'agostu de 1954, exerciendo'l cargu hasta'l 8 de payares de 1955, cuando foi alloñáu (al princípio temporalmente y dempués definitivamente) de la presidencia por un movimientu políticu-militar "preventivu" lideráu pol xeneral Henrique Lott, nel denomináu Movimientu del 11 de payares, so l'acusación de torgar tomar de mandu de Juscelino Kubitschek, escoyíu presidente nes eleiciones d'esi mesmu añu. El so socesor interín, Carlos Luz, tamién foi depuestu pola mesma revuelta militar tres cuatro díes de mandatu. De momentu Nereu Ramos, Vice-Presidente del Senáu foi convocáu p'asumir el mandu presidencial, que desempeñó dende'l 12 de payares de 1955 hasta'l 31 de xineru de 1956.

El 22 de payares de 1955, el Congresu aprobó la esistencia siguida d'una torga pa exercer les sos funciones como presidente de la república a Joao Café Filho, confirmando a Nereu Ramos como "Vice-Presidente del Senáu Federal, n'exerciciu del cargu de Presidente de la República" hasta completar el periodu constitucional 1951-56 y tresferir el mandu al presidente electu Dr. Kubitshcek en xineru de 1956.

El Tribunal Supremu Federal refugó los recursos por que Café Filho reasumiera les sos funciones presidenciales, confirmando'l resolución del Congresu, anque enxamás-y lo desaposió del so títulu de Presidente de la República.

Nel so gabinete destacáronse Eugênio Gudin (Facienda), Juarez Távora (Xefe del Gabinete Militar), Henrique Lott (Guerra), Eduardo Gomes (Aeronáutica) y Raul Fernandes (Relaciones Esteriores).

Actuación posterior[editar | editar la fonte]

Foi ministru del Tribunal de Cuentes de Rio de Janeiro, mientres tola década de 1960.

Café Filho, educáu na Primer Ilesia Presbiteriana de Natal, foi'l primera presidente protestante de Brasil.


Predecesor:
Getúlio Vargas
Presidente de Brasil
1954-1955
Socesor:
Carlos Luz




João Café Filho