Greta Keller

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Greta Keller
Greta Keller
Berlin Scala Greta Keller singt 010274.jpg
Vida
Nome completu Margaretha Keller
Nacimientu Viena8  de febreru de 1903
Nacionalidá Bandera de Austria Austria
Fallecimientu

Viena4  de payares de 1977

(74 años)
Sepultura Zentralfriedhof Traducir
Estudios
Llingües alemán
Oficiu
Oficiu cantante y actriz
IMDb nm0445643
Cambiar los datos en Wikidata
Placa recordatoria en Viena.

Greta Keller-Bacon (Margaretha Keller) (*8 de febreru de 1903; Viena, Austria- † 11 de payares de 1977, Viena) foi una cantante y actriz vienesa que trunfó n'Alemaña y Estaos Xuníos. Cantó n'alemán, francés ya inglés combinando l'estilu alemán col norteamericanu cola so grave voz de mezzosoprano.

Nació en Viena, debutó en teatru en Pavillon, xunto a Peter Lorre y apaeciendo xunto a Marlene Dietrich en Broadway . El gran direutor de teatru Max Reinhardt dicía "la so voz ye d'aquelles que namái Dios puede destruyir"[1]

En 1929 foi contratada pa grabar discos en Praga y depués Berlin, onde se consagró. Foi moteyada The Great Lady Of Chanson.[2]

Abandonó Alemaña escontra 1938 y mientres la Segunda Guerra Mundial moró en Nueva York. En Hollywood casóse con David Bacon, actor fíu del gobernador de Massahussets, Gaspar Bacon, un asociáu de J.P. Morgan, y darréu secretariu d'estáu pa Theodore Roosevelt. Bacon foi asesináu en 1943 - yera protexíu de Howard Hughes.

El cantar llevólo a París ensin perder nunca'l so acentu vienés con un estilu asemeyáu a la berlinesa Marlene Dietrich y a Nueva York, al club del Waldorf-Astoria Hotel mientres 1960-62 en númberos de Paul Anka, Noel Coward y Jacques Brel y nel Palace-Hotel de Saint Moritz mientres una década.

Dende 1973 a 1977 vivió con Wolfgang Nebmaier.

Filmografia selecta[editar | editar la fonte]

  • Mann, der seinen Mörder sucht, Der (1931)
  • Lied vom Leben, Das (1931)
  • Melodie der Liebe (1932)[3]
  • Abenteurer von Paris, Der (1936)[4]
  • Reunion in France (1942)
  • Herz spielt falsch, Ein (1953)
  • Blaue Stunde (1967)
  • Cabaré (1972) la so voz escúchase cantando "Heiraten".

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]